III SA/Kr 677/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. P., M. P. na działanie Starosty w przedmiocie zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 stycznia 2017 r. S. P. i M. P. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na działanie Starosty polegające na niepodejmowaniu czynności usunięcia znamion naruszenia prawa w zakresie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działek przy ul. [...] w N. W treści skargi skarżący opisali starania o wyjaśnienie i uregulowanie zmian zasobów geodezyjnych oraz uchybienia Starosty polegające między innymi na niepodjęciu postępowania administracyjnego względnie wydaniu postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego. Na wszelkie pisma skarżących organ odpisywał pismami, które nie przybrały form administracyjnoprawnych. Zarzucili, że Starosta od roku 1991 nie dokonywał żadnych koniecznych zmian w ewidencji. Wezwaniem z dnia 6 czerwca 2017 r., w wykonaniu zarządzenia Sędziego z tego samego dnia, skarżący zostali zobowiązani do wykazania, że poprzedzili skargę zażaleniem do organu wyższego stopnia tj. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Wezwanie zostało doręczone skarżącym: S. P. w dniu 12 czerwca 2017 r. a M. P. w dniu 13 czerwca 2017 r. W odpowiedzi na wezwanie w piśmie z dnia 16 czerwca 2017 r. (złożonym osobiście), na wstępie sprecyzowali, że złożona przez nich skarga nie dotyczyła bezczynności Starosty w przedmiocie ujawnienia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków, "...a przeciwnie dotyczyła zarzutów na działanie Starosty polegające na niepodejmowaniu czynności usunięcia znamion naruszenia prawa wyrażonego pismem z dnia 1 grudnia 2017 r..." . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Przedmiot wniesionej przez S. P. i M. P. skargi nie należy do żadnego z wyżej wymienionych zakresów skarg. Stanowi go w sposób ogólnie sformułowany zarzut niepodejmowania przez Starostę czynności usunięcia znamion naruszenia prawa w obrębie działań związanych z operatem ewidencji gruntów i budynków dotyczącym działek przy ul. [...] w N. Odpowiada temu zarzutowi przedmiot skargi opisany w dziale VIII w przepisie art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, (t. jedn., Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., zwanej dalej w skrócie k.p.a.). Stanowi on, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga wniesiona w trybie przepisów działu VIII k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r. sygn. akt III SA 1636/97, postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2000 r. sygn. akt III SAB 108/99). Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanowienie NSA z dnia 9 grudnia 1999 r. sygn. akt III SAB 7/99). Mając na uwadze powyższe stwierdzić należało, że skarga skarżących jest niedopuszczalna i podlega w związku z tym odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz.U. z 2012 r., poz. 718 ze zm.), orzekł, jak w sentencji postanowienia.