III SA/Kr 710/16
PostanowienieWSA w Krakowie2016-06-24
Skład orzekający: Renata Czeluśniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy czynność organu administracji publicznej polegająca na powołaniu komisji do oceny i kwalifikacji warunków pełnienia służby, mimo formalnego nazwania jej 'decyzją', podlega kontroli sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA?Ratio decidendi
Czynność organu administracji publicznej polegająca na powołaniu komisji do oceny i kwalifikacji warunków pełnienia służby, nawet jeśli formalnie nazwana 'decyzją', nie jest decyzją w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ nie rozstrzyga o prawach lub obowiązkach stron, nie określa strony postępowania, nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego ani pouczenia o środkach prawnych. Taka czynność stanowi akt wewnętrzny organu i nie jest objęta kognicją sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 PPSA, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi.Stan faktyczny
Skarżący K. J. wniósł skargę na czynność Komendanta Powiatowego Policji w K. polegającą na powołaniu komisji do oceny i kwalifikacji warunków pełnienia służby, domagając się stwierdzenia jej bezskuteczności. Skarżący uważał, że czynność ta jest zaskarżalna do sądu administracyjnego. Komendant Powiatowy Policji wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na tożsamość sprawy z wcześniej zakończoną postępowaniem przed WSA. Sąd uznał, że skarga podlega odrzuceniu, ale z innych przyczyn niż wskazane przez organ.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi K. J. na czynność Komendanta Powiatowego Policji w K. polegającą na powołaniu komisji do oceny i kwalifikacji warunków pełnienia służby postanawia odrzucić skargę.
K. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę, w której domagał się stwierdzenia bezskuteczności czynności Komendanta Powiatowego Policji w K. polegającej na powołaniu komisji do oceny i kwalifikacji warunków pełnienia służby. Zdaniem skarżącego, kwestionowane działanie organu stanowiło czynność organu administracji zaskarżalną do sądu administracyjnego.
W odpowiedzi na skargę Komendant Powiatowy Policji w K. wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że przedmiotowa skarga dotyczy sprawy tożsamej ze sprawą zakończoną postanowieniem WSA w Krakowie z 22 marca 2016 r. sygn. akt III SAB/Kr 16/16.
Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Poddanie wykonywania administracji publicznej kontroli sądu administracyjnego nie oznacza jednak, że cała działalność administracji publicznej została taką kontrolą objęta. Ograniczenie jej zakresu wynika z treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718. - dalej w skrócie "ppsa"), który enumeratywnie wylicza formy działania administracji publicznej podlegające kontroli przez sądy administracyjne. W myśl art. 3 § 2 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w Kodeksie postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z przytoczonego przepisu wynika, że nie w każdej sytuacji, w której jednostka jest niezadowolona z działalności organów administracji publicznej, dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Podkreślić trzeba, że skargę można wnieść tylko w sytuacjach opisanych w powołanym wyżej przepisie. Jeżeli zaś skarga dotyczy przypadku niewymienionego w art. 3 § 2 ppsa, sąd administracyjny zobowiązany jest do jej odrzucenia, gdyż rozpatrując taką skargę, wykroczyłby poza swoje kompetencje powierzone mu przez ustawodawcę.
Odnosząc powyższe rozważania do skargi wniesionej w niniejszej sprawie, Sąd uznał, że skarga ta podlega odrzuceniu, lecz z innych względów niż podniesione w odpowiedzi na skargę.
Zdaniem Sądu, przedmiotowa sprawa nie jest tożsama ze sprawą prowadzoną przez WSA w Krakowie w pod sygn. akt III SAB/Kr 16/16. Nie zmienia to jednak faktu, że wyrażony w tej sprawie pogląd Sądu był prawidłowy i Sąd orzekający w niniejszej sprawie w całości go podziela. W postanowieniu z dnia 22 marca 2016 r. trafnie bowiem orzeczono, że decyzja administracyjna jest to władcze, jednostronne oświadczenie woli organu administracyjnego, oparte na przepisach prawa administracyjnego i określające sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata (strony) w indywidualnie oznaczonej sprawie. Natomiast kwestionowana przez K. J. czynność Komendanta Powiatowego Policji w K. polegającą na powołaniu komisji do oceny i kwalifikacji warunków pełnienia służby, choć formalnie nazywana "decyzją", nie jest decyzją w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż nie zawiera ona rozstrzygnięcia o prawach lub obowiązkach stron, nie określa strony postępowania, nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego oraz pouczenia, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie. Dlatego należy ją potraktować jako akt wewnętrzny informujący o powołaniu komisji do oceny i kwalifikacji warunków pełnienia służby jako uciążliwych i szkodliwych dla zdrowia oraz podający skład personalny tej komisji i jej zadania. Nie jest to więc żadna z wymienionych wyżej forma działania organów administracji, które podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło