III SA/Kr 692/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec (spr.) Sędziowie NSA Grażyna Danielec NSA Krystyna Kutzner Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 9 sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej skargę oddala. Decyzją z dnia 9 sierpnia 2007 roku nr [...], Komendant Wojewódzki Policji, uchylił w części decyzję Komendanta Miejskiego Policji, nr [...] z dnia [...] 2007 r, nakładającą z rygorem natychmiastowej wykonalności karę pieniężną w wysokości 3.500 zł na J. G. za naruszenie przepisu art. 92 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004r., nr 2014, poz. 2088 ze zm.). Decyzje obu organów poprzedziły następujące ustalenia faktyczne i W dniu 29 kwietnia 2007 roku w A przy ulicy B przeprowadzona została kontrola pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] uczestniczącego w kolizji drogowej, którego kierującym i właścicielem był J. G. Pojazd był oznaczony jako taksówka, miał napis TAXI z przodu i z tyłu, na szybie znajdował się cennik, wewnątrz nie legalizowany taksometr a w dowodzie rejestracyjnym adnotacja o przystosowaniu pojazdu jako taksówka. Kierujący nie posiadał oświadczenia poświadczającego spełnienie wszystkich wymagań określonych ustawą. Policjant na podstawie zeznań świadków ustalił, że znajdująca się w bagażniku galeryjka z napisem "TAXI" w momencie kolizji była zamontowana na dachu samochodu marki [...]. Skarżący wyjaśnił, że nie zdemontował oznakowania i wyposażenia pojazdu z uwagi na to, że miał zamiar go sprzedać do dalszej eksploatacji jako taksówkę. Odnośnie oznakowania samochodu jako taksówki podał, że jest schorowany, a oznakowanie ułatwia mu jazdę po mieście .Czasem też zdarza mu się wozić po mieście turystów z Izraela w zamian za prezenty czy pieniądze na paliwo. W wyniku przeprowadzonego postępowania, Komendant Miejski Policji, decyzją z dnia [...] 2007 r., nr [...], na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym nałożył karę 3.500 zł za naruszenie art. 92 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, w związku z L.p. 1.3. oraz 1.8 załącznika do ww. ustawy - wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji oraz wykonywanie transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w zakresie wystawiania oświadczenia poświadczającego spełnienie wszystkich wymagań określonych ustawą. Skarżący odwołał się od w/w. decyzji , kładąc szczególny nacisk na swoją sytuację zdrowotną i materialną. Oświadczył, że do 2003 r. wykonywał przewozy osób w sposób legalny, a później nie zdał egzaminu i nie stać go na kolejne podejście. Zamontowane na dachu pojazdu światło z napisem "TAXI" ułatwia mu zatrzymywanie się pod ośrodkami służby zdrowia w celu wykonania badań, a samochód wyposażony jest jako pojazd TAXI, gdyż zamierza go sprzedać w całości, ze znajdującym się w nim wyposażeniem i jedynie sporadycznie przewozi nim znajomych turystów. W dniu 9 sierpnia 2007 r. Komendant Wojewódzki Policji powołana na wstępie decyzją uchylił w części w/w. decyzję Komendanta Miejskiego Policji. Mianowicie organ odwoławczy uchylił karę pieniężną w wysokości 500 zł, za brak oświadczenia poświadczającego spełnienie wszystkich wymagań określonych ustawą o transporcie drogowym, zaznaczając, że przepis art. 5 ust. 1 i 2 obowiązującej od dnia 3 stycznia 2007 r. ustawy o transporcie drogowym oraz zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. nr 235, poz. 1701) dotyczy kierowców posiadających prawo jazdy kategorii C1, C, D1 i D, natomiast skarżący wykonywał przewóz drogowy taksówką na podstawie prawa jazdy kategorii B. Natomiast za uzasadnione uznał nałożenie kary 3.000 zł, za wykonywanie przewozu osób bez wymaganej licencji, gdyż pojazd skarżącego odpowiadał definicji taksówki zawartej w art. 2 pkt 43 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. nr 98, poz 602 z późn. zm.), skutkiem czego był zobowiązany do posiadania licencji na wykonywanie przewozu drogowego osób. W dniu 22 sierpnia 2007 r. J. G. wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarżący podtrzymał ponowił argumentację zawartą w odwołaniu (zły stan zdrowia, wykorzystywanie znaku "TAXI" w celu ułatwienia w poruszaniu po mieście oraz zatrzymywania w pobliżu placówek opieki zdrowotnej, zamiar sprzedaży samochodu z pełnym wyposażeniem). W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że skarżący wykonywał przewóz drogowy taksówką z naruszeniem obowiązujących w tym względzie przepisów, czym Świadczy o tym oznakowanie pojazdu oraz wystawienie w miejscu widocznym cennika usług. Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W świetle art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W grę wchodzi kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z prawem materialnymi i przepisami procesowymi nie zaś kryteriów słusznościowych. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 z 2002r. poz. 1270 z późniejszymi zmianami), dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami Kontrolując zaskarżoną decyzję z punktu widzenia powyższych zasad Sad nie mógł uwzględnić podniesionych w skardze zarzutów, bowiem decyzja, nie narusza prawa. Zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 43 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity: Dz. U. 2005 r. Nr 108 poz. 908) "taksówką" jest pojazd samochodowy odpowiednio wyposażony i oznaczony, przeznaczony do przewozu za ustaloną na podstawie taksometru opłatą osób w liczbie nie większej niż 9 łącznie z kierowcą oraz ich bagażu podręcznego (taksówka osobowa). W myśl treści przepisu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o transporcie drogowym (Dz.U. z 2004r., nr 204. poz. 20088), podjęcie i wykonywanie transportu drogowego wymaga uzyskania odpowiedniej licencji na wykonywanie transportu drogowego, zwanego dalej "licencją". Art. 6 ww. ustawy stanowi natomiast, że : 1. Licencji na wykonywanie transportu drogowego taksówką udziela się przedsiębiorcy, jeżeli:(...) c) posiadają zaświadczenie o ukończeniu szkolenia w zakresie transportu drogowego taksówką, potwierdzonego zdanym egzaminem, lub wykażą się co najmniej 5-letnią praktyką w zakresie wykonywania tego transportu; przerwa w wykonywaniu transportu drogowego nie może być dłuższa niż kolejnych 6 miesięcy z przyczyn zależnych od nich (...) 2. Egzamin, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, przeprowadzają komisje egzaminacyjne powołane przez starostę (...) 4. Licencja, o której mowa w ust. 1, udzielana jest na określony pojazd i obszar obejmujący: 1) gminę; 2) gminy sąsiadujące - po uprzednim zawarciu przez nie porozumienia; 3) miasto st. Warszawę - związek komunalny. Poza sporem jest, że skarżący nie zdał egzaminu o którym mowa w art. 6 ust. 1 lit c, przez co nie posiadał licencji, wymaganej przepisem art. 5 ust. 1. Oznaczenia na szybach, zamontowany taksometr, galeryjka z napisem "TAXI" oraz adnotacja o przystosowaniu pojazdu jako taksówki, spełniają kryteria określone definicją taksówki zawartą w art. 2 pkt 43 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz wskazują jednoznacznie na fakt wykonywania przez skarżącego transportu drogowego taksówką. Okres czasu jaki minął od momentu, w którym skarżący przystąpił do egzaminu do dnia przeprowadzonej kontroli (tj. 3 lata), jest zbyt długi, by można było uznać, że powyższe oznaczenia pozostały z okresu przed egzaminem, w którym skarżący wykonywał przewozy osób legalnie i nie były już później wykorzystywane a jedynie pozostawione w celu sprzedaży samochodu ż pełnym wyposażeniem. Z uwagi na fakt, że sąd administracyjny kontroluje akty lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z prawem materialnymi i przepisami procesowymi, argumentacja skarżącego wskazująca na jego trudną sytuację materialną i kłopoty zdrowotne , nie może odnieść zamierzonego skutku. Sąd nie dopatrzył się w działaniach organów uchybień prawa materialnego , ani mogących mieć istotne znaczenie dla wyniku postępowania uchybień przepisów postępowania , w związku z czym nie znalazł uzasadnionych podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, dlatego skargę i na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił.