III SA/Kr 711/13

Kraków, dnia 19 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO del. Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. K. – M. na decyzję Starosty C z dnia 12 sierpnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi postanawia: skargę odrzucić Starosta C decyzją z dnia 12 sierpnia 2010 r. nr [...] działając na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.) cofnął D. K. – M. uprawnienia kategorii B wydane w dniu 31 stycznia 2000 r. przez Prezydenta Miasta . W uzasadnieniu organ wskazał, że do dnia wydania niniejszej decyzji D. K. – M. nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji, na które skierował go Starosta C w dniu 22 czerwca 2010 r. działając na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji dotyczący sprawdzenia kwalifikacji w związku z przekroczeniem limitu punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W decyzji zawarte było pouczenie, że stronie służy prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C za pośrednictwem Starosty C w terminie 14 dni od daty otrzymania decyzji. W dniu 22 maja 2013 r. (data prezentaty sądu) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga D. K. – M. "o unieważnienie decyzji Starosty C z dnia 12 sierpnia 2010 r. o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznym kategorii B". Skarżący wskazał, że wymieniona decyzja została wydana niezgodnie z przepisami prawa. W odpowiedzi na skargę Starosta C wniósł o jej oddalenie. Podniósł przy tym, że organ administracji publicznej po otrzymaniu wniosku o sprawdzenie kwalifikacji od wojewódzkiego komendanta policji zobowiązany jest do wydania decyzji administracyjnej o skierowaniu kierowcy na egzamin kontrolny, a w razie nie przystąpienia do egzaminu sprawdzającego kwalifikacje do kierowania pojazdami silnikowymi – do cofnięcia uprawnień. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), skargę do Sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, co wynika z art. 52 § 2 – 4 P.p.s.a. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W sytuacji gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, należy przed wniesieniem skargi wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym, w sytuacji gdy w sprawie przysługuje środek zaskarżenia, obligatoryjne jest wyczerpanie toku instancji, a następnie wniesienie stosownej skargi do Sądu, przy czym zaznaczyć należy, iż skarga może dotyczyć jedynie ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy w toku instancji. Decyzja stanowiąca w niniejszej sprawie przedmiot zaskarżenia wydana została przez Starostę C działającego jako organ I instancji, co oznacza, iż stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia przysługiwało odwołanie, a dopiero w dalszej kolejności prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Niewyczerpanie trybu instancji powoduje niedopuszczalność skargi i skutkować musi jej odrzuceniem. Mając na względzie powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.