III SA/Kr 686/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Asesor WSA Ewelina Dziuban (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi Gminy Tarnów na akt Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 26 lutego 2024 r., nr FE-XV.432.11.67.2022 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy I. uchyla zaskarżony akt, II. zasądza od Zarządu Województwa Małopolskiego na rzecz strony skarżącej Gminy Tarnów 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia z dnia 26 lutego 2024 r., znak FE-XV.432.11.67.2022 Zarząd Województwa Małopolskiego (dalej w skrócie organ), na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2023 poz. 2298) odmówił wnioskodawcy - Gminie Tarnów przyznania pomocy na realizację projektu pn.: "Przebudowa i rozbudowa ulicy Źródlanej w Koszycach Małych i przebudowa ulicy abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich, Gmina Tarnów". Organ jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia wskazał również § 12 ust. 1 pkt 2 w związku z § 4 pkt 5, § 7ust. 2 oraz 11 c ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" (Dz. U. z 2023 r, poz. 1268) (s. 10 uzasadnienia, k. 495 v. akt administracyjnych). Gmina Tarnów ubiegała się o przyznanie pomocy w kwocie 3 741 118 zł zgodnie z wnioskiem złożonym w dniu 16 grudnia 2022 r. dla operacji typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020. Organ odmówił przyznania Gminie pomocy z uwagi na niespełnienie warunku, o którym mowa w § 4 pkt 13 (a nie ustęp 13 jak błędnie wskazano na s. 2 uzasadnienia aktu) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2023 r., poz. 1268, dalej w skrócie jako rozporządzenie z 2015 r.) - wskazując na brak ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla operacji. Ww. przepis stanowi, że pomoc jest przyznawana na operację, która oprócz warunków określonych w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, zwanej dalej "ustawą", spełnia następujący warunek: dla operacji wydano ostateczną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli jest wymagana. Na wstępie wyjaśniono, że wnioskodawca złożył wniosek o dofinansowanie projektu pn. "Przebudowa i rozbudowa ulicy Źródlanej w Koszycach Małych i przebudowa ulicy abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich, Gmina Tarnów", którego przedmiotem jest przedsięwzięcie w zakresie rozbudowy drogi gminnej o długości 0,851 km (ul. Źródlana w Koszycach Małych) oraz przebudowy drogi gminnej o długości 0,830 km (ul. abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich). Do wniosku, dla zakresu dotyczącego rozbudowy drogi gminnej o długości 0,851 km (ul. Źródlana w Koszycach Małych) załączono m.in.: decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach znak: IR.6220.8.2020 z dnia 8 września 2020 r. oraz wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej z dnia 1 lutego 2022 r. W toku postępowania, na wezwanie organu, wnioskodawca przedłożył ostateczną decyzję z dnia 27 czerwca 2023 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "Przebudowa i rozbudowa ul. Źródlanej w miejscowości Koszyce Małe". Natomiast dla zakresu dotyczącego przebudowy drogi gminnej o długości 0,830 km -ul. abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich - załączono m.in.: zgłoszenie budowy lub wykonania innych robót budowlanych z dnia 6 października 2022 r. oraz zaświadczenie Starosty Tarnowskiego, potwierdzające brak wniesienia sprzeciwu wobec ww. zgłoszonego zamiaru wykonania robót budowlanych. Ze względu na zakres prac wyszczególniony w złożonym wniosku obejmujący przebudowę i rozbudowę dróg gminnych o łącznej długości 1,672 km oraz mając na uwadze fakt, że przedłożona decyzja środowiskowa dotyczyła jedynie inwestycji pn. "Przebudowa i rozbudowa ul. Źródlanej w miejscowości Koszyce Małe", a w żaden sposób nie dotyczyła planowanego do realizacji zakresu w miejscowości Koszyce Wielkie, na podstawie § 4 pkt 13 rozporządzenia z 2015 r. - wezwano wnioskodawcę o dostarczenie decyzji środowiskowej obejmującej cały zakres prac ujęty w przedmiotowym wniosku tj. na całe planowane do realizacji przedsięwzięcie. Wnioskodawca w ramach uzupełnienia wniosku wyjaśnił, że "dla zadania inwestycyjnego pn. "Przebudowa ulicy abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich" nie jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zakres objęty tym zadaniem nie przekracza 1 km i jest zlokalizowany w innej miejscowości. Ponadto, zadanie posiada prawomocne zgłoszenie robót budowlanych, gdzie kwestia wymogu decyzji środowiskowej była analizowana i nie stwierdzono potrzeby jej uzyskiwania. Wyjaśniono też, że operacją objęte są dwa niezależne odcinki dróg gminnych - ul. Ablewicza i ul. Źródlana, nie łączące się ze sobą, zlokalizowane w różnych miejscowościach w Gminie Tarnów. Jednocześnie wnioskodawca wskazał, iż dokonał analizy, czy planowane przedsięwzięcia wymagają uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (...). Z analizy tej wynika, że tylko dla zadnia pn. "Przebudowa i rozbudowa ul. Źródlanej w miejscowości Koszyce Małych" była konieczność uzyskania decyzji środowiskowej. Wnioskodawca przedłożył także ostateczną decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej znak: UAB.6740.29.4.2022.MK z dnia 27 czerwca 2023 r. Wnioskodawca został ponownie wezwany o dostarczenie decyzji środowiskowej na cały zakres prac ujęty w przedmiotowym WoPP. W wyznaczonym do uzupełnienia terminie, wnioskodawca przedłożył pismo Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie znak: ST 14220.158.2023.AKO z dnia 18 grudnia 2023 r., w którym podano, że operacja pn.: "Przebudowa i rozbudowa ulicy Źródlanej w Koszycach Małych i przebudowa ulicy abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich, Gmina Tarnów" nie wymaga uzyskania decyzji środowiskowej, oprócz tej która została wydania dla "Przebudowy i rozbudowy ul. Źródlanej w Koszycach Małych, znak: IR6220.8.2020 z dnia 8 września 2023 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Krakowie wskazał, że zgodnie z § 3 ust.1 ww. rozporządzenia Rady Ministrów do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zaliczono m.in. drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km inne niż wymienione oraz obiekty mostowe w ciągu drogi i o nawierzchni twardej, z wyłączeniem przebudowy dróg oraz obiektów mostowych, służących do obsługi stacji elektroenergetycznych i zlokalizowanych poza obszarami objętymi formami ochrony przyrody (...). Brak konieczności uzyskania decyzji środowiskowej dla przebudowy Ablewicza w Koszycach Wielkich wynika też z tego, że ulica ta stanowi drogę do obsługi stacji elektroenergetycznych – co wynika z załączonego pisma Tauron Dystrybucja S.A. w Tarnowie nr: TD23-12-0234538-03 z dnia 14 grudnia 2023 r. (...). W konkluzji powyższego, organ odmówił przyznania pomocy, gdyż wnioskodawca pomimo dwukrotnego wezwania do usunięcia braków we wniosku lub złożenia wyjaśnień, o których mowa powyżej, nie przedłożył ww. dokumentów, które potwierdzałyby spełnienie warunku określonego w § 4 pkt 13 rozporządzenia z 2015 r. (...). Wyjaśniono, że zgodnie z § 3 ust.1 ww. rozporządzenia Rady Ministrów, do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zaliczono m.in. drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km inne niż wymienione oraz obiekty mostowe w ciągu drogi o nawierzchni twardej, z wyłączeniem przebudowy dróg oraz obiektów mostowych, służących do obsługi stacji elektroenergetycznych i zlokalizowanych poza obszarami objętymi formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. 2023 poz. 1336, z późn.zm.). Wyżej wymieniony przepis określa, jakie cechy dróg powodują, że należy przeprowadzić w stosunku do nich badanie zasadności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Te cechy dróg to rodzaj jej nawierzchni - droga o nawierzchni twardej oraz jej całkowita długość - większa niż 1 km, również po zsumowaniu długości odcinków nie przylegających do siebie. Wobec powyższego, biorąc pod uwagę art. 71 ust. 2 pkt 2 z ustawy dnia 3 października 2008 r o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko oraz ww. Dyrektywy, w przypadku przebudowy drogi na długości powyżej 1 km wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Wskazano, że przedłożona przez wnioskodawcę opinia RDOŚ znak: ST-l.4220.158.2023.AKo wydana została w dniu 18 grudnia 2023 r., a opinia Tauron wydana została w dniu 14 grudnia 2023 r. Daty wydania tych dokumentów jednoznacznie potwierdzają, że planowane do realizacji przedmiotowe przedsięwzięcie nie zostało poprzedzone oceną spodziewanego oddziaływania na środowisko, zgodnie z prawem mającym zastosowanie do tego rodzaju inwestycji w przypadku gdy inwestycja może mieć negatywny wpływ na środowisko. Ponadto, w ocenie organu, planowana do przebudowa ulica Ablewicza ma służyć przede wszystkim do obsługi domów mieszkalnych zlokalizowanych na tym odcinku drogi, a nie do obsługi stacji elektroenergetycznej. W związku z tym, nie można uznać, że przebudowywany odcinek drogi nie wymaga uzyskania decyzji środowiskowej z uwagi na przepisy § 3 ust.1 ww. rozporządzenia Rady Ministrów do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Jednocześnie z wyjaśnień wnioskodawcy oraz z opinii Tauron wynika, że przebudowywana ulica Ablewicza prowadzi do dwóch stacji elektroenergetycznych, natomiast zakres prac objęty wnioskiem obejmował odcinek drogi, przy którym zlokalizowana jest tylko jedna stacja. Reasumując organ uznał, że pomimo dwukrotnego wezwania do usunięcia braków we WoPP lub złożenia wyjaśnień, o których mowa w niniejszym piśmie, wnioskodawca tj. Gmina Tarnów nie przedłożył dokumentów potwierdzających warunków określonych w rozporządzeniu oraz w instrukcji wypełniania WoPP. W skardze od powyższego rozstrzygnięcia Gmina Tarnów wniosła o uchylenie w/w aktu w całości oraz zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono: naruszenie przepisów mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to przepisów art. 14 i 27 ustawy z dnia 20.02.2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2023 r., poz. 2298) w związku z przepisem art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16.04.2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2023 r., poz. 1336, ze zm.) i przepisu art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 03.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2023 r., poz. 1094, ze zm.) - poprzez niewłaściwą ich interpretację i zastosowanie. W uzasadnieniu podkreślono m.in., że operacja objęta wnioskiem dotyczyła dwóch niezależnych odcinków dróg gminnych - ul. abp. Jerzego Ablewicza i ul. Źródlanej, nie łączących się ze sobą, zlokalizowanych w różnych miejscowościach w Gminie Tarnów. Strona skarżąca przed złożeniem wniosku dokonała analizy, czy planowane przedsięwzięcie (łącznie dwa zadania) wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, tj.: czy wpisuje się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10.09.2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839 ze zm.). Z dokonanej analizy w tym zakresie wynikało, że tylko dla zadania pn.: "Przebudowa i rozbudowa ul. Źródlanej w Koszycach Małych" istniała konieczność uzyskania decyzji środowiskowej. Skoro zatem w wyniku tej analizy ustalono, że dla zadania inwestycyjnego pn.: "Przebudowa ulicy abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich", nie jest wymagane uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, to kwestia ta nie była procedowana. W sytuacji takiej co do zasady nie sporządza się też dokumentów, które miałyby to potwierdzać. Tym niemniej strona skarżąca w swoim piśmie z dnia 27 grudnia 2023 r., znak: IR.7313.31.2023, w odpowiedzi na uwagę nr 7 strony przeciwnej, przedłożyła pismo Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia 18 grudnia 2023 r., znak: ST-l.4220.158.2023.AKo, z którego wynika, że operacja pn.: "Przebudowa i rozbudowa ul. Źródlanej w Koszycach Małych i przebudowa ulicy abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich, Gmina Tarnów" nie wymaga uzyskania decyzji środowiskowej, oprócz tej która została wydana dla Przebudowy i rozbudowy ul. Źródlanej w Koszycach Małych, znak: IR.6220.8.2020 z dnia 8 września 2023 r. Zgodnie z bowiem z przepisem § 3 ust.1 ww. Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839 ze zm.), do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zaliczono m.in, drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km inne niż wymienione oraz obiekty mostowe w ciągu drogi o nawierzchni twardej, z wyłączeniem przebudowy dróg oraz obiektów mostowych, służących do obsługi stacji elektroenergetycznych i zlokalizowanych poza obszarami objętymi formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2023 r, póz. 1336, ze zm.). Brak konieczności uzyskania decyzji środowiskowej dla przebudowy ul. abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich potwierdza także fakt, że ulica ta stanowi drogę do obsługi dwóch stacji elektroenergetycznych (pismo TAURON Dystrybucja SA, Oddział w Tarnowie z dnia 14 grudnia 2023 r., znak: TD23-12-0234538-03). Zarówno ul. abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich, jak i ul. Źródlana w Koszycach Małych zlokalizowane są poza obszarami objętymi formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. (Dz.U. z 2023 r., poz. 1336, ze zm.). Dokonanie zgłoszenia robót budowlanych dla przebudowy ul. abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich oraz uzyskanie ZRID dla przebudowy i rozbudowy ul. Źródlanej w Koszycach Małych, to skutek odrębnych stanów faktycznych i prawnych odnoszących się do tych przedsięwzięć, nie skutkujących koniecznością uzyskania jednej decyzji środowiskowej. Powyższe uzasadnione było tym, że planowane do przebudowy ulice stanowią odrębne odcinki dróg, usytuowane w różnych miejscowościach. Odcinki te nie sąsiadują ze sobą ani się nie krzyżują, dlatego nie ma podstaw do sumowania parametrów tych dwóch różnych dróg. Ponadto ulica abp. Jerzego Ablewicza stanowi drogę do obsługi dwóch stacji elektroenergetycznych, co wyłącza ją z konieczności uzyskiwania decyzji środowiskowej. Mając powyższe na uwadze oraz poprzednie nasze wyjaśnienia, skarżąca stwierdziła, że operacja nie wymaga uzyskania decyzji środowiskowej, oprócz tej już wydanej dla ul. Źródlanej w Koszycach Małych i tym samym spełnia warunki przyznania pomocy. W ocenie strony skarżącej, z powyższego wynika zatem, że strona skarżąca dokonała analizy, czy planowane przedsięwzięcie (łącznie dwa zadania) wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, tj. czy wpisuje się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko zgodnie § 1 ww. Rady Ministrów z dnia 10.09.2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839 ze zm.), a potwierdzeniem jest też dokumentacja projektowa, dla obydwu ulic, w której wprost wskazano czy wymagają uprzedniego uzyskania decyzji środowiskowej: 1) dla ul. Źródlanej w Koszycach Małych (str. 17) - "dla inwestycji uzyskano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia"; 2) dla ulicy Ablewicza w Koszycach Wielkich (str. 18) - "dla inwestycji nie ma potrzeby uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach". W podsumowaniu wskazano, że planowane do przebudowy ulice stanowią odrębne odcinki dróg, usytuowane w różnych miejscowościach. Odcinki te nie sąsiadują ze sobą ani się nie krzyżują, dlatego nie ma podstaw do sumowania parametrów tych dwóch różnych dróg. Ponadto ul. abp. Jerzego Ablewicza stanowi drogę do obsługi dwóch stacji elektroenergetycznych, co wyłącza ją z konieczności uzyskiwania decyzji środowiskowej. Nie ma łączności przestrzennej między oboma drogami i należy uznać, że oba opisane odcinki dróg nie są powiązane technologicznie i wyłączone są z sumowania na podstawie § 3 ust. 2 pkt 2 ww. Rady Ministrów z dnia 10.09.2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. z 2019 r., poz. 1839 ze zm.). W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do uznania, że strona skarżąca nie przedstawiła wymaganej - zdaniem strony przeciwnej - decyzji środowiskowej dla zadania w części dotyczącej przebudowy ulicy abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich, a tym samym nie spełniła warunków przyznania pomocy - co miało uzasadniać zaskarżoną odmowę. Zatem, w ocenie autora skargi, zaskarżona odmowa narusza nie tylko w/w przepisy ustawy z dnia 20.02.2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2023 r., póz, 2298), ale również przepisy art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16.04.2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2023 r., poz. 1336, ze zm.) i przepisy art. 71 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 03.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2023 r., poz. 1094, ze zm.) W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonym akcie. Nadto wskazał, że w przedmiotowej sprawie wnioskodawca na podstawie prawomocnych decyzji/zgłoszeń może na gruncie prawa budowlanego prowadzić roboty budowlane nie oznacza jeszcze, że może uzyskać na nie dofinansowanie w przedmiotowym programie, gdyż aby tak się stało musi uzyskać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla całego przedsięwzięcia objętego wnioskiem o przyznanie pomocy. Dalej zaznaczono, że strona skarżąca konsekwentnie utrzymuje, że "brak konieczności uzyskania decyzji środowiskowej dla przebudowy ul. abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich potwierdza także fakt, że ulica ta stanowi drogę do obsługi dwóch stacji elektroenergetycznych." Podkreślono, że nawet z powołanego pisma i załączonych wyciągów map (akta - k. 471-473) wynika, że ulica ta na objętym przedsięwzięciem odcinku przede wszystkim zapewnia dojazd do licznych budynków mieszkalnych. Znajduje się przy niej wprawdzie obiekt oznaczony "stacja elektroenergetyczna Koszyce Wielkie 11", ale nawet z map Google wynika, że jest to zwykły transformator na słupie. Gdyby przyjąć, że ten obiekt w tym miejscu (a więc pomiędzy domami jednorodzinnymi) wyłącza konieczność uzyskania decyzji o środowiskowiskowych uwarunkowaniach, to w zasadzie żądna podmiejska droga spełniająca pozostałe warunki z rozporządzenia nie musiałaby jej uzyskiwać. Co więcej na odcinku ul. Ablewicza prowadzącym w zasadzie wyłącznie do stacji elektroenergetycznej (położonej na jej wschodnim końcu "Koszyce Wielkie 9") żadne prace nie są ujęte we wniosku. Podkreślono, że przepis § 3 pkt 62 Rozporządzenia w zakresie w jakim wyłącza on przebudowy dróg lub obiektów mostowych, służących do obsługi stacji elektroenergetycznych z kategorii przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko określa wyjątek od ogólnej zasady, że drogi o określonych parametrach tego rodzaju przedsięwzięcia stanowią. Co oczywiste wyjątku nie można interpretować rozszerzające, a zatem zapis ten należy rozumieć w ten sposób, że obejmuje wyłączenie te drogi, które prowadzą tylko do stacji elektroenergetycznych, a zatem w sposób oczywisty nie może znaleźć zastosowania w niniejszej sprawie. Na rozprawie w dniu 18 czerwca 2024 r. profesjonalny pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zwartą w odpowiedzi na skargę. Pełnomocnik podał, że podstawą uzyskania decyzji środowiskowej w tej sprawie jest § 3 ust. 1 pkt 62 rozporządzenia. Nadto, w ocenie organu, gdyby opinia Regionalnego Inspektora Ochrony Środowiska była wydana przed procedurą administracyjną w przedmiocie realizacji inwestycji, to zapewne byłaby przez organ zaakceptowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Stosownie do art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz.1634, ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a."), sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Na wstępie należy przypomnieć, iż ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 określa zadania oraz właściwość organów i jednostek organizacyjnych w zakresie dotyczącym wspierania rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, zwanego dalej "programem" (art. 1 pkt 1). Program obejmuje działania i poddziałania wskazane w art. 3, w tym podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich i poddziałanie wsparcie inwestycji w tworzenie, ulepszanie i rozwijanie podstawowych usług lokalnych dla ludności wiejskiej, w tym rekreacji, kultury, i powiązanej infrastruktury (pkt 7 lit. c ). Zgodnie zaś z powołanym w zaskarżonym akcie przepisem art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy w ramach działań i poddziałań, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1, 3 lit. b, pkt 4, 5, 6 lit. d, pkt 7, 13 i 14, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W takim przypadku (ust. 2), podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Zaskarżony akt został doręczony stronie skarżącej 27 lutego 2024 r. (k. 492 a.a.), a skargę wniesiono 22 marca 2024 r., zatem z zachowaniem w.w. terminu. Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt, interpretację, opinię zabezpieczającą lub odmowę wydania opinii zabezpieczającej albo stwierdza bezskuteczność czynności. Przepis art. 145 § 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio (art. 146 § 1 p.p.s.a.). W sprawach skarg na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, sąd może w wyroku uznać uprawnienie lub obowiązek wynikające z przepisów prawa. Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia 26 lutego 2024 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji: Przebudowa i rozbudowa ulicy Źródlanej w Koszycach Małych i przebudowa ulicy abp Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich, Gmina Tarnów, o którą ubiegała się Gmina we wniosku o przyznanie pomocy dla operacji typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem, wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii'' w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich'', objętego PROW na lata 2014-2020, Zarząd Województwa Małopolskiego odmówił Gminie przyznania prawa pomocy z uwagi na niespełnienie warunku o którym mowa w § 4 pkt 13 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Budowa lub modernizacja dróg lokalnych" w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji związanych z tworzeniem, ulepszaniem lub rozbudową wszystkich rodzajów małej infrastruktury, w tym inwestycji w energię odnawialną i w oszczędzanie energii" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (D. U. z 2023 r. poz. 1268 ze zm.; dalej jako "rozporządzenie"). Powołanie przez organ na s. 10 uzasadnienia zaskarżonego aktu jako podstawę odmowy przyznania wnioskowanej pomocy § 4 pkt 5 rozporządzenia (tj. kwestię realizacji inwestycji na nieruchomości do której wnioskodawca posiada udokumentowane prawo do dysponowania) potraktować należy jako omyłkę pisarską. Na podstawie skarżonej informacji, zarzutów skargi oraz analizy akt administracyjnych i odpowiedzi organu na skargę, Sąd dokonał oceny zgodności skarżonej informacji z mającymi zastosowanie w sprawie przepisami prawa. W ocenie Sądu, zaskarżone rozstrzygnięcie podjęte zostało z naruszeniem przepisów prawa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawa wsparcia finansowego w ramach Planu Działania 2022-2023 Krajowej Sieci Obszarów Wiejskich objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 wynika z przepisów ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2023 r. poz. 2298), dalej: "ustawa" oraz wskazanego wyżej rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 4 września 2015 r. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 - pomoc jest przyznawana osobie fizycznej, osobie prawnej lub jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, jeżeli są spełnione warunki przyznania pomocy określone w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, w przepisach ustawy oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1. Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w wymienionym ostatnio przepisie zostało wydane ww. rozporządzenie. Stosownie do § 4 ww. rozporządzenia z 4 września 2015 r. pomoc jest przyznawana na operację, która oprócz warunków określonych w Programie Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020, zwanej dalej "ustawą", spełnia następujące warunki: 1) będzie realizowana w zakresie określonym w § 2; 2) koszty kwalifikowalne operacji nie będą współfinansowane w drodze wkładu z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności lub jakiegokolwiek innego unijnego instrumentu finansowego; 3) będzie realizowana nie więcej niż w dwóch etapach, a wykonanie zakresu rzeczowego, zgodnie z zestawieniem rzeczowo-finansowym operacji, w tym poniesienie przez beneficjenta kosztów kwalifikowalnych operacji oraz złożenie wniosku o płatność końcową, nastąpi nie później niż w terminie 24 miesięcy, a w przypadku operacji realizowanej w dwóch etapach nie później niż w terminie 36 miesięcy od dnia zawarcia umowy, lecz nie później niż do dnia 30 czerwca 2025 r.; 4) będzie realizowana na obszarze należącym do: a) gminy wiejskiej lub b) gminy miejsko-wiejskiej, z wyłączeniem miast liczących powyżej 5000 mieszkańców, lub c) gminy miejskiej, z wyłączeniem miejscowości liczących powyżej 5000 mieszkańców; 5) będzie realizowana na nieruchomości będącej własnością podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy lub na nieruchomości, do której podmiot ten posiada udokumentowane prawo do dysponowania nią przez okres realizacji operacji oraz co najmniej przez okres, o którym mowa w art. 71 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1303/2013"; 6) będzie wynikać z ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, jeżeli zostały sporządzone, albo z decyzji ostatecznej o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli uzyskanie takiej decyzji jest wymagane; 7) będzie spójna z dokumentem strategicznym dotyczącym obszaru, na którym jest planowana realizacja operacji, określającym strategię rozwoju oraz obszary lub cele lokalnej polityki rozwoju; 8) (uchylony); 9) suma kosztów całkowitych operacji nie przekroczy dwukrotności wysokości pomocy na tę operację ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich; 10) będzie łączyć jednostki osadnicze określone w ustawie z dnia 29 sierpnia 2003 r. o urzędowych nazwach miejscowości i obiektów fizjograficznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1443) z istniejącą drogą publiczną; 11) w przypadku gdy dotyczy drogi wewnętrznej - droga ta w wyniku realizacji operacji stanie się drogą publiczną; 12) realizacja operacji nie jest możliwa bez udziału środków publicznych; 13) dla operacji wydano ostateczną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, jeżeli jest wymagana. W przedmiotowej sprawie spór dotyczy przesłanki określonej § 4 pkt 13 rozporządzenia i sprowadza się odpowiedzi na pytanie czy dla przedmiotowej operacji była wymagana ostateczna decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, co determinuje kwestę przyznania pomocy na realizacje określonego we wniosku przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 2 ust. 6 ww. ustawy z 20 lutego 2015 r. definicja operacji znajduje się w art. 2 pkt 9 Rozporządzenia nr 1303/2013 ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (...) i oznacza projekt, umowę, przedsięwzięcie lub grupę projektów wybrane przez instytucje zarządzające danych programów lub na ich odpowiedzialność, przyczyniające się do realizacji celów priorytetu lub priorytetów, do których się odnoszą; w kontekście instrumentów finansowych operacja składa się z wkładów finansowych z programu do instrumentów finansowych oraz z późniejszego wsparcia finansowego świadczonego przez te instrumenty finansowe. W kontrolowanej sprawie bezsporne jest: - Wniosek strony skarżącej dotyczył dofinansowania projektu pn. "Przebudowa i rozbudowa ulicy Źródlanej w Koszycach Małych i przebudowa ulicy abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich, Gmina Tarnów, którego przedmiotem jest przedsięwzięcie w zakresie rozbudowy drogi gminnej o długości 0,851 km (ul. Źródlana w Koszycach Małych) oraz przebudowy drogi gminnej o długości 0,830 km (ul. abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich); - Do wniosku, dla zakresu dotyczącego rozbudowy drogi gminnej - ulicy Źródlanej w Koszycach Małych załączono m.in.: decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach znak: IR.6220.8.2020 z dnia 8 września 2020 r.; - W toku postępowania, na wezwanie organu, wnioskodawca przedłożył ostateczną decyzję z dnia 27 czerwca 2023 r. o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn. "Przebudowa i rozbudowa ul. Źródlanej w miejscowości Koszyce Małe"; - Dla zakresu dotyczącego przebudowy drogi gminnej - ulicy abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich - załączono m.in.: zgłoszenie budowy lub wykonania innych robót budowlanych z dnia 6 października 2022 r. oraz zaświadczenie Starosty Tarnowskiego, potwierdzające brak wniesienia sprzeciwu wobec ww. zgłoszonego zamiaru wykonania robót budowlanych; - W toku postępowania, na wezwanie organu, wnioskodawca przedłożył pismo Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie znak: ST-I.4220.158.2023.AKo (k. 474 a.a.) z dnia 18 grudnia 2023 r., w którym organ ten stwierdził: "w sprawie wydania opinii co do potrzeby uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach po zsumowaniu dla całości inwestycji pn. "Przebudowa i rozbudowa ul. Źródlanej w Koszycach Małych i przebudowa ulicy abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich, Gmina Tarnów", planowanego do realizacji przez Gminę Tarnów informuję, że planowane przedsięwzięcie nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. (...) Przedmiotowa inwestycja leży poza obszarami podlegającymi ochronie na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2023 r. póz. 1336, ze zm.). Zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2023 r. póz. 1094, ze zm.), uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz dla przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm.) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko kwalifikuje m.in. przedsięwzięcia wymienione w § 3 ust. 1 pkt 62 "drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 31 i 32 lub obiekty mostowe w ciągu drogi o nawierzchni twardej, z wyłączeniem przebudowy dróg lub obiektów mostowych, służących do obsługi stacji elektroenergetycznych i zlokalizowanych poza obszarami objętymi formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody", a także w § 3 ust. 2 pkt 2 "przedsięwzięcia polegające na rozbudowie, przebudowie lub montażu realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia wymienionego w ust. 1, z wyłączeniem przypadków, w których ulegająca zmianie lub powstająca w wyniku rozbudowy, przebudowy lub montażu część realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia nie osiąga progów określonych w ust 1, o ile zostały one określone; w przypadku gdy jest to druga lub kolejna rozbudowa, przebudowa lub montaż, sumowaniu podlegają parametry tej rozbudowy, przebudowy lub montażu z poprzednimi rozbudowami, przebudowami lub montażami, o ile nie zostały one objęte decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach" oraz w § 3 ust. 2 pkt 3 "przedsięwzięcia nieosiągające progów określonych w ust. 1, jeżeli po zsumowaniu parametrów charakteryzujących przedsięwzięcie z parametrami planowanego, realizowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia tego samego rodzaju znajdującego się na terenie jednego zakładu lub obiektu osiągną progi określone w ust. 1." Dla przedsięwzięcia pn. "Przebudowa i rozbudowa ul. Źródlanej w miejscowości Koszyce Małe" uzyskano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach znak: IR.6220.8.2020 z 08.09.2020 r. wydaną przez Wójta Gminy Tarnów. Zgodnie z ww. decyzją, długość przebudowywanego odcinka drogi gminnej wynosi ok. 1500 m. Planowa długość przebudowywanej ul. Ablewicza w Koszycach Wielkich nie osiąga kryterium długości "powyżej 1 km". Planowane do przebudowy ww. ulice stanowią odrębne odcinki dróg, usytuowane w różnych miejscowościach. Planowane do przebudowy odcinki nie znajdują się w ciągu jednej drogi. Odcinki te nie sąsiadują ze sobą ani się nie krzyżują, dlatego nie ma podstaw do sumowania parametrów tych dwóch różnych dróg. W ocenie tut. Organu planowana do realizacji inwestycja nie spełnia kryteriów określonych w powołanych wyżej przepisach, dlatego nie stanowi przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a tym samym nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach." Zatem z konkluzji powyższego, wyżej przytoczonego stanowiska Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie wynika, że planowane przedsięwzięcie nie wymaga uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z § 4 pkt 13 rozporządzenia z 2015 r. Pełnomocnik organu na rozprawie doprecyzował stanowisko organu wyjaśniając, że ww. opinia RDOŚ zostałaby zapewne przez organ zaakceptowana, gdyby była wydana przed procedurą administracyjną w przedmiocie realizacji inwestycji. Z jednej strony zatem organ przychyla się do powyższego stanowiska RDOŚ, a z drugiej wskazuje, że odnośnie planowanego przedsięwzięcia powinien mieć zastosowanie § 3 ust. 1 pkt 62 rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm.), co pokazuje brak spójności. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że stanowisko RDOŚ jest tylko potwierdzeniem prezentowanego od początku stanowiska strony skarżącej odnośnie braku potrzeby uzyskania decyzji środowiskowej odnośnie przebudowy ul. Ablewicza i zostało złożone w terminie zakreślonym przez organ w drugim wezwaniu, na potwierdzenie tezy, iż przesłanka z § 4 pkt 13 rozporządzenia z 2015 r. nie ma tu zastosowania. Nadto jak wynika z prawomocnego wyroku WSA w Poznaniu z 19 września 2023 r., III SA/Po 359/23 "W omawianej Instrukcji czy też rozporządzeniu brak jest zapisu, który wskazywałby, że wszelkie przesłanki do przyznania pomocy muszą być spełnione w dniu składania wniosku. Omówione wyżej odstępstwa dopuszczające późniejsze dołączenie określonych dokumentów wskazują na wręcz przeciwne wnioski." Strona skarżąca ustosunkowała się także do stanowiska organu (sprzecznego z ww. opinią RDOŚ), że podstawą uzyskania decyzji środowiskowej w tej sprawie jest § 3 pkt 62 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839 ze zm.), który stanowi, że do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko kwalifikuje m.in. "drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 31 i 32 lub obiekty mostowe w ciągu drogi o nawierzchni twardej, z wyłączeniem przebudowy dróg lub obiektów mostowych, służących do obsługi stacji elektroenergetycznych i zlokalizowanych poza obszarami objętymi formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody". Strona skarżąca przedłożyła bowiem zaświadczenie wydane przez Tauron Dystrybucja S.A. oddział w Tanowie z 14 grudnia 2023 r. (k. 473) o lokalizacji stacji transformatorowych przy ul. Ablewicza w Koszycach Wielkich. W treści zaświadczenia wskazano, że na załączonych planach naniesiono orientacyjną lokalizację dwóch istniejących stacji elektroenergetycznych przy ulicy Ablewicza w miejscowości Koszyce Wielkie. Pokazana na mapie ulica abp. Ablewicza stanowi dojazd służący do obsługi stacji elektroenergetycznych SN/nN numer TRTS1319 Koszyce Wielkie 11, oraz TRTS1288 Koszyce Wielkie 9 (stacja zasila przepompownie ścieków). Powyższe wskazuje, że § 3 pkt 62 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. nie ma zastosowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Na koniec należy również wskazać, że wbrew poglądowi zaprezentowanemu przez organ, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym dopuszczono możliwość podziału przedsięwzięcia drogowego wymagającego oceny oddziaływania na środowisko na kilka mniejszych (praktyka "salami slicing") - teza zawarta w wyroku Naczelnego Sadu Administracyjnego z 16 listopada 2015 r., II OSK 909/15, LEX nr 2094165. NSA wskazał m.in., że "Nie ulega wątpliwości, że sama nazwa, którą nadał przedsięwzięciu inwestor nie ma znaczenia dla oceny jego charakteru prawnego. Gdyby kwestia ta miała być rozstrzygająca wystarczające dla uniknięcia zarzutu niedopuszczalnego podzielenia przedsięwzięcia byłoby odmienne określenie zamierzenia inwestycyjnego. Dodatkowo należy uwzględnić, że w przypadku drogi dość trudno wyodrębnić jej zamkniętą całość, gdyż każda z dróg powiązana jest z istniejącą lub projektowaną siecią dróg i niejako ze swej istoty jest częścią pewnej całości składającej się na układ komunikacyjny. Budowa nowych dróg musi wpisywać się w układ dróg już istniejących lub projektowanych, stąd prezentowane przez skarżące Stowarzyszenie podejście, wykluczające co do zasady podział planowanej inwestycji drogowej na mniejsze jej etapy, nie jest zasadne. Należy zauważyć, że w przepisach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397 z późn. zm.) mowa o "drogach (...) o długości nie mniejszej niż 10 km w jednym odcinku" oraz o "drodze o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km" (por. § 2 ust. 1 pkt 32 i § 3 ust. 1 pkt 60). Także w pkt 7 lit. c Załącznika I Dyrektywy Rady z dnia 27 czerwca 1985 r. powołanej w zarzutach skargi kasacyjnej mowa o "części drogi (...) w jednym odcinku". Już z powyższego wynika, że przypadku drogi przedsięwzięcie może dotyczyć jej "części" lub "odcinka". Rozważane zagadnienie odnoszące się do możliwości wydania decyzji środowiskowej tylko dla części inwestycji drogowej (jednego z etapów planowanej trasy komunikacyjnej) było już przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w uzasadnieniu wyroku z dnia 29 stycznia 2015 r. w sprawie o sygnaturze II OSK 1605/13 (dostępne na https://cbois.nsa.gov.pl). Ustosunkowując się do podobnego jak w niniejszej sprawie zarzutu związanego z niedopuszczalnością podziału przedsięwzięcia drogowego w powołanym orzeczeniu wyjaśniono: "Sąd pierwszej instancji słusznie odwołał się w rozpatrywanym zakresie do kryterium samodzielności funkcjonalnej, zakładającego, że inwestycja drogowa stanowi jedno przedsięwzięcie, jeżeli po jej zrealizowaniu będzie funkcjonować, tj. spełniać zakładane cele polegające na usprawnieniu ruchu, niezależnie od tego, czy pozostałe elementy projektowanego większego systemu drogowego zostaną zrealizowane, czy też nie. Inwestycja, o którą chodzi w niniejszej sprawie, bezsprzecznie spełnia to kryterium. Była ona wprawdzie wyodrębniona jako zadanie z większego założenia budowlanego, lecz służyła ona wykonaniu drogi o określonym, podwyższonym standardzie pomiędzy ściśle wskazanymi odcinkami, łączącymi określone węzły i skrzyżowania. Odcinki te mają charakter zamknięty i samodzielny względem reszty układu drogowego miasta, gdyż stanowią trasę o wyznaczonym początku i końcu, na którą pojazdy będą się mogły dostać i po której pokonaniu będą mogły kontynuować jazdę po innych drogach. Jest to więc autonomiczne rozwiązanie komunikacyjne polepszające warunki ruchu drogowego w oznaczonej części miasta. Wątpliwości mogłoby natomiast budzić tylko takie zamierzenie inwestycyjne, w którym odcinek pomiędzy dwoma skrzyżowaniami czy węzłami byłby podzielony na pododcinki traktowane jako odrębne przedsięwzięcia, ponieważ wówczas wykonanie wyłącznie jednego z takich pododcinków nie przyczyniłoby się do usprawnienia ruchu drogowego". Podzielając w całości powyższy wywód należy wskazać, że planowana budowa części (...) (etapu II) ma charakter samodzielny i zamknięty. Stanowi wprawdzie część większego zamierzenia inwestora, lecz jest z niego funkcjonalnie wyodrębniona." Podobnie wyglądała sytuacja w analizowanej sprawie, w której wnioskodawca od początku podkreślał, że operacją objęte są dwa niezależne odcinki dróg gminnych - ul. Ablewicza i ul. Źródlana, nie łączące się ze sobą, zlokalizowane w różnych miejscowościach w Gminie Tarnów. Z uwagi na powyższe, Sąd w całości akceptuje stanowisko strony skarżącej, że dla całości planowanego przedsięwzięcia (czyli też zadania dot. przebudowy ulicy abp. Jerzego Ablewicza w Koszycach Wielkich, Gmina Tarnów) w realiach przedmiotowej sprawy nie istniała potrzeba wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a zatem odmowa przyznania pomocy na zasadzie przesłanki z § 4 pkt 13 rozporządzenia z 2015 r. była nieuzasadniona. Sąd, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżony akt. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. uwzględniając uiszczony przez stronę skarżącą wpis od skargi.