III SA/Kr 663/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie WSA Janusz Bociąga WSA Janusz Kasprzycki Protokolant Małgorzata Krasowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi A. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia rodzinnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzające ją dwie decyzje Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 22 marca 2017 r.: nr [...] i nr [...] I. W dniu 28 września 2016 r. A. Z. złożyła wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego na dwoje dzieci G. T. i M.T. W treści wniosku A. Z. podała, że w skład rodziny wchodzi ona sama oraz wymienione wyżej córki. Decyzją z dnia 8 listopada 2016 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy przyznał A. Z. świadczenie w formie: 1. zasiłku rodzinnego na dziecko w wieku 5-18 lat, przyznany na G. T., w kwocie [...]zł miesięcznie, na okres od 1 listopada 2016 r. do 31 października 2017 r. 2. zasiłku rodzinnego na dziecko w wieku 5-18 lat, przyznany na M.T., w kwocie [...]zł miesięcznie, na okres od 1 listopada 2016 r. do 31 października 2017 r. 3. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego, przyznany na G. T., w kwocie [...] zł jednorazowo – wrzesień 2017 r. 4. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego, przyznany na M.T., w kwocie 100 zł jednorazowo – wrzesień 2017 r. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że A. Z. spełnia przesłanki określone w ustawie o świadczeniach rodzinnych do przyznania powyższych świadczeń. II. W dniu 11 stycznia 2017 r. A.Z. złożyła wniosek o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego na dziecko: A. F. W treści wniosku A. Z. podała, że w skład rodziny wchodzi ona sama, córki G. T. i M. T., syn A. F. i ojciec A. F. - J. F. Decyzją z dnia 19 stycznia 2017 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy przyznał A.Z. świadczenie w formie: 1. zasiłku rodzinnego na dziecko do 5 lat, przyznając na A. F. kwotę [...] zł miesięcznie, w okresie od 1 stycznia do 31 października 2017 r. 2. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu urodzenia dziecka, przyznając na A. F. kwotę [...] zł jednorazowo. 3. dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu wychowywania dziecka w rodzinie wielodzietnej, przyznając na A. F. kwotę [...] zł miesięcznie, w okresie od 1 stycznia do 31 października 2017 r. W uzasadnieniu organ stwierdził, że A. Z. spełnia przesłanki określone w ustawie o świadczeniach rodzinnych do przyznania powyższych świadczeń. III. Pismem z dnia 2 marca 2017 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy zawiadomił A. Z. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego "w sprawie uchylenia decyzji dot. świadczeń rodzinnych" i to postępowanie stało się przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie. Decyzją z dnia 22 marca 2017 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy uchylił w całości swoją decyzję z dnia 8 listopada 2016 r. nr [...] o przyznaniu świadczeń rodzinnych na małoletnie córki A. Z. – G. T. i M. T. oraz wstrzymał wypłatę zasiłków od dnia 1 marca 2017 r. Decyzją z dnia 22 marca 2017 r. nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy uchylił swoją decyzję z dnia 19 stycznia 2017 r. nr [...] w pkt 1 i pkt 3 o przyznaniu zasiłku rodzinnego i dodatku do zasiłku rodzinnego na małoletniego syna A. Z. – A. F. oraz wstrzymał wypłatę zasiłków od dnia 1 marca 2017 r. W uzasadnieniach obu powyższych decyzji Burmistrz Miasta i Gminy podał, że zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, zasiłek rodzinny wraz z dodatkami przysługuje osobom, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 674,00 zł (okres zasiłkowy 2016/2017). Organ I instancji powołując się na treść art. 3 pkt 24 lit. i oraz art. 5 ust. 4b ustawy o świadczeniach rodzinnych stwierdził, że w tym przypadku dochód uzyskany z miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu wynosi [...] zł - za miesiąc luty 2017 r. Organ I instancji podkreślił, że uwzględniając dochód utracony J. F. z firmy A w wysokości [...] zł i biorąc pod uwagę dochód pochodzący z alimentów w wysokości [...] zł/12 m-cy oraz dochód uzyskany z firmy B w wysokości [...] zł/3 m-ce, a także uzyskany dochód A. Z. ze świadczenia rodzicielskiego za miesiąc luty 2017 r. w wysokości [...] zł, to przeciętny miesięczny dochód rodziny wynosi [...] zł, co w przeliczeniu na osobę daje kwotę [...] zł. Organ uznał zatem, że w przedmiotowej sprawie – wobec kryterium dochodowego określonego przez ustawodawcę w art. 5 tej ustawy, w wysokości 674 zł/osobę - nastąpiło przekroczenie tego kryterium o kwotę [...] zł, a tym samym świadczenie nie przysługuje stronie od marca 2017 r. Organ I instancji zaznaczył, że przeliczył również kryterium dochodowe rodziny w świetle art. 5 ust. 3 i 3a omawianej ustawy. Kryterium dochodowe pięcioosobowej rodziny A. Z. wynoszące [...] zł (5 x 773,27 zł) przekracza kwotę kryterium dochodowego określonego w ustawie wynoszącą 3.370 zł (5 x 674 zł) o kwotę 496,35 zł. Organ wyjaśnił, że w myśl art. 5 ust. 3a ustawy, zasiłek rodzinny wraz z dodatkami przysługuje w wysokości różnicy między łączną kwotą zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami (359,66 zł) a kwotą, o którą został przekroczony dochód rodziny ([...] zł) czyli –[...] zł. W oparciu o powyższe organ I instancji stwierdził, że niniejsze uregulowania prawne nie mają w przedmiotowej sprawie zastosowania, ponieważ wysokość zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługująca danej rodzinie - ustalona zgodnie z art. 5 ust. 3a – jest niższa niż 20 zł i daje wartość ujemną w wysokości "-[...]" zł. W ocenie organu I instancji, A. Z. nie spełnia przesłanki z art. 5 ust. 1 oraz ust. 3 i 3a i tym samym nie przysługuje jej prawo do zasiłku rodzinnego oraz dodatków. Spełnione zatem zostały, zdaniem organu, warunki określone w art. 32 ustawy o świadczeniach rodzinnych umożliwiające uchylenie decyzji przyznającej zasiłki rodzinne wraz z dodatkami. Organ I instancji odniósł się również do dostarczonego przez A. Z. wyroku zasądzającego alimenty świadczone na rzecz innych osób spoza rodziny oraz odręcznego potwierdzenia alimentów płaconych przez J. F. do rąk osoby uprawnionej – E. W. (matki swego dziecka z poprzedniego związku), zawierające wysokość kwot oraz okresy dokonywanych wpłat alimentów i powołując się na treść § 2 pkt 2 lit. f i lit. g rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. z 2015 r. poz. 2284) i stwierdził, że ustawodawca wymaga, aby fakt zapłaconych alimentów na rzecz osób spoza rodziny potwierdzony był przekazami bądź przelewami pieniężnymi. Zgodnie natomiast z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego – zdaniem organu – "przekaz pieniężny" oznacza usługę płatniczą polegającą na przyjęciu środków pieniężnych przez podmiot do tego uprawniony i ich przekazaniu wskazanemu przez płatnika odbiorcy. Przelew pieniężny to z kolei jedna z form pieniężnych rozliczeń bezgotówkowych. Wobec powyższego organ I instancji uznał, że przedstawione przez stronę dokumenty potwierdzające zapłatę alimentów nie mogą stanowić dowodu w przedmiotowej sprawie, a w konsekwencji dochód rodziny A. Z. nie może zostać pomniejszony o kwotę zapłaconych alimentów na rzecz osób spoza rodziny. A. Z. złożyła odwołanie pisząc, że odwołuje się od dwóch decyzji i wymieniła ich numery: [...] i [...] (k. [...] akt adm.). W odwołaniu tym wniosła o uchylenie decyzji o cofnięciu świadczeń rodzinnych i wyrównanie wstrzymanych płatności. Zdaniem odwołującej się, organ I instancji nieprawidłowo nie uwzględnił faktu płacenia przez J. F. alimentów do rąk własnych osoby uprawnionej, gdzie zachowane są potwierdzenia w formie pisemnej oraz oświadczenie matki dziecka – E. W. Odwołująca się podniosła również okoliczność, że J. F. taką formę płacenia alimentów przyjął od początku płacenia alimentów, zgodnie zresztą z wyrokiem Sądu z dnia 24 czerwca 2009 r., który w punkcie III zasądził alimenty w kwocie 500 zł płatne w określonym terminie do rąk powódki E.F. Odwołująca się uważa, że jeśli ustawa ma luki czy jeśli jest sprzeczna z wyrokiem sądowym, to ta okoliczność nie powinna powodować utraty należnych świadczeń, gdyż wyrok jest wiążący. Decyzją z dnia 18 maja 2017 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 4 ust. 2, art. 5, art. 6, art. 8, art. 12a ust. 1 i ust. 2 i art. 32 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1518 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. z 2015 r. poz. 2284), a także art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm.), Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 22 marca 2017 r. nr [...]. Według Kolegium, sposób i wysokość obliczonego dochodu w rodzinie odwołującej się są prawidłowe. Kolegium stwierdziło, że nie neguje faktu płacenia przez J. F. alimentów na rzecz innego dziecka w kwocie po 500 zł miesięcznie do rąk matki tego dziecka – E. W. Jednak, zdaniem tego organu, aby móc płacone alimenty odliczyć od swojego dochodu należy je przekazać osobie uprawnionej "czyli do jej rąk" w określony normatywnie sposób, a nie w sposób dopuszczalny prawnie, ale ustalony przez strony. Zdaniem Kolegium, ten sposób został wyraźnie określony w § 2 pkt 2 lit. g rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r., gdzie napisano, że można odliczyć od dochodu tylko te alimenty, które są przekazane przekazami lub przelewami pieniężnymi dokumentującymi wysokość zapłaconych alimentów, jeżeli członkowie rodziny są zobowiązani orzeczeniem sądu, ugodą sądową, ugodą zawartą przed mediatorem lub innym tytułem wykonawczym pochodzącym lub zatwierdzonym przez sąd do ich płacenia na rzecz osoby spoza rodziny. Kolegium stwierdziło, że od dłuższego już czasu w polskich przepisach prawa (m.in. podatkowego) organy państwa polskiego domagają się transparentności działań obywateli i w tym celu coraz częściej wprowadzają wymóg przekazywania pieniędzy między obywatelami w ściśle określony sposób, a jest nim najczęściej przekaz lub przelew bankowy. I tylko takie sposoby, zdaniem Kolegium, skutkują względniejszym dla obywatela skutkiem prawnym, co nie oznacza, że inne sposoby transferu pieniędzy między obywatelami są zabronione. Równocześnie Kolegium zastrzegło, że te inne sposoby transferu pieniędzy między obywatelami mogą w pewnych sytuacjach (m.in. w takiej sytuacji w jakiej znalazł się J. F.) wywoływać niekorzystne następstwa prawne. W związku z powyższym Kolegium stwierdziło, że organ I instancji prawidłowo ustalił, iż po uwzględnieniu dochodu utraconego i uzyskanego miesięczny dochód 5-osobowej rodziny A. Z. wynosi [...] zł, co daje [...] zł w przeliczeniu na osobę i dochód ten przekracza ustawowe kryterium dochodowe o [...] zł. Zatem, w myśl art. 24 ust. 7 ustawy o świadczeniach rodzinnych świadczenie nie przysługuje od marca 2017 r. Z powyższą decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zgodziła się A. Z. i pismem z dnia 16 czerwca 2017 r. wniosła na nią skargę, domagając się jej uchylenia wraz z dwoma decyzjami organu I instancji o numerach [...] i [...]. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, art. 138 § 1 pkt 1, art. 7 i art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 5 ust. 3 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Skarżąca nie zgodziła się z tym, że organy nie pomniejszyły dochodu jej rodziny o alimenty płacone przez J.F. na jego syna M. do rąk matki dziecka – E. F. Skarżąca podkreśliła, że taka forma płacenia alimentów została zasądzona przez Sąd w wyroku z dnia 24 czerwca 2009 r. Skarżąca podniosła, że w świetle polskiego prawa nie ma nakazu posiadania konta bankowego, a przekazy pocztowe narażają obywatela na dodatkowe koszta. