III SA/Kr 643/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Spółki A sp. z o.o. z siedzibą w N na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 3 lutego 2016 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem nienormatywnym postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako sądowi właściwemu miejscowo do rozpoznania sprawy Spółka A sp. z o.o. z siedzibą w N wniosła w dniu 10 marca 2016 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 3 lutego 2016 r. znak: [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2015 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem nienormatywnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Jak wynika z treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej w skrócie "P.p.s.a.", do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z treścią § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 652 z późn. zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jest właściwy dla obszaru Województwa Małopolskiego. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, który ma siedzibę w Warszawie. Sądem administracyjnym miejscowo właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest zatem, zgodnie ze wskazaną powyżej regułą ogólną wynikającą z art. 13 § 2 P.p.s.a. w związku z treścią § 1 pkt 13 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, będący właściwym dla obszaru Województwa Mazowieckiego. Należy również zauważyć, że z treści art. 13 § 3 P.p.s.a. wynika możliwość ustanawiania przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w drodze rozporządzenia wyjątków od ogólnych zasad dotyczących właściwości. Taki wyjątek został ustanowiony w § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 89 poz. 506 z późn. zm.), jednak odnosi się on tylko do spraw dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm.). Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została wydana na podstawie art. 140aa i art. 140 ab ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 z późn. zm.), a więc nie ma do niej zastosowania rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W związku z powyższym niniejsza sprawa rozpoznawana być zatem musi zgodnie z przytoczonymi powyżej ogólnymi zasadami co do właściwości miejscowej wojewódzkich sądów administracyjnych. Zgodnie z treścią art. 59 § 1 P.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Ponieważ zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z powodów przytoczonych powyżej stwierdził swą niewłaściwość miejscową, przekazał sprawę sądowi właściwemu miejscowo, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji