III SA/Kr 662/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 lipca 2023 r. sprawy ze skargi K. C. na niewykonanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 sierpnia 2020 r. sygn. akt III SA/Kr 1341/19 postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia 28 listopada 2022 r. K. C. wniósł skargę na niewykonanie przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Kr 1341/19. Wyrok ten zapadł w sprawie ze skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 14 listopada 2019 r. nr 144/EU-O/2109 w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej p.p.s.a.), w brzmieniu obowiązującym po dniu 15 sierpnia 2015 r., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Art. 154 § 1 p.p.s.a., w obecnym brzmieniu, dopuszcza zatem wniesienie skargi z żądaniem wymierzenia grzywny organowi jedynie w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Niedopuszczalna jest natomiast skarga na niewykonanie wyroku w sprawie ze skargi na decyzję administracyjną (por. postanowienie WSA w Krakowie z 31 sierpnia 2018 r., III SA/Kr 878/18, CBOSA). Wyrok, którego niewykonanie skarżący zarzucił organowi, nie zapadł w sprawie ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 154 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.