III SA/Kr 680/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Hanna Knysiak-Molczyk Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2014 r. sprawy ze skargi H. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania z naruszeniem prawa ostatecznej decyzji oraz odmowy jej uchylenia skargę oddala. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 23 stycznia 2014r. [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Gminy z dnia [...] 2013r. nr [...] stwierdzającą wydanie z naruszeniem prawa decyzji ostatecznej Burmistrza Gminy z dnia [...] 2011 r. nr. [...] i odmawiającą jej uchylenia. Powyższe decyzje zostały wydane w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny ustalony przez organy : Skarżąca H. Z. wnioskiem z dnia 21 października 2013 r. zwróciła się do Burmistrza Gminy o wznowienie postępowania rozgraniczeniowego zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Gminy dnia [...] 2011 r., podnosząc że bez własnej winy nie brała udziału w czynnościach postępowania rozgraniczeniowego . Postanowieniem z dnia [...] 2013r. organ wznowił postępowanie administracyjne w sprawie rozgraniczenia działki [...] w Ł zakończone ostateczną decyzją z dnia [...] 2011 r. nr [...], a następnie wydał ww. decyzję z dnia [...] 2013r. nr [...] . W uzasadnieniu przedmiotowej decyzji organ stwierdził, że po przeanalizowaniu całości materiałów związanych z postępowaniem rozgraniczeniowym zakończonym ostateczną decyzją z dnia [...] 2011 r., w tym operatu pomiarowego przyjętego do zasobu geodezyjnego w dniu 6 grudnia 2011 r. pod numerem ewidencyjnym [...], stwierdzono następujące fakty : postanowieniem nr [...] z dnia [...] 2006 r. Burmistrz Gminy wszczął na wniosek skarżącej postępowanie rozgraniczeniowe działki [...] w Ł z działkami sąsiednimi oraz upoważnił do przeprowadzenia czynności geodezyjnych związanych z przedmiotowym rozgraniczeniem geodetę J. A. W dniu 6 września 2006 r. upoważniony geodeta przeprowadził na gruncie czynności ustalenia przebiegu granic pomiędzy rozgraniczanymi nieruchomościami. Z dokumentacji zawartej w operacie pomiarowym wynika, że ustalenie granicy w terenie poprzedzone było wnikliwą analizą dokumentów archiwalnych otrzymanych z ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, a także bezpośrednio od skarżącej. Analizie zostały poddane wcześniejsze operaty dotyczące pomiaru granic działki [...], w tym operat scaleniowy wsi Ł, operat podziału działki sąsiedniej [...] nr [...], operat wznowienia granic działki [...] nr [...], a także dokumenty z rozprawy o ochronę naruszenia posiadania nr [...] zawierające opinie biegłego geodety co do przebiegu granicy działki [...] z działkami [...] i [...]. Geodeta J. A. stwierdził , że granica działki [...] od strony zachodniej powinna przebiegać od ul. D wzdłuż ogrodzenia w kierunku północnym ; pozostałe granice również powinny przebiegać wzdłuż istniejących ogrodzeń zgodnie z operatem scaleniowym. Na podstawie tych wniosków, został spisany w dniu 6 września 2006 r. protokół graniczny ustalenia przebiegu granic, który wszystkie zainteresowane strony biorące udział w czynnościach podpisały. Protokół został również podpisany przez skarżącą, która tym samym – w ocenie organu - uznała przebieg granicy wskazany przez geodetę. W związku z nagłą śmiercią geodety J. A. nie skompletowano i nie złożono operatu pomiarowego z rozgraniczenia przedmiotowej nieruchomości do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zgodnie ze stanowiskiem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, Burmistrz Gminy postanowieniem z dnia [...] 2011 r. upoważnił geodetę J. S. do przeprowadzenia dalszych czynności technicznych związanych z postępowaniem rozgraniczeniowym oraz uznał I. D., nową właścicielkę działki [...] stroną postępowania rozgraniczeniowego . Na podstawie akt sprawy organ ustalił , że w dniu 7 września 2011 r. geodeta J. S. spisał z I. D. protokół graniczny dotyczący odcinka granicy działki [...] z działką [...], nie powiadamiając skarżącej o terminie spisania protokołu na ww. odcinek granicy . Postępowanie administracyjne zakończyło się decyzją Burmistrza Gminy z dnia [...] 2011 r., a skarżąca zgodnie z art. 33 ust 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne zażądała przekazania sprawy do sądu. Sąd Rejonowy pismem z dnia 18 lipca 2012 r. sygn. akt [...] poinformował strony, że wnioskodawczyni H. Z. wycofała wniosek o rozgraniczenie w piśmie procesowym z dnia 16 lipca 2012 r., a następnie postanowieniem sygn. akt [...] z dnia 26.09.2012 r. Sąd umorzył postępowanie o rozgraniczenie z wniosku skarżącej. W związku z powyższym decyzji Burmistrza Gminy nr [...] z dnia [...] 2011 r. nadano klauzulę ostateczności. Zdaniem organu administracyjnego, ostateczna decyzja z dnia [...] 2011r. została dotknięta wadą wskazaną w art. 145 § 1 pkt 4 kpa , skarżąca bowiem bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Organ przyznał , że geodeta J. S. wezwał w teren do ustalenia granicy pomiędzy działkami [...] i [...] tylko I. D., obecną właścicielkę działki [...] i tylko z I. D. spisał w dniu 7 września 2011 r. protokół graniczny, pomijając skarżącą. W ocenie organu, powyższa wada stanowiła formalne naruszenie Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 33 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, jednak nie miała żadnego wpływu na merytoryczną stronę ustalenia przebiegu granicy. Granica opisana i wskazana I. D. jest bowiem tożsama z granicą ustaloną i wskazaną stronom postępowania w dniu 6 września 2006 r. oraz opisaną w protokole granicznym z tego samego dnia przez geodetę J. A. Taki przebieg granicy został również uznany przez skarżącą, która złożyła na tę okoliczność stosowny podpis w protokole. Organ podniósł, że wskazanie granicy i spisanie protokołu z I. D. w dniu 7 września 2011 r. miało bardziej charakter informacji udzielonej nowej właścicielce działki [...], która została stroną postępowania, odnośnie przebiegu granicy ustalonej w dniu 6 września 2006 r. przez geodetę J. A. W kwestii materiałów na podstawie których ustalono granice, nie nastąpiły żadne zmiany od czasu pomiaru wykonanego w dniu 6 września 2006 r., a także żadna ze stron nie przedstawiła innych dokumentów, które wskazywałyby na możliwość innego przebiegu granicy działki [...]. Mając na uwadze powyższe okoliczności organ stwierdził , że złożony przez skarżącą wniosek z dnia 4 grudnia 2013 r. o powtórzenie czynn ości pomiarowych, należało uznać za bezprzedmiotowy, gdyż geodeta wykonując ponowny pomiar korzystałby z tych samych dokumentów, co w konsekwencji prowadziłoby do ustalenia i wskazania przebiegu granicy zgodnego z przebiegiem ustalonym przez geodetę J. A. Burmistrz Gminy stwierdzając wydanie decyzji ostatecznej z dnia [...] 2011r. nr [...] z naruszeniem prawa , odmówił jej uchylenia na podstawie art. 146 par. 2 kpa , zgodnie z którym nie uchyla się decyzji ostatecznej dotkniętej wadliwością , jeżeli mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca zarzuciła , że organ I instancji bezpodstawnie przyjął, że w czynności dokonanej przez geodetę J. S. w 2010 r. skarżąca nie musiała uczestniczyć, mimo iż prawo tego wymagało. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organu , że upływ czasu tj okres od 2007r. do 2010r. nie przyniósł nowych okoliczności istotnych do rozpatrzenia tej sprawy. Uniemożliwienie skarżącej uczestniczenia w czynnościach ww. geodety skutkowało brakiem możliwości przedstawienia i udokumentowania swojego stanowiska. W ocenie skarżącej organ bezpodstawnie również przyjął, że podpisanie przez skarżącą protokołu z czynności w 2007 r. jest wyrażeniem przez nią zgody na wskazaną w tym protokole granicę. Podpis ten, zdaniem skarżącej, potwierdza jedynie uczestnictwo w czynnościach. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując w mocy decyzję pierwszoinstancyjną podniosło , że przepis art.146 § 1 i 2 kpa wykluczają możliwość wzruszenia decyzji ostatecznej pomimo istnienia wad postępowania wymienionych w art. 145 §1 kpa. Zgodnie z art. 146 § 1 kpa uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 1451 pkt. 1 i 2 kpa nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło 10 lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 w zw. z art. 145 a kpa , jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło 5 lat. Z kolei zgodnie z §2 art. 146 kpa nie uchyla się decyzji także w przypadku, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Organ odwoławczy przyznał , że skarżąca bez własnej winy nie brała udziału w czynnościach na gruncie przeprowadzonych przez geodetę J. S. w dniu 7 września 2011 r. i wada ta stanowi naruszenie art. 32 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U2010.1287). Jednocześnie organ podniósł , że z analizy dokumentów wynika, że protokół graniczny rozgraniczenia działki nr [...] z działkami nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] został spisany przez geodetę J. A. w dniu 6 września 2006 r. , a w czynnościach tych brała udział m.in. skarżąca. Nagła śmierć geodety J. A. spowodowała, że do zakończenia przedmiotowego rozgraniczenia został upoważniony geodeta J. S. W związku z tym , że zmieniła się właścicielka działki nr [...], geodeta J. S. wezwał w teren do ustalenia granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] tylko nową właścicielkę działki nr [...] I. D., z którą w dniu 7 września 2011 r. spisał protokół graniczny. Organ odwoławczy podkreślił, że granica opisana i wskazana I. D. jest tożsama z granicą ustaloną i wskazaną stronom postępowania w dniu 6 września 2006 r. oraz opisaną w protokole granicznym przez geodetę J. A. Taki przebieg granicy został zaakceptowany przez skarżącą , która podpisała sporządzony na tę okoliczność stosowny protokół z dnia 6 września 2006 r. Mając na uwadze, że w wyniku uchylenia wydanej decyzji, mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, dlatego zasadne było utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji pierwszoinstancyjnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało również na fakt cofnięcia przez skarżącą wniosku w sprawie rozgraniczenia skierowanego do Sądu Rejonowego i umorzenie postępowania sądowego w tej sprawie , co spowodowało uprawomocnienie się decyzji Burmistrza Gminy o rozgraniczeniu. Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów art. 149 § 2 kpa w zw. z art. 7 kpa w zw. z art. 77 kpa w zw. z art. 80 kpa w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez zaniechanie merytorycznego rozpoznania istoty sprawy w postępowaniu wznowieniowym. W ocenie skarżącej organ nie rozpatrzył wszechstronnie materiału dowodowego oraz zaniechał dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, oparł się tylko na materiale dowodowym zgromadzonym przed wydaniem decyzji, której dotyczył wniosek o wznowienie, pomimo , że skarżąca w toku postępowania wznowieniowego kwestionowała ustalenia dotychczasowych protokołów granicznych i wnosiła o powtórzenie postępowania dowodowego w części dotyczącej czynności pomiarowych . W ocenie skarżącej organ administracyjny naruszył również art. 138 § 1 pkt .1 kpa w zw. z art. 149 § 2 kpa w zw. z art. 7kpa . w zw. z art. 77 kpa w zw. z art. 80 kpa w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji organu I instancji , czym także naruszono art. 138 § 2 kpa w zakresie, w jakim nie uchylono decyzji organu I instancji w całości i nie przekazano sprawy temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Zdaniem skarżącej organ błędnie przyjął, że w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, pomimo braku dokonania wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego oraz zaniechania dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Materiał dowodowy zgromadzony w niniejszej sprawie jest niewystarczający do wydania decyzji rozgraniczeniowej w świetle art.31 ust.3 w zw. z art.32 ust.1 w zw. z art.33 ust.1 i 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne . Wskazując na powyższe skarżąca wniosła o uchylenie w całości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 stycznia 2014r. oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Gminy. W uzasadnieniu podniesionych zarzutów skarżąca powtórzyła argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej . Skarżąca podniosła, że podpis na protokole z dnia 6 września 2006 r., wbrew twierdzeniom organu , nie oznaczał zgodny na ustalony w tym protokole przebieg granic . Fakt, że protokół graniczny sporządzony w dniu 6 września 2006 r. jest w swej treści tożsamy z protokołem z dnia 7 września 2011 r., w którego sporządzaniu skarżąca już nie uczestniczyła , nie uzasadnia stanowiska organu , że w wyniku uchylenia decyzji objętej postępowaniem wznowieniowym mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej , tym bardziej że był składany wniosek o powtórzenie czynności pomiarowych W ocenie skarżącej , protokół graniczny z dnia 6 września 2006 r. nie może stanowić podstawy faktycznej wystarczającej do rozgraniczenia działki nr [...] położonej w Ł z działkami sąsiednimi nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] położonymi w Ł, ponieważ z uwagi na śmierć geodety J. A. dokumentacja z rozgraniczenia nie została zaewidencjonowana. Podpis skarżącej pod ww. dokumentem nie ma zatem doniosłości prawnej na gruncie niniejszej sprawy i jest niewystarczający do stwierdzenia, iż