III SA/Kr 660/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 31 marca 2011r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia : odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę B. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 31 marca 2011r. nr [...], gdyż została wniesiona po terminie. Pismem z dnia 28 lipca 2011r. B. B. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi na w/w decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, iż sporządzając skargę w okresie poświątecznym, z uwagi na swój zły stan zdrowia (zatrucie pokarmowe i stan podgorączkowy), błędnie ją zaadresowała i wysłała bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, a nie do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Skarżąca wyjaśniła, iż chciała wysłać skargę jak najszybciej i zmieścić się w terminie. Do wniosku o przywrócenie terminu skarżąca dołączyła odpis skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skutki prawne nie zachowania terminu oraz podstawy prawne jego przywrócenia reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.), a w szczególności art. 85-89 tej ustawy. Zgodnie z treścią art. 85 cyt. ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Natomiast w art. 87 p.p.s.a. ustawodawca określił jakie wymogi muszą zostać spełnione by sąd mógł uwzględnić taki wniosek: – .pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.), – w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), – wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 p.p.s.a.), – równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Sąd w pierwszej kolejności bada, czy został on skutecznie wniesiony. Jak już wyżej wskazano, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi należy wnieść za pośrednictwem organu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W dniu 22 lipca 2011r. doręczono skarżącej postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 lipca 2011r., z którego skarżąca dowiedziała się, że jej skarga została wniesiona po terminie. Przeszkoda do wniesienia skargi ustała zatem z dniem doręczenia skarżącej postanowienia z dnia 5 lipca 2011r. Wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą skarżąca wniosła w dniu 29 lipca 2011r. (data stempla pocztowego) zarówno do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, jak i do Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego. Należy zatem uznać, że przedmiotowy wniosek spełnia wszystkie wymogi formalne przewidziane w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Badając z kolei sam wniosek o przywrócenie terminu pod względem zasadności Sąd uznał, że nie zachodzą podstawy do jego uwzględnienia. Jako okoliczność potwierdzającą brak swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi skarżąca wskazała błędne zaadresowanie skargi spowodowane kłopotami zdrowotnymi w wyniku czego została ona wysłana bezpośrednio do Sądu. W ocenie Sądu, wskazane przez skarżącą okoliczności nie są wystarczające by przywrócić jej termin do wniesienia skargi. Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Sąd podzielił w tym zakresie także stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 lutego 2006r. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt I SAB/Wa 78/05 (opubl. LEX nr 192260): "Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku." Zdaniem Sądu, błędne zaadresowanie skargi nie jest okolicznością wskazującą na brak winy skarżącej w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Błąd tego rodzaju, skutkujący niedotrzymaniem ustawowego terminu, należy bowiem uznać za brak należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, w pełni obciążający skarżącą tym bardziej, że została prawidłowo pouczona o terminie i sposobie wniesienia skargi. W ocenie Sądu, również kłopoty zdrowotne, na które powołuje się skarżąca nie mogą stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku, gdyż nie przeszkodziły one skarżącej w sporządzeniu samej skargi, z której treści wynika, iż skarżąca wiedziała, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, a nie bezpośrednio do Sądu. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, iż brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a w związku z tym na podstawie art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.