III SA/Kr 642/14

Kraków, dnia 30 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia diagnoście uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 lutego 2014 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty z dnia [...] 2013 r. w przedmiocie cofnięcia mu uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów. Następnie w piśmie z dnia 17 marca 2014 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podał, że decyzja SKO pozbawiła go prawa do wykonywania zawodu diagnosty i tym samym źródła utrzymania zarówno dla siebie, a co bardziej istotne dla jego rodziny. Jako diagnosta zatrudniony w niepełnym wymiarze czasu pracy zarabiał 406,67 zł brutto. Jego żona otrzymuje wynagrodzenie w kwocie 1799 zł netto. Dodatkowo ma na utrzymaniu córkę, która obecnie poszukuje pracy. Ponadto w tym roku zmuszony jest do przeprowadzenia remontu domu, w tym naprawy dachu, który przecieka. Wykonanie decyzji SKO pozbawi skarżącego i jego rodzinę znaczącego źródła utrzymania, co najmniej do ewentualnego pozytywnego zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym. Dla niego i jego rodziny będzie to znaczna szkoda, której skutków nie będzie można odwrócić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przedmiotem skargi jest decyzja o cofnięciu skarżącemu uprawnień do wykonywania badań technicznych pojazdów wydana na podstawie art. 84 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) z tego powodu, że w zaświadczeniu wydanym po badaniu technicznym pojazdu zamieścił wpis niezgodny ze stanem faktycznym (zakwalifikował samochód jako spełniający wymagania techniczne, a kontrola wykazała nieprawidłowości w stanie technicznym pojazdu). Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podniósł, że dochód uzyskiwany z tytułu pracy diagnosty jest jego jedynym dochodem. Jednakże z oświadczenia wnioskodawcy o sytuacji rodzinnej, majątkowej i dochodach wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną, która uzyskuje wynagrodzenie w kwocie 1799 zł netto. W ocenie Sądu, skarżący w złożonym wniosku nie wykazał, że nie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Niewątpliwie cofniecie uprawnień diagnosty utrudni sytuację skarżącego na rynku pracy, jednakże należy mieć na uwadze cel jakiemu służy obowiązek starosty polegający na cofnięciu uprawnienia do wykonywania badań technicznych, o ile wystąpi któraś z przesłanek wymienionych w art. 84 ust. 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym. Celem tej regulacji jest utrzymanie pojazdów biorących udział w ruchu drogowym w odpowiednim stanie technicznym, co bezpośrednio wpływa na stan bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Ustawa Prawo o ruchu drogowym przywiązuje duże znaczenie do statusu diagnosty, ponieważ od jego kompetencji i rzetelności w ogromnej mierze zależy stan techniczny pojazdów. Zaskarżona decyzja pozbawia możliwości przeprowadzania przez wnioskodawcę badań technicznych ze względu na stwierdzoną nierzetelność wykonywania powierzonych w tym zakresie czynności. Udzielenie ochrony tymczasowej czyli czasowe zawieszenie wykonania decyzji pozbawiającej skarżącego prawa przeprowadzania badań diagnostycznych może w istocie doprowadzić do sytuacji, w której istotne dla bezpieczeństwa ruchu drogowego badania techniczne pojazdów będą wykonywane przez osobę, której zarzuca się nierzetelność w przeprowadzaniu badań. Odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, zważywszy na charakter uprawnień kontrolnych skarżącego, do czasu oceny legalności zaskarżonej decyzji przez Sąd, ma za zadanie chronić również uczestników ruchu drogowego. Zauważyć należy, że o ile skarga okaże się zasadna, skarżący odzyska uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów, więc skutek wydania zaskarżonej decyzji jest odwracalny. Nadto Sąd zauważa, ze dochód uzyskiwany przez wnioskodawcę z tytułu wykonywania pracy diagnosty- wbrew twierdzeniom skarżącego- nie jest jego jedynym źródłem utrzymania. Brak jest zatem podstaw do uznania, że nie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pozbawi skarżącego jedynego źródła utrzymania, choć niewątpliwie zmniejszy jego dochody. W tych okolicznościach brak jest podstaw do przyjęcia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje po stronie skarżącego niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków rozumieniu art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.