III SA/Kr 708/17

PostanowienieWSA w Krakowie2017-10-06

Skład orzekający: Sędzia WSA Barbara Pasternak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydane w trybie art. 37 § 2 k.p.a. w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione?
Ratio decidendi
Sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania skarg na postanowienia wydane w trybie art. 37 § 2 k.p.a., ponieważ takie postanowienia są ostateczne i nie służy na nie zażalenie, ani nie kończą postępowania ani nie rozstrzygają sprawy co do istoty. W związku z tym skarga na takie postanowienie jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Z. Ś. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 listopada 2016 r. w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione. Organ administracji wskazał, że zaskarżone postanowienie jest ostateczne i nie służy na nie zażalenie. Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 6 października 2017 r. skargi Z. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 listopada 2016 r.( [...]) w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione postanawia odrzucić skargę Uzasadnienie: Z. Ś. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na "decyzję" Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 21 listopada 2016 r. ([...]). W odpowiedzi na skargę organ administracji podał, że w tym dniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wydało decyzji, a jedynie postanowienie, na które Z. Ś. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, a skarga ta została odrzucona postanowieniem Sądu z dnia 4 maja 2017 r. sygn. akt III SAB/Kr 7/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przez Z. Ś. jest postanowienie Samorządowego Kolegium odwoławczego z dnia 21 listopada 2016 r. w przedmiocie uznania zażalenia z nieuzasadnione wydane w trybie art. 37 §2 kpa. Postanowienie to jest ostateczne i nie przysługuje na nie zażalenie. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej ppsa) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§2 a i 3 ppsa). Z powyższego wynika, że swoją kognicją sądy administracyjne nie obejmują rozpoznawania skarg składanych na postanowienia wydawane w trybie art. 37 kpa, bowiem nie jest to postanowienie na, które służy zażalenie, kończące sprawę czy orzekające o istocie sprawy. Jedynie na marginesie wskazać należy, że postanowieniem z dnia 4 maja 2017 r. sygn. akt III SAB/Kr 7/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a nie skargę na postanowieniem Samorządowego Kolegium odwoławczego z dnia 21 listopada 2016 r. W tej sytuacji przedmiotową skargę należało uznać za niedopuszczalną i jako taką, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa odrzucić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło