III SA/Kr 703/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. C. na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 5 maja 2015r. nr [ ] w przedmiocie nieuwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 lutego 2015r. I. C. zwrócił się do Komendanta Wojewódzkiego Policji o zmniejszenie liczby punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego oraz rozstrzygnięcie zasadności podtrzymania wniosku do Starosty M. z dnia [.....] 2014r. [......] w trybie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b w/w ustawy o sprawdzenie jego kwalifikacji do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień. Pismem z dnia [.....] 2015r. nr [.....] Komendant Wojewódzki Policji poinformował I. C., że brak jest podstaw by przychylić się do jego wniosku o usunięcie z jego ewidencji punktów karnych. Pismo to zostało doręczone I. C. w dniu 20 marca 2015r. Pismem z dnia 8 kwietnia 2015r. (data stempla pocztowego) I. C. wezwał Komendanta Wojewódzkiego Policji do usunięcia naruszenia prawa w postaci braku wydania decyzji załatwiającej jego wniosek. Pismem z dnia 5 maja 2015r. nr [.....] Komendant Wojewódzki Policji poinformował I. C., że brak jest podstaw by przychylić się do jego wniosku o usunięcie naruszenia prawa. Pismem z dnia 2 czerwca 2015r. I. C. wniósł skargę na pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 5 maja 2015r. nr [.....]. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o odrzucenie skargi, względnie o jej oddalenie jako bezzasadnej. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi organ wskazał, że skarżący uchybił 14-dniowemu terminowi do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, a poza tym wniósł skargę na pismo z dnia 5 maja 2015r. będące odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270, zwana dalej p.p.s.a.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżone przez skarżącego pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 5 maja 2015r., stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Odpowiedź na wezwanie nie jest bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie jest ona również aktem prawa miejscowego, ani też innym aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej. Jak wynika z treści art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a. złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest jedynie czynnością warunkującą skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Ma ono na celu stworzenie organowi możliwości zmiany swojego stanowiska. Organ wezwany do usunięcia naruszenia prawa może uwzględnić wezwanie, podtrzymać swoje dotychczasowe stanowisko, albo pozostawić je bez odpowiedzi. Brak odpowiedzi organu nie stanowi przeszkody do wniesienia skargi, na co wskazuje regulacja zawarta w art. 53 § 2 p.p.s.a. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest rozstrzygnięciem wydanym w postępowaniu odwoławczym, bo wezwanie nie uruchamia trybu odwoławczego, nie zastępuje i nie ma mocy dokonania zmiany w treści aktu objętego wezwaniem. Należy zatem stwierdzić, iż odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Nawet gdyby przyjąć, że przedmiotem skargi I. C. jest pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 13 marca 2015r. nr [....], to skarga i tak podlegałaby odrzuceniu. W ocenie Sądu, przedmiotowe pismo wydane w sprawie zmniejszenia liczby punktów karnych należy traktować jako akt z zakresu administracji publicznej – art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Obliczenie punktów przez organy Policji odbywało się w oparciu o delegację ustawową przewidzianą w regulacji Działu V Rozdziału I ustawy dotyczącego Kontroli ruchu drogowego i uprawnień Policji zawartej w art. 130 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a skonkretyzowanej w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 25 kwietnia 2012r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz. U. z 2012r. poz. 488). Dla tej czynności nie jest przewidziana forma decyzji administracyjnej. Zarówno w orzecznictwie jak i w doktrynie przeważa pogląd, iż możliwość załatwienia sprawy w formie decyzji administracyjnej winna wynikać z przepisów prawa materialnego stanowiącego podstawę prowadzonego przez organ postępowania. Bezsporne jest, iż obowiązujące przepisy nie przewidują takiej formy rozstrzygnięcia wniosku o ponowne ustalenie punktów karnych. Jednakże pismo, którego przedmiotem jest zmniejszenie liczba punktów karnych w sposób prawnie wiążący wpływało na sytuację skarżącego, stanowiło więc czynność z zakresu administracji publicznej, a informacja o prawidłowości naliczenia punktów karnych była formą zakończenia określonej czynności podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a. skargę na tę czynność można wnieść do sądu po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o podjęciu czynności – do usunięcia naruszenia prawa. W przedmiotowej sprawie skarżący wezwał co prawda Komendanta Wojewódzkiego Policji do usunięcia naruszenia prawa, ale uczynił to już po upływie 14-dniowego terminu przewidzianego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Pismo organu z dnia 13 marca 2015r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 marca 2015r., a termin do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa upływał w dniu 3 kwietnia 2015r. Natomiast skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa w dniu 8 kwietnia 2015r. (data stempla pocztowego), a więc po upływie w/w terminu. Ponieważ z przyczyn powołanych powyżej zaskarżone pismo Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 5 maja 2015r. będące odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.