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniosło o oddalenie skargi. Sąd stwierdza z urzędu, że w aktach adm. znajduje się odpis prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego XI Wydział Cywilny – Rodzinny z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt [...] zobowiązujący J. F. do płacenia alimentów na rzecz małoletniego M. F. w kwocie [...] zł miesięcznie do rąk matki dziecka E. F., noszącej obecnie nazwisko W. W aktach adm. znajdują się także odpisy oświadczeń i potwierdzeń pisemnych E. W. potwierdzających otrzymanie przekazanych przez J.F. kwot alimentów zgodnie z powyższym wyrokiem. Sąd stwierdza z urzędu, że A. Z. jednym pismem opatrzonym datą 27 marca 2017 r. złożyła odwołanie od dwóch decyzji organu I instancji o numerach [...] i [...] wydanych w dniu 22 marca 2017 r. Z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 sierpnia 2017 r. wynika, że organ II instancji uznał, iż odwołanie dotyczyło tylko decyzji nr [...] dotyczącej świadczeń na małoletniego A. F., a organ odwoławczy "nie odnotował" odwołania od decyzji nr [...] (k. [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, zwanej dalej p.p.s.a.), sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.), kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Zdaniem Sądu, skarga A. Z. jest w pełni uzasadniona. Podstawę prawną decyzji w sprawach dotyczących świadczeń rodzinnych stanowią przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1518 z późn. zm.). W oparciu o delegację ustawową art. 23 ust. 5 tej ustawy zostało wydane rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. z 2015 r. poz. 2284), które określa m.in. sposób i tryb postępowania w sprawach o przyznanie świadczeń rodzinnych (§ 1 pkt 1). Istotą sporu w niniejszej sprawie jest to, czy jako jeden z dokumentów stwierdzający wysokość dochodu rodziny można traktować pisemne poświadczenie odbioru alimentów przekazanych przez osobę zobowiązaną dokonane przez osobę uprawnioną do ich otrzymania – jak chce tego skarżąca, czy też wyłącznym dokumentem stwierdzającym przekazanie takich alimentów stanowi pocztowy "przekaz pieniężny" lub bankowy przelew pieniężny – jak twierdzą to organy obu instancji. Powyższą kwestię sporną reguluje w § 2 ust. 2 pkt 3 litera g wskazane wyżej rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne w sposób następujący: "§ 2. (...) 2. Do wniosku o zasiłek rodzinny należy dołączyć odpowiednio: (...) 3) dokumenty stwierdzające wysokość dochodu rodziny, w tym odpowiednio: (...) g) przekazy lub przelewy pieniężne dokumentujące wysokość zapłaconych alimentów, jeżeli członkowie rodziny są zobowiązani orzeczeniem sądu, ugodą sądową lub ugodą zawartą przed mediatorem do ich płacenia na rzecz osoby spoza rodziny," Niespornym jest, że w rodzinie skarżącej A. Z. członek rodziny J. F. jest zobowiązany wyrokiem Sądu Okręgowego XI Wydział Cywilny – Rodzinny z dnia 24 czerwca 2009 r., sygn. akt [...] do płacenia alimentów na rzecz małoletniego M. F. w kwocie [...] zł miesięcznie do rąk matki dziecka E. F., noszącej obecnie nazwisko W. Niespornym jest także, iż alimenty te przekazywane są matce dziecka do rąk własnych za pisemnym potwierdzeniem odbioru. Nadto uprawniona do odbioru złożyła pisemne oświadczenie potwierdzające przekazywanie przez J. F. kwot alimentów zgodnie z powyższym wyrokiem. Mając na względzie cel ustanowionych przepisów o świadczeniach rodzinnych, którym jest pomoc Państwa rodzinom najuboższym, przy czym ich dochód powinien być obliczony w sposób jak najbardziej odpowiadający rzeczywistym dochodom oraz mając na względzie treść przytoczonego wyżej przepisu § 2 ust. 2 pkt 3 litera g wskazanego wyżej rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r., Sąd stwierdza, że rację ma skarżąca domagając się, aby organy administracyjne do obliczenia dochodu jej rodziny potraktowały jako jeden z "dokumentów stwierdzających wysokość dochodu rodziny" pisemne poświadczenie odbioru alimentów przekazanych przez osobę zobowiązaną (J. F.) dokonane przez osobę uprawnioną do ich otrzymania (E.W.). Na poparcie swego stanowiska Sąd podnosi, że - po pierwsze: pisemne potwierdzenie odbioru alimentów stanowi niewątpliwie dowód tego, że alimenty w ujawnionej w potwierdzeniu kwocie rzeczywiście zostały przez zobowiązanego przekazane uprawnionemu. Nie sposób bowiem przypuszczać, że uprawniony do odbioru alimentów poświadczy swym podpisem ich odbiór bez faktycznego otrzymania pieniędzy narażając się na niemożność przymusowego ich ściągnięcia. - Po drugie: literalne brzmienie przepisu § 2 ust. 2 pkt 3 litera g wskazanego wyżej rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r. mówi o przekazie (lub przelewie pieniężnym), a nie o "pocztowym przekazie pieniężnym" jak sugerują to organy administracyjne obu instancji. Mają rację organy administracyjne tylko o tyle, że ze Słownika Języka Polskiego wynika, że jednym ze znaczeń pojęcia "przekaz" jest "przekazanie komuś pieniędzy za pośrednictwem poczty lub banku", ale jest to tylko jedno ze znaczeń tego słowa podczas gdy pojęcie "przekaz" może oznaczać także – według tego samego Słownika Języka Polskiego - "przekazanie czegoś". - Po trzecie: nie jest możliwa interpretacja przepisu aktu niższego rzędu – w tym wypadku przepisu rozporządzenia - w sprzeczności z przepisem aktu wyższego rzędu jakim są przepisy ustawy, w oparciu które rozporządzenie zostało wydane jak i w sprzeczności z obowiązującym całym systemem prawnym, w tym wypadku w sprzeczności z np. kodeksem postępowania cywilnego, który wskazuje na możliwość wywiązania się zobowiązanego z obowiązku płacenia sum pieniężnych – w tym wypadku alimentów – "do rąk" osoby uprawnionej. Co prawda pojęcie "do rąk" jest pojęciem prawnym, jednak pojęcie to obejmuje swym zakresem zarówno zapłatę w sposób faktyczny "z rąk do rąk" jak i "na adres osoby uprawnionej" w jakikolwiek sposób – przekazem pocztowym czy przelewem bankowym. Zapłata faktyczna sumy pieniężnej "z rąk do rąk" nawet bez potwierdzenia już wypełnia zobowiązanie, jednak dla celów dowodowych przekazanie sumy pieniężnej w taki sposób powinno zostać udokumentowane pisemnym potwierdzeniem otrzymania tej kwoty przez osobę uprawnioną. Po czwarte: obywatel, wypełniający swoje zobowiązania w sposób zgodny z prawem nie może być zaskakiwany takim unormowaniem, które pozbawia go możliwości skorzystania z nowego uprawnienia tylko dlatego, że nowy przepis wyklucza jedną z prawnie dopuszczalnych form wywiązywania się z zobowiązania. Innymi słowy – wprowadzane przepisy nie mogą stanowić swego rodzaju "pułapki" dla obywatela wypełniającego swe obowiązki zgodnie z prawem. W niniejszej sprawie jest bezspornym, że należący do rodziny skarżącej J. F. dokonuje przekazania sum pieniężnych z tytułu alimentów ustalonych prawomocnym wyrokiem sądu w sposób faktyczny "z rąk do rąk", posiadając dokumenty w postaci pisemnych potwierdzeń otrzymania tych kwot od osoby uprawnionej do ich odbioru. Mając powyższe argumenty na względzie Sąd stwierdza, że dokumenty w postaci pisemnego potwierdzenia otrzymania przez osobę uprawnioną sum pieniężnych należnych z tytułu alimentów zasądzonych wyrokiem sądu stanowią "przekaz", o jakim mowa w § 2 ust. 2 pkt 3 litera g rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne. A zatem wysokość dochodu w rodzinie skarżącej nie została prawidłowo obliczona. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organy uwzględnią przedstawioną powyżej ocenę sprawy i przyjętą wykładnię przepisów w oparciu o art. 153 p.p.s.a.: "Art. 153. Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie." Nadto Sąd stwierdza, że pomimo pisma wyjaśniającego Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 sierpnia 2017 r., jakoby zaskarżona decyzja organu odwoławczego utrzymywała w mocy tylko decyzję Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 22 marca 2017 r. nr [...] Sąd uznał, że wobec – jak w piśmie podano – "nieodnotowania" w organie odwoławczym odwołania skarżącej od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia 22 marca 2017 r. nr [...] - decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 maja 2017 r. nr [...] obejmowała utrzymanie w mocy obu wyżej wymienionych decyzji organu I instancji, albowiem A.Z. w odwołaniu wyraźnie wskazała, że odwołuje się jednym pismem od dwóch decyzji o numerach: [...] i [...]. Sąd uznał więc, że w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego - rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r. - mającego wpływ na wynik sprawy oraz przepisów proceduralnych i wobec tego na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzające ją dwie decyzje organu I instancji – jak w wyroku.