III SA/Kr 690/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Kasprzycki WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Barbara Pasternak (spr.) Protokolant st. ref. Urszula Czerwińska po rozpoznaniu w dniu 8 października 2015 r. na rozprawie sprawy ze skarg A S.A. w W na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 3 lipca 2013 r. nr [...] z dnia 3 lipca 2013 r. nr [...] z dnia 3 lipca 2013 r. nr [...] z dnia 3 lipca 2013 r. nr [...] z dnia 3 lipca 2013 r. nr [...] z dnia 3 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania zmiany zezwolenia postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Na rozprawie w dniu 8 października 2015 r. pełnomocnicy stron, tj. A S.A. z siedzibą w W i Dyrektora Izby Celnej, złożyli zgodny wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skarg A S.A. z siedzibą w W na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 3 lipca 2013 r.: 1) znak: [...], 2) znak: [...], 3) znak: [...], 4) znak: [...], 5) znak: [...], 6) znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej zwana "ppsa") sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Z powyższego wynika, że podstawową przesłanką do zawieszenia postępowania jest zgodny wniosek wszystkich stron zmierzający do uzyskania orzeczenia sądu o zawieszeniu postępowania. Ponadto określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa. W niniejszym stanie faktycznym Sąd uznał, iż zawieszenie postępowania na zgodny wniosek wszystkich stron jest dopuszczalne i nie prowadzi do obejścia prawa. Zawieszone postępowanie, zgodnie z art. 129 ppsa, zostanie podjęte na wniosek którejkolwiek ze stron, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji podstawie art. 126 ppsa.