III SA/Kr 71/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi Z. Ś. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2011r. nr [...] postanawia: odrzucić skargę W dniu 5 grudnia 2011 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło bezpośrednio pismo Z. Ś. z dnia 4 grudnia 2011 r. zatytułowane "zażalenie". W piśmie wskazał na art. 227 kpa oraz opisał sprzedaż mieszkania i nieprawidłowości z tym związane, popełnienie przestępstw. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w piśmie z dnia 15 grudnia 2011 r. nr [...] skierowanym do Z. Ś. wyjaśniło, że rozstrzygnięcie czy miały miejsce nieprawidłowości będące czynami karalnymi, pozostaje poza kompetencjami Kolegium. Z. Ś. wniósł skargę na to pismo oraz trzy inne postanowienia Kolegium bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zarzucił naruszenie szeregu przepisów kodeksu karnego, kodeksu postępowania administracyjnego, kodeksu cywilnego, ordynacji podatkowej i Konstytucji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, jako nie podlegającej właściwości sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. określają właściwość sądów administracyjnych. Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 1 p.p.s.a.: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne (art. 2 p.p.s.a.). Właściwość sądów administracyjnych określona została w art. 3 § 1 – 3 p.p.s.a., z którego wynika, że zakres sądowej kontroli sprawowanej przez te sądy ograniczony został do kontroli działalności administracji publicznej. Art. 3. § 1. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. § 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. § 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). W sprawie skarżący zarzucił w skardze "wydziałowi geodezji i nieruchomości" popełnienie przestępstw określonych w art. 228-231 kodeksu karnego. Nie ulega wątpliwości, że nie chodzi tu o sprawę administracyjną. W piśmie z dnia 15 grudnia 2011 r., informującym skarżącego o braku możliwości rozpoznania podania, Kolegium trafnie wskazało swój brak właściwości w sprawach karnych. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 865 ze zm.) samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia, w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego. W sprawach tych kolegia są organami właściwymi do rozpatrywania odwołań od decyzji, zażaleń na postanowienia, żądań wznowienia postępowania lub do stwierdzenia nieważności decyzji (art. 2). Brak jest przepisów mogących stanowić podstawę do rozpoznania podania skarżącego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Nawet zakwalifikowanie podania do którego odnosiło się w zaskarżonym piśmie Samorządowe Kolegium Odwoławcze, do trybu postępowania skargowego regulowanego przepisami Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) zatytułowanym Skargi i wnioski, miałoby ten skutek, że nie podlega ono kognicji sądu administracyjnego. Sprawy skargowe nie należą do właściwości sądu administracyjnego. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania właściwych organów oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. Postępowanie to nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Sprawy te nie zostały poddane orzecznictwu sądowoadministracyjnemu, ponieważ żadna z procedur nie przewiduje dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania. Należy, zatem stwierdzić, że skarga na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 grudnia 2011 r. nie dotyczy jakiegokolwiek aktu lub czynności przewidzianych w art. 3 § 2 p.p.s.a. a skarga, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.