III SA/Kr 690/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta Kielce na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia 24 czerwca 2004r. nr SKO.[...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia skargę odrzucić Decyzją z dnia [...] 2004r. nr [...] wydaną przez Prezydenta Miasta Kielce orzeczono o przyznaniu S.T. dodatku mieszkaniowego w kwocie [...] zł miesięcznie na okres od 1 października 2003r. do 31 marca 2004r. Odwołanie od decyzji złożył S. T. kwestionując wysokość przyznanego mu dodatku i podnosząc, że zarządca domu potwierdził opłaty czynszowe z tytułu użytkowania lokalu w łącznej kwocie [...] zł miesięcznie, a nie jak przyjął organ I instancji do wyliczenia dodatku w kwocie [...] zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach po rozpoznaniu odwołania uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji w części dotyczącej przyznania dodatku mieszkaniowego w wysokości [...] zł miesięcznie i w tym zakresie orzekło o przyznaniu dodatku mieszkaniowego w kwocie [...] zł miesięcznie. W pozostałej części utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożył Prezydent Miasta Kielce. W skardze podano, iż w imieniu Prezydenta Miasta Kielce działa Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Kielcach jednak skarga została podpisana przez Prezydenta. Na wstępie podano, że Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w Kielcach winien być uznany za stronę w niniejszym postępowaniu na podstawie art.28 kpa, albowiem ma bezsporny interes prawny, aby dochodzić zweryfikowania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach. Przyznając dodatki mieszkaniowe, dysponuje i rozdziela bowiem pieniądze publiczne i nie mając wpływu na wysokość przyznanych dodatków byłby zmuszony ograniczać świadczenia osobom mającym uprawnienia do otrzymania takich dodatków. Skarżący podniósł, że organ I instancji prawidłowo przyjął, że w przypadku nadmiernego zużycia wody i ścieków, można do wyliczenia dodatku mieszkaniowego przyjmować normy zużycia wody i ścieków wynikające z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002r. w sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody /Dz.U. nr 8, poz.707. Wyliczenie takie znajduje uzasadnienie wprost w przepisie art.6 ust.6 pkt 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych /Dz.U Nr 71, poz.734 z późn.zm./. Skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonej decyzji w części przyznania dodatku mieszkaniowego w wysokości [...] zł. i oddalenie odwołania S.T., bądź o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ II instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Kielcach wniosło o odrzucenie skargi wskazując, iż strona skarżąca występuje w powyższej sprawie w charakterze organu, który w pierwszej instancji rozstrzygał indywidualną sprawę administracyjną przyznając S.T. dodatek mieszkaniowy. Kolegium Odwoławcze podkreśla, że zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Organem uprawnionym do wydawania decyzji w sprawach o których mowa w ustawie o dodatkach mieszkaniowych jest - na terenie gminy miasto Kielce- Prezydent Miasta Kielce. Jak podniesiono w odpowiedzi na skargę z utrwalonego orzecznictwa NSA wynika, że organ gminy, który w pierwszej instancji wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie i to bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygniecie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygniecie. Kolegium powołało się na postanowienie NSA z dnia 15 października 1990r. sygn. akt SA/Wr 990/90 w którym sąd stwierdził że bez względu na przedmiot sprawy i jego rzeczywisty związek z interesem prawnym gminy, gmina nie jest stroną postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej z zakresu administracji publicznej , dotyczącej osoby trzeciej. Z podniesionych wyżej względów Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosi o odrzucenie skargi Prezydenta Miasta Kielce na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 czerwca 2004r. zmieniającą decyzję Prezydenta Miasta Kielce z dnia 12 maja 2004r. Ponadto, nawiązując do zarzutów podnoszonych w skardze Kolegium podkreśla, że przepis art.6 ust.6 pkt 1 i 2 ustawy o dodatkach mieszkaniowych nie mógł mieć zastosowania w przedmiotowej sprawie. Z brzmienia omawianego przepisu wynika bowiem jednoznacznie, że dotyczy on osób ubiegających się o dodatek i zamieszkujących w lokalach lub domach nie wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Natomiast S.T. jest najemca lokalu wchodzącego w skład mieszkaniowego zasobu gminy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podziela pogląd zawarty w odpowiedzi na skargę Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż skarga podlega odrzuceniu z tego powodu, że została wniesiona przez organ, który rozstrzygał sprawę administracyjną w I instancji. W uzupełnieniu wywodów Kolegium Odwoławczego można wskazać, że orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego jest w tym zakresie jednoznacznie i ukształtowane jeszcze na gruncie ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Np. w postanowieniu z dnia 19 maja 1998r. sygn. I SA/Łd 78/98 NSA przyjął " Zgodnie z treścią art.33 ust. 1 ustawy o NSA sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot. W ust.2 tego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny oraz organy enumeratywnie wyliczone w tym przepisie. Nie mieści się w tej kategorii organ, który wydał orzeczenie w I instancji" /LEX nr 36198/. Ponadto art.32 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa, że w postępowaniu w sprawie sądowoadmnistracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Sąd wszczyna postępowanie na podstawie skargi wniesionej przez uprawniony podmiot i struktura tego postępowania ukształtowana jest jako spór prowadzony przed sądem przez dwa podmioty: podmiot żądający udzielenia ochrony prawnej /skarżącego/ i organ administracji publicznej, którego działanie stało się przyczyną zgłoszenia żądania udzielenia ochrony prawnej. Postępowanie sądowoadministracyjne nie może być natomiast wykorzystywane do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze organizacyjnej administracji publicznej / Postanowienie NSA z 03.11 1999, sygn. akt ISA 1467/99 LEX nr48666/. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny - zgodnie z art.58 parag.1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- odrzucił skargę.