III SA/Kr 681/12
PostanowienieWSA w Krakowie2013-03-29
Skład orzekający: Grzegorz Karcz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, której sytuacja materialna jest trudna, może domagać się ustanowienia adwokata w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie częściowym, jeśli nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania?Ratio decidendi
Osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata, jeżeli jej sytuacja materialna, dochody i majątek wskazują na niemożność poniesienia tych kosztów bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Wystarczające jest oświadczenie strony, jeśli nie wzbudza wątpliwości sądu co do jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych.Stan faktyczny
Skarżący S. G. złożył wniosek o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku okresowego. Wnioskodawca opisał swoją trudną sytuację materialną, wskazując na niskie dochody z zasiłku okresowego i dodatku mieszkaniowego, zadłużenie oraz zły stan techniczny posiadanej nieruchomości. Sąd, analizując oświadczenie strony oraz dostępne informacje, uznał, że skarżący spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, ustanawiając dla niego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając dla niego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.
Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata.
Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.
Objaśniając swoją sytuację rodzinną, majątkową i dochody podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest najemcą 23 metrowego mieszkania komunalnego, należy do niego dom drewniany o powierzchni 40 m2 na działce o powierzchni 2 ar 10 m2. Nie ma zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych
Źródłem utrzymania skarżącego jest zasiłek okresowy w wysokości 250 zł oraz dodatek mieszkaniowy w wysokości 95 zł.
Uzasadniając swoje starania zaakcentował, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, pobiera z opieki społecznej zasiłek w kwocie 250 zł plus dodatek mieszkaniowy w wysokości 95 zł. Powiada, że po opłaceniu prądu w wysokości 20 zł, gazu 40 zł, ubezpieczenia 20 zł i czynszu ledwo starcza mu na chleb. Aktualnie jest zadłużony na kwotę ok. 3 tyś. zł. Wyjaśnił, że wykazany dom drewniany jest z 1932 r., znajduje się bardzo złym stanie technicznym i nie nadaje się do wynajmu. Nie ma w nim kanalizacji, prądu i gazu.
Z urzędu stwierdza się, że w sprawie zapisanej do sygn. akt. III SA/Kr 548/12 skarżący podał, że na mieszkanie przeznaczać musi 150 zł a w sprawie zapisanej do sygn. akt. III SA/Kr 1753/12 skarżący dołączył do wniosku o przyznanie prawa pomocy kopię decyzji o przyznaniu dodatku mieszkaniowego w wysokości 95 zł na okres 6 miesięcy począwszy od 1.11.2012 r., kopię rachunku za energie elektryczną na kwoty od 0,58 zł do 19,25 zł wraz z kopią wezwania o zapłatę tych rachunków, kopię pokwitowania składki kwartalnej ubezpieczenia na życie w kwocie 29,01 zł, kopię rachunku za gaz na 46,84 zł oraz kopię wezwania o zapłatę tego rachunku.
Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:
Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym m.in. ustanowienie radcy prawnego lub adwokata (art. 245 §3 ppsa) o ile (art. 243 ppsa) nie jest w stanie ponieść tych kosztów bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. Oświadczenie strony stopniowane jest przekonaniem sądu i referendarza, że strona podnoszone przez siebie okoliczności "wykazała" czyli, że zostały one przedstawione w sposób przekonywujący. Zgodnie bowiem z art. 255 ppsa jeżeli oświadczenie strony okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych względnie wzbudzi wątpliwości można zażądać od strony dodatkowych oświadczeń oraz przedłożenia dokumentów źródłowych. Zestawienie tych przepisów pozwala dojrzeć przyjętą przez ustawodawcę konstrukcję prawną, która opiera się na założeniu, że jeżeli oświadczenie strony pozwala na zorientowanie się w sytuacji strony i nie wzbudza jakichś istotnych wątpliwości względnie tyczą one nieistotnych składników stanu majątkowego strony lub jej sytuacji rodzinnej to tym samym nie ma obowiązku wzywania strony o składanie dodatkowych oświadczeń i przedkładanie dokumentów źródłowych. Konkludując należy stwierdzić, że jeżeli na podstawie przyjętego oświadczenia sąd dojdzie do przekonania, że ma do czynienia z osobą "biedną" w potocznym tego słowa znaczeniu lub jeśli stwierdzi, że w jej aktualnej sytuacji wymagane koszty postępowania pozostają w takiej dysproporcji, że strony nie będzie stać na ich poniesienie, może wydać rozstrzygniecie bez konieczności prowadzenia dalszych czynności.
W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to uzupełnione informacjami dostępnymi na zasadzie notorii urzędowej jest wystarczające do oceny sytuacji bytowej skarżącego a co za tym idzie i jej aktualnych możliwości płatniczych. Te nie rysują się szczególnie. Skarżący należy do osób biednych w potocznym tego słowa znaczeniu gdyż tak należy postrzegać osobę ze znikomym majątkiem i skromnym dochodem, zmuszoną ubiegać się o wsparcie w ramach pomocy społecznej, posiadającą zadłużenie. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że niewielkie środki jakie skarżący ma do dyspozycji wystarczają ledwo co na opędzenie najpilniejszych potrzeb życia codziennego. Uwzględniając to wszystko, udzielono skarżącemu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jego rzecz adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. Konieczność wygospodarowania przez skarżącego środków na koszty kwalifikowanego pełnomocnika przekracza bowiem aktualnie jego możliwości i grozi zachwianiem sytuacji materialnej oraz bytowej strony w taki sposób że nie będzie w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
Z przytoczonych względów orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło