III SA/Kr 692/15

PostanowienieWSA w Krakowie2015-12-15

Skład orzekający: Maria Zawadzka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w postępowaniu sądowym, uzasadniając tym samym przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący utrzymuje się głównie z zasiłków z pomocy społecznej i otrzymuje wsparcie od organizacji charytatywnych, a jego potrzeby, takie jak leki czy właściwa dieta, nie są w pełni zaspokajane. W związku z tym przyznano mu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Stan faktyczny
Skarżący G. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w celu ustanowienia adwokata w sprawie dotyczącej zasiłku okresowego. Wskazał na niskie dochody z zasiłku stałego, posiadanie zadłużonego piętra kamienicy, miesięczne wydatki na leki i hotel robotniczy, a także pomoc od organizacji charytatywnych. Referendarz sądowy oddalił wniosek, jednak skarżący złożył sprzeciw. Po wezwaniu do uzupełnienia wniosku, skarżący przedłożył dodatkowe dokumenty i wyjaśnienia dotyczące swojej sytuacji finansowej i majątkowej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 grudnia 2015 r. wniosku G. P. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka Skarżący G. P. w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata, oświadczając, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną nie wskazał żadnych osób, z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek wskazał, że należy do niego piętro w starej kamienicy o powierzchni 100 m2, z którego czynsz zajął komornik. Swoje stałe miesięczne dochody oszacował na kwotę 529 zł zasiłku stałego z MOPS. Uzasadniając swoje starania wskazał, że jest osobą niepełnosprawną z orzeczonym umiarkowanym stopniem niepełnosprawności i z tego tytułu otrzymał zasiłek stały w wysokości 529 zł. Podał, że na lekarstwa przeznacza miesięcznie 100 zł, a na opłaty za hotel robotniczy gdzie mieszka 620 zł miesięcznie. Twierdzi, że pomaga mu Caritas (600 zł rocznie) i Arcybractwo [...] (800 zł rocznie). Wyjaśnił, że jest właścicielem piętra w starej kamienicy w L z uwagi jednak na posiadane zadłużenie alimentacyjne w wysokości ok. 140 tyś. zł komornik zajął czynsz. Postanowieniem z dnia 24 lipca 2015 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego. Na powyższe postanowienie skarżący złożył skutecznie sprzeciw. Zarządzeniem z dnia 7 września 2015 r. skarżący został wezwany przez Sąd w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., Nr 270 ze zm.) – dalej P.p.s.a. do uzupełnienia wniosku o udzielenie prawa pomocy poprzez: przedłożenie wyciągu z konta bankowego obrazującego historię operacji za ostatnie 3 miesiące; podanie czy istnieją poza wskazanymi we wniosku źródła dochodu, a jeżeli tak to jakie środki z nich uzyskuje (w skali miesiąca), podanie jakiego rodzaju pomoc skarżący uzyskuje od "innych organizacji", a jeżeli jest to pomoc pieniężna to w jakiej wysokości; podanie jakie są miesięczne koszty utrzymania skarżącego (żywność, odzież, środki czynności, inne stałe wydatki związane z utrzymaniem), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem negatywnych skutków procesowych. Odpowiadając na wezwanie Sądu skarżący przedłożył wyciągi z konta bankowego, z których wynika, że skarżący otrzymuje miesięcznie 529 zł z MOPS. Skarżący podał, że w 2015 r. otrzymał dofinansowanie do hotelu robotniczego, ponadto powtórzył, że otrzymał 600 zł od Caritasu oraz 1200 zł od Arcybractwa [...]. Skarżący podał też, że w 2015 r. otrzymywał z pomocy społecznej zasiłek okresowy w wysokości 20 zł na stałe, zasiłek celowy w wysokości 80 zł na lekarstwa, zasiłek celowy na odzież w wysokości 70 zł oraz na środki czystości 50 zł. Koszty utrzymania skarżący określił na kwotę 600 – 620 zł z tytułu należności za hotel, stwierdził, że odzieży nie kupuje ale otrzymuje z Caritas, obiady otrzymuje z MOPS, żywność dostaje od Caritas i znajomych ze wsi, lekarstw nie kupował dopiero we wrześniu 2015 r. Podał, że jest bez środków do życia i mimo takiej potrzeby nie kupuje żywności dietetycznej. Jednocześnie odpowiadając na wezwanie Sądu z dnia 9 listopada 2015 r., skarżący oświadczył, że posiada rachunek bankowy z kartą kredytową w Banku [...], na którym przyznano mu limit w wysokości 700 zł i do dnia dzisiejszego nie może tego długu spłacić. Aktualnie ma na karcie 50 zł, które musi wpłacić do 16 – ego każdego miesiąca, a później może wypłacić. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 260 P.p.s.a. postanowienie, przeciwko któremu wniesiono sprzeciw, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd, na posiedzeniu niejawnym. Sąd rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy, nie jest związany ustaleniami dokonanymi przez referendarza sądowego. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ustawy). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia pełnomocnika profesjonalnego. Z dokumentów przedłożonych przez skarżącego wynika, że skarżący utrzymuje się jedynie z zasiłków z pomocy społecznej oraz otrzymuje wsparcie od organizacji charytatywnych. W zakresie kosztów utrzymania skarżący wykazał, że większość potrzeb zaspakaja z pomocy społecznej, od organizacji charytatywnych lub pomocy innych osób, a są również takie potrzeby jak leki lub właściwa dieta, których skarżący nie zaspakaja. Mając powyższe na względzie Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 260 P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło