III SA/Kr 691/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski (spr.) Sędziowie WSA Elżbieta Kremer WSA Halina Jakubiec Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 października 2006 r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 30.03.2005r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego skargę oddala Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] , decyzją z dnia 30 marca 2005 r., [...] , po rozpatrzeniu odwołania Z. W., uchyliło zaskarżoną decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] grudnia 2004 r., znak [...] , orzekającą o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy nieruchomością stanowiącą działki ewid. [...] , [...] i [...] własności S. G. a nieruchomością Z. W. stanowiącej działkę [...] , i z nieruchomością drogową stanowiącą działkę [...] oraz o przekazaniu sprawy z urzędu do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w [...] i orzekło o przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji. W podstawie prawnej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego powołano przepisy art. 138 § 2 kpa w zw. z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 z późn. zm. ). Uzasadniając swoją decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało następujące okoliczności faktyczne i motywy prawne przyjęte za podstawę rozstrzygnięcia. Wójt Gminy [...] , postanowieniem z dnia 17 lutego 2003 r. wszczął postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy nieruchomością S. G. obejmującą działki ewid. [...] , [...] i [...] wywodzące się z KW [...] położone w [...] , z nieruchomością Z. W. stanowiącej działkę [...] pochodzącą z KW [...] oraz z nieruchomością stanowiącą działkę ewid. [...] ( droga ), we władaniu Z. W., W. S., W. S., F. A. i Z. A.. Dnia [...] grudnia 2004 r. Wójt Gminy [...] wydał dwie decyzje oznaczone tym samym znakiem [...] . Jedną z tych decyzji, z powołaniem się na przepis art. 105 § 1 kpa oraz art. 31 ust. 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 z późn. zm. ) umorzył postępowanie o rozgraniczenie pomiędzy działką [...] własności S. G., a działką [...] własności Z. W., z powołaniem na zawarty akt ugody ustalającej granicę pomiędzy tymi działkami. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że działka [...] powstała z podziału działki [...] operatem z dnia [...] .11.2004 r., Nr [...], i ta działka graniczy z działką [...]. Drugą decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. z powołaniem na przepisy art. 34 " pkt. 1 i 2" ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne Wójt Gminy [...] orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie rozgraniczenia działek ewidencyjnych "[...],[...],[...]" będących własnością S. G. z działką ewidencyjną [...] własności Z. W. oraz z działką ewidencyjną [...] stanowiącą drogę we władaniu Z. W., W. S., W. S., F. A. i Z. A.. Uzasadniając tę decyzję wskazano, że postępowanie wszczęto na wniosek S. G., która poniosła koszty rozgraniczenia, jednakże w trakcie rozgraniczenia nie doszło do zawarcia ugody, jak również nie ustalono spornej granicy działek, co zdaniem Wójta dawało podstawę do umorzenia postępowania rozgraniczeniowego i przekazania sprawy z urzędu do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w [...] . Odwołanie od decyzji Wójta Gminy [...] orzekającej o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego i przekazaniu z urzędu sprawy Sądowi Rejonowemu w [...] wniosła Z. W.. Podniosła, że część przebiegu granicy została objęta ugodą, a w pozostałym zakresie uprawniony geodeta nie wykonał niezbędnej dokumentacji, którą miał złożyć w terminie do dnia 30 kwietnia 2004 r., wobec czego wydanie decyzji było przedwczesne i nie poprzedzone wymaganymi przez przepisy czynnościami, które należy wykonać przed ewentualnym przekazaniem sprawy sądowi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] , rozpatrując to odwołanie podzieliło jego zarzuty i orzekło o uchyleniu zaskarżonej decyzji umarzającej postępowanie rozgraniczeniowe i z urzędu przekazującej sprawę Sądowi Rejonowemu w [...] do rozpatrzenia, przekazując sprawę organowi l instancji (Wójtowi Gminy [...]) do ponownego rozpatrzenia. Uzasadniając swoje stanowisko, SKO przytoczyło treść przepisów art. 34 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne, z których wynika, że jeżeli w sprawie ze sporu o przebieg linii granicznych nie dojdzie do ugody lub nie ma podstaw do wydania decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 1( tj. decyzji o rozgraniczeniu ), to i tak upoważniony geodeta obowiązany jest tymczasowo utrwalić punkty graniczne według ostatniego stanu spokojnego posiadania, dokumentów i wskazań stron, oznaczyć je na szkicu granicznym, sporządzić opinię i całość dokumentacji przekazać Wójtowi ( burmistrzowi, prezydentowi miasta ), a organ umarzając postępowanie administracyjne przekazuje sprawę z urzędu do rozpatrzenia sądowi. Zdaniem Kolegium Odwoławczego stan dokumentacji geodezyjnej wskazuje, że postępowanie rozgraniczeniowe nie zostało przeprowadzone i zakończone przez Wójta zgodnie z powyższymi przepisami, a także, że według organu l instancji z powodu " nieujawnienia właściciela drogi " w księgach wieczystych, nie brały w postępowaniu udziału wszystkie strony, a zatem nie było możliwości zawarcia ugody obejmującej wszystkie rozgraniczane nieruchomości. Podkreślono, iż tymi okolicznościami geodeta argumentował rozpatrzenie w odrębnym postępowaniu rozgraniczenia działki [...] od działek [...],[...] i [...] . Zdaniem Kolegium Odwoławczego stan dokumentacji geodezyjnej poprzedzającej wydaną decyzję wskazuje, że postępowanie rozgraniczeniowe nie zostało przeprowadzone i zakończone zgodnie z przepisami. Wskazano, że w opinii z dnia [...] .11.2004 r. geodeta potwierdził brak uprawnień, wnosząc " z powodu nieujawnienia właściciela drogi w księdze wieczystej " o rozpatrzenie rozgraniczenia działek [...] , [...] , [...] w odrębnym postępowaniu. Zdaniem Kolegium dowodzi to, iż w tym zakresie nie brały udziału strony postępowania, a zatem nie mogły mieć możności zawarcia ugody, a więc umarzenie postępowania i przekazanie sprawy sądowi z urzędu do rozpoznania było przedwczesne. Wskazano, że na organie l instancji spoczywa obowiązek ustalenia stron postępowania rozgraniczeniowego i zapewnienia im udziału w sprawie. Powyższe uchybienia w przekonaniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego uzasadniały podjęcie decyzji z dnia 30 marca 2005 r. Skargę na powyższą decyzję jako orzekającą w opisie o " uchyleniu decyzji Wójta Gminy [...] umarzającej postępowanie rozgraniczeniowe pomiędzy działkami ewid. [...] , [...] i [...] położonymi w [...] od działki [...] " wniosła S. G.. Nie wskazując naruszonego przepisu prawa, skarżąca podniosła, że granica między jej działką [...] a działką [...] została objęta aktem ugody z [...] listopada 2003 r. i w tym zakresie Wójt umorzył postępowanie rozgraniczeniowe. Podniosła, że drugą decyzją umorzono postępowanie rozgraniczeniowe między jej działkami [...],[...] i [...] , a działką [...] ( droga ). Wskazywała, że w tym zakresie były przesłanki do przekazania sprawy sądowi, gdyż ugody nie zawarto, a skarżąca wskazała przebieg granicy na podstawie mapy ewidencyjnej. Zdaniem skarżącej jej oświadczeniu co do przebiegu granicy Z. W. nie zaprzeczała, a pozostali władający nie są sprawą zainteresowani, gdyż mieszkają na innym osiedlu. Zdaniem skarżącej tylko Sąd może zdyscyplinować strony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Nawiązując do zarzutów skargi, przyznano, że decyzją z dnia [...] .12.2004 r. Wójt orzekł o umorzeniu postępowania rozgraniczeniowego pomiędzy działkami [...] , [...] i [...] własności skarżącej z działką Z. W. - [...] oraz z działką [...] stanowiącej drogę, a w opisie zaskarżonej decyzji, zawartym w decyzji Kolegium z dnia [...] czerwca 2005 r., tej drugiej działki z powodu oczywistej omyłki nie wymieniono. Kolegium Odwoławcze wskazało, że w uzasadnieniu swojej decyzji, odnosiło się do całego rozstrzygnięcia objętego decyzją Wójta umarzającą postępowanie i przekazującej sprawę do rozpatrzenia sądowi i oczywista pomyłka w opisie treści zaskarżonej decyzji nie ma znaczenia, gdyż rzeczywiście przedmiotem decyzji było przekazanie sądowi także sprawy o rozgraniczenie z drogą- działką [...] . Zdaniem Kolegium podniesione w skardze zarzuty nie podważają zasadności zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Skarga ulega oddaleniu jako bezzasadna. Przedmiotem kognicji Sądu Administracyjnego, stosownie do przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. ) w zw. z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ) jest kontrola zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem. Sprawując tę kontrolę zgodnie z art. 134 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonana na powyższych zasadach kontrola zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, iż jest ona zgodna z prawem, co skargę czyni nieuzasadnioną. Zgodnie z art. 29 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( obecnie tj. Dz.U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 )- dalej ustawa- celem rozgraniczenia jest ustalenie przebiegu ( spornych ) granic nieruchomości przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami-granicznymi na gruncie oraz sporządzanie odpowiednich dokumentów. Rozgraniczeniu podlegają w miarę potrzeby wszystkie lub niektóre tylko granice nieruchomości z nieruchomościami przyległymi lub innymi gruntami ( art. 29 ust. 2 ), przy czym zasadą jest prowadzenie postępowania na wniosek strony ( art. 30 ust. 1 i ust. 4 ) . Ustawa określa bowiem wyczerpująco te sytuacje, w których postępowanie o rozgraniczenie przeprowadza się z urzędu. Rozgraniczeniu podlegają nieruchomości, a więc zgodnie z art. 46 kod. cyw. części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności. Nieruchomość natomiast składać może się z jednej lub więcej działek ewidencyjnych. Skarżąca S. G wystąpiła do Wójta Gminy [...] jako organu właściwego ( art. 29 ust. 3 ) o rozgraniczenie jej nieruchomości składającej się z działek ewid. [...] , [...] i [...] wywodzących się z KW [...], z dwiema nieruchomościami; a to nieruchomością objętą KW [...] składającą się z działki ewid. [...] własności Z. W., oraz z nieruchomością stanowiącą działkę ewid. [...] o charakterze użytku drogowego o nieuregulowanym stanie prawnym ( nie wpisanej do księgi wieczystej), a pozostającą we władaniu Z. W., W S., W. S., F. A. i Z. A.. Zgodnie z art. 29 ust. 3 rozgraniczenia nieruchomości dokonują wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) oraz, w wypadkach określonych w ustawie sądy (powszechne). W świetle uregulowań rozdziału 6 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, dotyczące rozgraniczenia nieruchomości postępowanie rozgraniczeniowe przed organem administracji może być zakończone w trojaki sposób. Po pierwsze, strony-właściciele (władający) sąsiednich nieruchomości mogą w drodze ugody ustalić przebieg linii granicznych. Ugoda zawarta przed geodetą w formie pisemnej ( art. 32 ust. 5- akt ugody), zgodnie z art. 31 ust. 4 ma moc ugody sądowej, co oznacza, że podważenie takiej ugody, czy uchylenie się od skutków oświadczenia woli może nastąpić tylko w postępowaniu procesowym, przed sądem powszechnym i z przyczyn określonych przepisami kodeksu cywilnego. W wypadku zawarcia ugody przed upoważnionym geodetą, dalsze postępowanie rozgraniczeniowe przed wójtem staje się bezprzedmiotowe. Z tych względów orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, akceptuje wydanie decyzji umarzających postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości, co do których strony zawarły ugodę na podstawie art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 31 ust. 4 kpa ( Por. np. wyrok NSA z 09.06.1997 r. SA/ Ka 2492/ 95- O NSA 1998/ 4/ 118 ). Należy podkreślić, iż w ramach ugody właściciele sąsiednich nieruchomości mogą dowolnie (ale zgodnie), kształtować przebieg granicy między ich nieruchomościami. Z akt postępowania wynika, iż Wójt Gminy [...] przyjął ustalenie, że dnia [...] listopada 2003 r., pomiędzy skarżącą S. G. jako właścicielką nieruchomości obejmującej m.in. działkę [...] z KW [...] , a Z. W. właścicielką działki [...] z Kw [...] zawarta została ugoda co do przebiegu granicy między tymi działkami w sposób opisany w akcie ugody Nr [...] podpisanym przez strony i decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. na podstawie art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 31 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, umorzył postępowanie administracyjne co do rozgraniczenia tych działek, przyjmując tylko, że po podziale działki [...] , z działką [...] graniczy działka [...] . To rozstrzygnięcie nie jest przedmiotem skargi. W przypadku gdy w postępowaniu rozgraniczeniowym nie dojdzie do ugody, w postępowaniu wydane być mogą dwa dalsze rodzaje decyzji. Albo jest to decyzja o rozgraniczeniu nieruchomości, wydana na podstawie art. 33 ust. 1, albo oparta na przepisie art. 34 ust. 2 ustawy decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego o rozgraniczenie i przekazaniu sprawy z urzędu do rozpatrzenia sądowi. Zgodnie z art. 33 ust. 1 decyzję o rozgraniczeniu wydaje się jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. Rodzaje dowodów określa przepis art. 31 ust. 2, oraz przepisy § 3, 4 i 5 Rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywieniowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości ( Dz. U. Nr 45, poz. 453 ). Przy braku danych z ust. 2 art. 39 lub gdy są one niewystarczające albo sprzeczne, zgodnie z ust. 3 tego artykułu, przebieg granicy ustala się na podstawie zgodnego oświadczenia stron lub jednej strony, gdy druga strona w toku postępowania oświadczeń nie składa i nie kwestionuje przebiegu granicy. Natomiast zgodnie z art. 34 ust. 1 w zw. z ust. 2 ustawy, decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego i przekazaniu sprawy sądowi z urzędu do rozpatrzenia, wydaje wójt ( burmistrz, prezydent miasta ) wówczas, gdy nie tylko, nie doszło do zawarcia ugody, ale nie ma podstaw do wydania decyzji o rozgraniczeniu, a zatem gdy organ ustali, że nie można ustalić przebiegu granicy na podstawie zebranych dowodów lub na podstawie zgodnego ( w rozumieniu art. 31 ust. 3 ) oświadczenia stron. Wzajemna relacja przepisów art. 33 ust. 1 i 2 względem art. 34 ust. 2 ustawy wskazuje, że umorzenie postępowania rozgraniczeniowego i przekazanie sprawy sądowi nie jest poddane swobodnemu uznaniu wójta, lecz wymaga wykazania, że zebrany materiał nie daje podstaw do wydania decyzji o rozgraniczeniu. Decyzja o rozgraniczeniu rozstrzyga spór co do przebiegu linii granicznych. Warunkiem jej wydania nie jest akceptacja przez strony utrwalonego na podstawie dowodów lub zgodnego oświadczenia stron przebiegu granicy. Strona niezadowolona z ustalenia decyzją przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od doręczenia jej decyzji, przekazania sprawy sądowi. Zgodnie z art. 34 ust. 1 gdy nie dojdzie do zawarcia ugody, i nie ma podstaw do wydania decyzji o rozgraniczeniu, upoważniony geodeta tymczasowo utrwala punkty graniczne według ostatniego stanu spokojnego posiadania, dokumentów i wskazań stron, oznacza je na szkicu granicznym, sporządza opinię i całość dokumentacji przekazuje wójtowi ( burmistrzowi, prezydentowi miasta ). Oznacza to, że przed podjęciem decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego o rozgraniczenie i przekazaniu z urzędu sprawy sądowi, organ właściwy dokonuje oceny czy wykonane zostały prawidłowo wszystkie czynności warunkujące podjęcie takiej decyzji. W szczególności przepisy § 15, § 16, § 20 ust. 1 pkt. 8, § 22, § 23 wspomnianego Rozporządzenia określają jakie czynności wykonuje geodeta gdy przebieg granic nie może być ustalony na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron, oraz jakimi dokumentami utrwala te czynności. Wydana przez upoważnionego geodetę opinia ( § 15 pkt. 3 w zw. z § 23 ust. 1 i 2 ) winna zawierać ocenę nie tylko prawidłowości przebiegu granic wskazanych przez strony, określonych na podstawie dokumentów, przebiegających według ostatniego spokojnego stanu posiadania lub istniejących na gruncie, ale musi zawierać także opis proponowanego przez geodetę przebiegu granicy wraz z jego uzasadnieniem i to także wówczas, gdy geodeta uznaje, że ustalenia przebiegu granicy nie można wykazać na podstawie zebranych dowodów. Właśnie decyzja Wójta Gminy [...] również z dnia [...] grudnia 2004 r., oparta była na przepisie art. 34 ust. 1 i 2 c i umarzała postępowanie administracyjne o rozgraniczenie nieruchomości S. G. składającej się z działek [...] , [...] i [...] z nieruchomością Z. W., stanowiącej działkę [...] oraz z nieruchomością stanowiącą działkę [...] o charakterze użytku drogowego we współwładaniu szeregu osób i przekazywała z urzędu sprawę sądowi. Ta decyzja była przedmiotem odwołania Z. W. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] maja 2005 r. uchyliło zaskarżoną decyzję Wójta Gminy [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na uchybienia jakich dopuścił się organ l instancji przedwcześnie przyjmując, że nie można wydać decyzji o rozgraniczeniu działek skarżącej z nieruchomością Z. [...] ( dz. [...] ) i z działką [...] . Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 5 sędziów NSA z dnia 14 maja 2005 r. , OPK 31/ 02 ( O NSA 2003/ 4/ 122 ), wyjaśnił, że od decyzji w sprawie o rozgraniczenie nieruchomości wydanej na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, umarzającej postępowanie administracyjne i przekazującej sprawę z urzędu do rozpoznania sądowi, przysługuje odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego. W tym postępowaniu organ odwoławczy umocowany jest do badania właśnie czy spełnione zostały warunki do umorzenia postępowania administracyjnego i przekazania sprawy sądowi. Chodzi o to, by nie przekazywać sądowi spraw wówczas, gdy nie zostały jeszcze wykonane i udokumentowane wszystkie czynności do jakich zobligowany jest w postępowaniu administracyjnym geodeta upoważniony oraz gdy organ nie dokonał prawidłowej oceny tych czynności przed podjęciem decyzji. Wskazane w motywach zaskarżonej decyzji SKO okoliczności, którymi kierował się organ podejmując zaskarżone rozstrzygniecie, są w ocenie Sądu przekonujące, a słuszność decyzji potwierdza też treść skargi. Jeżeli bowiem doszło do zawarcia ugody co do przebiegu granicy między działką [...] a [...] , to nie znajduje oparcia w przepisach prawa wyrzeczenie decyzją Wójta z dnia [...] .12.2004 r., że umarza się i przekazuje z urzędu do rozpoznania sądowi " postępowania w sprawie rozgraniczenia m.in. właśnie działki [...] a działką [...]". Z aktu ugody nie wynika, by nie objęła całej linii granicznej między tymi działkami. Ustalenie stron postępowania rozgraniczeniowego należy do organu ( wójta, burmistrza, prezydenta miasta ), a nie do uprawnionego geodety. Wynika to z § 9 rozporządzenia z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, w myśl którego geodeta sprawdza i ustala tożsamość stron i przyjmuje pełnomocnictwa, a wypadku gdy nie jest możliwe ustalenie osób uprawnionych do wystąpienia jako strona w postępowaniu rozgraniczeniowym, geodeta odracza wykonanie czynności ustalania przebiegu granic i zawiadamia o tym właściwy organ. Do wójta zatem, należało ustalenie czy działka ewid. [...] wpisana do ewidencji jako droga, ma urządzoną księgę wieczystą, a jeżeli nie , w czyim jest władaniu. Opinia geodety stwierdzająca, że z " powodu nieujawnieni właściciela drogi ( Urząd Gminy [...] ) w księgach wieczystych, wnosi o rozpatrzenie rozgraniczenia w odrębnym postępowaniu ", nie znajduje oparcia w jakimkolwiek złożonym do akt dokumencie, choćby w formie wypisu z rejestru gruntów. Zgodnie z art. 32 ust. 3 nieusprawiedliwione niestawiennictwo stron nie wstrzymuje czynności geodety, ale wezwanie musi być doręczone zgodnie z wymogami ust. 1 i 2 tego artykułu. Trafnie przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że umorzenie postępowania o rozgraniczenie z działką [...] nastąpiło w istocie bez uprzedniego prawidłowego zawiadomienia osób, wykazanych jako władający ( posiadacze ) tej działki. Z tych przyczyn zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.),