III SA/Kr 651/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 27 września 2019 r. sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji o wypłacie zasiłku pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 23 sierpnia 2010 r. nr [...] zmieniającą decyzję z dnia 20 kwietnia 2009 r. nr [...] w ten sposób, że od dnia 1 sierpnia 2010 r. wstrzymano A. M. wypłatę zasiłku pielęgnacyjnego. Decyzja organu II instancji została przesłana na adres A. M., jednak pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 21 i 28 lutego 2011 r. A. M. nie odebrała przesyłki zawierającej tą decyzję. W dniu 28 maja 2019 r. (data prezentaty organu) A. M. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 stycznia 2011 r. nr [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 651/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek A. M. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zaskarżona decyzja została przesłana na wskazany przez skarżącą adres, jednak pomimo dwukrotnego awizowania w dniach 21 i 28 lutego 2011 r. skarżąca nie odebrała przesyłki z placówki pocztowej. Należy zatem przyjąć, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w trybie tzw. doręczenia zastępczego, o którym mowa w art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Przepis ten reguluje kwestię niemożności doręczenia przesyłki z powodu nieobecności adresata. Mając zatem na względzie treść art. 44 § 1 i § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego Sąd uznał, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 7 marca 2011 r., a termin do wniesienia skargi upływał w dniu 6 kwietnia 2011 r. Natomiast skarżąca wniosła skargę w dniu 28 maja 2019 r. (data prezentaty organu), a więc po ponad ośmiu latach od dnia doręczenia jej zaskarżonej decyzji. Wraz ze skargą skarżąca złożyła co prawda wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, jednak postanowieniem z dnia 16 lipca 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 651/19 został on odrzucony. Mając powyższe na względzie – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. – orzeczono jak w sentencji.