skarżąca zaakceptowała ustalenia zawarte w tym dokumencie. Ponadto skarżąca podniosła, że protokoły graniczne zostały sporządzone w odstępie 5 lat, a zatem stan faktyczny tej sprawy mógł - i zdaniem skarżącej - uległ zmianie. W prowadzonym postępowaniu wznowieniowym, zdaniem skarżącej, arbitralnie pominięto jej wnioski i argumentację . W niniejszej sprawie organy administracyjne z góry niejako założyły, iż dotychczas zgromadzony materiał dowodowy jest kompletny, a wszelkie ewentualne wnioski dowodowe mogące prowadzić do zmiany ustaleń w nim zawartych są bezprzedmiotowe. W tych okolicznościach nie sposób uznać, iż w toku postępowania wznowieniowego rozpoznano sprawę administracyjną o rozgraniczenie ww. nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ wyjaśnił , że dla wydania decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości nie jest wymagana zgoda stron i decyzję można wydać w warunkach braku zgody stron na okazane granice, jeżeli przebieg granicy między nieruchomościami można ustalić na podstawie dokumentów zgromadzonych w sprawie. W ocenie Kolegium w rozpoznawanej sprawie zebrana dokumentacja przemawiała za tym, iż w wyniku wznowienia postępowania przebieg granicy między nieruchomościami zostałby ustalony w sposób identyczny, jak w decyzji Burmistrza Gminy z dnia [...] 2011 r. Wskazane okoliczności skutkowały odmową uchylenia decyzji rozgraniczeniowej , stosownie do art. 146§ 2 kpa oraz stwierdzeniem, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 145 § l pkt 4 kpa, gdyż istotnie skarżąca nie brała bez własnej winy udziału w jednej z czynności postępowania rozgraniczeniowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2002.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji z przepisami prawa materialnego , które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego , regulującymi tryb jej wydania . Wiążące przy tym są przepisy obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji . Na podstawie art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270) Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając na uwadze wskazane powyżej kryterium legalności , Wojewódzki Sąd Administracyjny, po poddaniu ocenie ustalonych w sprawie w toku administracyjnego postępowania instancyjnego okoliczności faktycznych i istniejących wówczas okoliczności prawnych , nie znalazł podstaw dla stwierdzenia zasadności zarzutu naruszenia prawa, procesowego i materialnego w rozpoznawanej sprawie, mimo rozważenia w toku dokonanych czynności przepisu art.134 § 1 ww. ustawy. W rozpatrywanej sprawie okolicznością bezsporną jest , że decyzja Burmistrza Gminy z dnia [...] 2011 r. wydana w sprawie rozgraniczenia działki dz. [...] położonej w Ł z działkami sąsiednimi nr [...], [...], [...] , [...], [...] i [...] położonymi w Ł – jest ostateczna. Skarżąca została prawidłowo pouczona w tej decyzji o treści art.33 ust.3 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, zgodnie z którym zainteresowana strona może żądać za pośrednictwem Burmistrza Gminy w terminie 14 dni od daty doręczenia tej decyzji , przekazania sprawy do Sądu Rejonowego. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca złożony do sądu wniosek o rozgraniczenie wycofała , co spowodowało umorzenie postępowania sądowego w tej sprawie przez Sąd Rejonowy – Wydział I Cywilny , sygn. akt [...]. Powyższa okoliczność również nie jest sporna. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowego jest kontrola postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek skarżącej o wznowienie postępowania rozgraniczeniowego zakończonego ww. decyzją ostateczną Burmistrza Gminy. Organ administracyjny uwzględnił wniosek skarżącej o wznowienie postępowania uznając za zasadny zarzut, że skarżąca bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym przedmiotową decyzją o rozgraniczeniu . Podkreślenia wymaga jednak okoliczność , że zarzut naruszenia art.145 par.1 pkt.4 kpa dotyczy wyłącznie czynności udokumentowanych protokołem z dnia 07 września 2011r sporządzonym przez geodetę J. S., a odnoszących się do ustalenia granicy pomiędzy działkami [...] i [...]. Czynności te zostały wykonane z udziałem nowej właścicielki działki [...] I. D., z pominięciem udziału skarżącej jako właścicielki działki [...]. Organ przyznał , że postępowanie w tym zakresie naruszyło art. 32 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Organy administracyjne obu instancji, pomimo przyznania faktu naruszenia przepisów we wskazanym zakresie, odmówiły uchylenia prawomocnej decyzji Burmistrza Gminy z dnia [...] 2011r. wskazując na treść art.146 par.2 kpa. Przepis ten stanowi, że mimo istnienia podstaw do wznowienia postępowania przewidzianych w art.145 par. 1 kpa, nie uchyla się decyzji, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca swej istocie decyzji dotychczasowej. W związku z powyższym w niniejszym postępowaniu sądowym należy rozważyć, czy w tej konkretnej sprawie zaistniały przesłanki do zastosowania przytoczonego wyżej przepisu. W ocenie Sądu rozpatrującego skargę H. Z., stanowisko organów administracyjnych jest prawidłowe . W pierwszej kolejności należy podnieść , że nie każde uchybienie i naruszenie przepisów skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji. Usunięcie z obrotu prawnego decyzji lub innego aktu może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy ich wydawaniu organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 pkt.1 a , b i c ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi tj. w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik spraw , naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postepowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto należy mieć na uwadze, że postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem nadzwyczajnym, w którym ciężar wykazania istnienia przesłanek uzasadniających uchylenie ostatecznej decyzji, której dotyczy to postępowanie wznowieniowe spoczywa przede wszystkim na wnioskodawcy. Dodać należy, że przesłanki wznowieniowe nie mogą być interpretowane rozszerzająco. Argumentacja skargi, iż skarżąca nie zgodziła się z ustaleniami postępowania rozgraniczeniowego wynikającymi z decyzji z dnia [...] 2013r. nie mogła odnieść zamierzonego skutku w postępowaniu wznowieniowym , bowiem skarżąca miała możliwość dochodzenia swoich racji w postępowaniu przed sądem powszechnym , jednak z tej drogi zrezygnowała. W związku z tym za zgodne z prawem należy uznać stanowisko organów , że przebieg granicy między spornymi działkami możliwy był do ustalenia nawet przy braku zgody skarżącej , jeżeli przebieg tych granic znajduje swoje potwierdzenie w dokumentacji geodezyjnej. Zgodzić również należy się z oceną organów , że wobec szczególnej sytuacji spowodowanej nagłą śmiercią geodety J. A., czynności wykonane przez niego z udziałem m.in. skarżącej pozostawały nadal w mocy , w tym protokół spisany w dniu 6 września 2006r. Dalsze czynności podejmowane w tym postępowaniu przez geodetę J. S., w istocie nie doprowadziły do zmiany dotychczasowych ustaleń w przedmiocie przebiegu granic działki nr [...], a sąsiadującymi z nią działkami , w tym z działką nr [...]. Protokół spisany w dniu 7 września 2011r. z nową właścicielką działki [...] I. D. potwierdził przebieg granicy między przedmiotowymi działkami ustalony w protokole z dnia 6 września 2006r. Czynności dokonane w dniu 7 września 2011r. pozostawały i pozostają bez wpływu na treść prawidłowo sporządzonego protokołu z dnia 6 września 2006r. Sąd podzielił stanowisko organów, że pominięcie skarżącej w czynnościach dokonanych tylko z udziałem I. D. stanowi naruszenie art.33 ust.3 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne , jednak nie miało ono wpływu na wynik sprawy. Skarżąca w toku postępowania wznowieniowego nie kwestionowała stanowiska organów , że przebieg spornych granic w obu protokołach tj. z dnia 6 września 2006r. i z dnia 7 września 2011r. – jest taki sam . Jednocześnie w toku tego postępowania skarżąca nie przedstawiła organom żadnych dokumentów wskazujących na inny , niż ustalony w decyzji z dnia 8 grudnia 2011r przebieg spornych granic. Wniosek o powtórzenie czynności pomiarowych we wznowionym postępowaniu z tego powodu , że na obecnym etapie postępowania skarżąca nie zgodziła się z przebiegiem granic ustalonych decyzją z dnia [...] 2011r. - jest nieuzasadniony. Podważenie tych ustaleń możliwe było tylko w trybie art.33 ust.3 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne , tj. poprzez złożenie wniosku do Sądu Rejonowego w terminie 14 dni od doręczenia ww. decyzji. Nie znajdując podstaw do uznania , że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego lub zasady postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy , należało orzec jak w sentencji. W tym stanie rzeczy , Sąd działając na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012.270.) , orzekł jak w sentencji.