III SA/Kr 713/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie WSA Dorota Dąbek WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego o wykładnię wyroku z dnia 25 listopada 2010r. sygn. akt III SA/Kr 713/09 w dniu 19 października 2011 r. w sprawie ze skargi S. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 4 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie klasyfikacji gruntów postanawia odmówić wykładni wyroku z dnia 25 listopada 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 713/09 Wyrokiem z dnia 25 listopada 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyniku rozpoznania skargi S. Z. uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 4 maja 2009 r., nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2009r. znak: [...], orzekającą o zmianie użytków i klas gruntów w zakresie działek nr [...], [...], [...], [...], [...] obręb [...] jed. ewid. A. W uzasadnieniu wyroku Sąd, powołując się na przepisy art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz. U. z 2010r. Nr 193 poz. 1287 ze zm.) oraz przepisy § 66, § 67 i § 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 454), wskazał na konieczność rozróżnienia pomiędzy ewidencją gruntów i budynków a gleboznawczą klasyfikacją gruntów. Zdaniem Sądu postępowanie mające za przedmiot gleboznawczą klasyfikację gruntów jest postępowaniem odrębnym od postępowań uregulowanych w rozporządzeniu w sprawie ewidencji gruntów i budynków, kompleksowo uregulowanym rozporządzeniem Rady Ministrów z 4 czerwca 1956r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz. U. Nr 19, poz. 97). Sąd wskazał, że dane ewidencyjne dotyczące rodzajów użytków gruntowych oraz dane ewidencyjne dotyczące klas gleboznawczych, to dwa różne rodzaje danych, których sposób pozyskiwania odbywa się na podstawie różnych przepisów prawa i w oparciu o różne procedury. Konsekwencją takiego stanowiska Sądu było wskazanie, iż obowiązkiem organów prowadzących postępowanie było w pierwszej kolejności ustalenie charakteru użytku. Dopiero bowiem ustalenie, że użytki gruntowe stanowią grunty rolne lub lasy (lub grunty pod wodozbiorami) pozwala na przeprowadzenie gleboznawczej klasyfikacji gruntów. Przy czym czynności związane z ustaleniem klasy dokonuje specjalista gleboznawca (klasyfikator), natomiast ustalenie użytku należy do organu i upoważnionego przez niego geodety. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego złożył wniosek wykładnię wyroku. Zdaniem WINGiK powstała wątpliwość, czy rozstrzygnięcie w przedmiocie zmiany użytków oraz w przedmiocie gleboznawczej klasyfikacji może nastąpić w jednym orzeczeniu (decyzji), przy zachowaniu odrębności procedur charakterystycznych dla każdego postępowania czy też konieczne jest w pierwszej kolejności ostateczne orzeczenie o zmianie użytku gruntowego, a dopiero później można by w odrębnym postępowaniu ustalić klasę gruntu. WINGiK wskazał, że w razie przyjęciu pierwszej możliwości należałoby przeprowadzić postępowanie dotyczące aktualizacji operatu ewidencyjnego w zakresie użytku, wprowadzając do operatu ewidencyjnego zmiany użytków gruntowych bez wykazywania klas. Dopiero ostateczna decyzja orzekająca w przedmiocie zmiany użytku pozwoliłaby podjąć kolejne postępowanie w sprawie określenia gleboznawczej klasyfikacji gruntów rolnych, leśnych i pod wodozbiorami (uznanych za takie we wcześniejszym postępowaniu). Natomiast jeżeli przyjąć drugą możliwość, organ administracji mógłby prowadzić w jednym postępowaniu czynności zmierzające zarówno do ustalenia użytku gruntowego, jak i w razie potrzeby do zmiany klasy gruntu. Czynności związanych z określeniem użytku gruntowego dokonywałby geodeta upoważniony przez organ, a w razie stwierdzenia istnienia gruntu rolnego lub leśnego, specjalista gleboznawca przystąpiłby do określenia klasy gruntu. W takim przypadku rozstrzygnięcie w przedmiocie zmiany użytku gruntowego i w ślad za tym zmiany klasy gruntu mogłoby zapaść w jednej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze. zm.), zwanej dalej "ppsa" sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wykładnia wyroku lub postanowienia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, instytucja ta nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego ani prawnego, ani pozostawać w sprzeczności z jego treścią. Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Potrzeba wykładni może być zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Postanowieniu z dnia 25 stycznia 2011 r. (LEX nr 743280):" Wykładnia wyroku nie może zmierzać do zmian merytorycznych polegających na ponownej interpretacji uzasadnienia wyroku czy jego poszerzeniu o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy". Natomiast w Postanowieniu z dnia 26 czerwca 2008 r. l OZ 427/08 (LEX nr 493808). Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził :: "Nie mieści się w ramach wykładni wyroku żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania oraz sposobu rozstrzygania sprawy". Zdaniem sądu, wniosek Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego o wykładnię wyroku z dnia 26 listopada 2010r. sygn. akt III SA/Kr 713/09 nie zasługuje na uwzględnienie. Celem tego wniosku, będącego w istocie wnioskiem o wykładnię uzasadnienia wyroku jest uzyskanie od sądu odpowiedzi na pytanie dotyczące sposobu prowadzenia dalszego postępowania w sprawie mającej za przedmiot zmianę charakteru użytków gruntowych, oraz przeprowadzenie gleboznawczej klasyfikacji gruntów. Z treści wniosku nie wynika, aby po stronie wnioskującego o dokonanie wykładni organu powstały wątpliwości dotyczące treści wyroku, zakresu powagi rzeczy osądzonej, sposobu wykonania wyroku, jak i skutków, jakie wyrok ma wywołać (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, Komentarz do art. 158 P.p.s.a., LEX 2011). Z przedstawionego sądowi wniosku wynika, że organ powziął wątpliwości, czy zmiana charakteru użytków, oraz przeprowadzenie klasyfikacji gruntów mogą być przedmiotem jednego postępowania administracyjnego, czy też dwóch odrębnych postępowań - z tym, że w pierwszej kolejności postępowania mającego za przedmiot zmianę charakteru użytków. W uzasadnieniu wyroku sąd wskazał wyraźnie i jednoznacznie motywy, które legły u podstaw wydanego wyroku. Szczegółowo omówiono treść mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa tj. przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów (Dz.U. z 1956r. nr 19, poz. 97 ze zm.), oraz Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2001 r. nr 38, poz.454) i wskazano, na czym polegały naruszenia przez organy tych przepisów. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzona zgodnie z tym przepisem kontrola doprowadziła do uznania, że poza wskazanymi w uzasadnieniu naruszeniami prawa, innych, mających wpływ na wynik sprawy sąd nie stwierdził. Ocena dokonana przez sąd, zgodnie z art. 153 p.p.s.a. wiąże organy, których działanie było przedmiotem zaskarżenia. Zgodnie także z tym przepisem sąd wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu wniosku o aktualizację kategorii użytków gruntowych i klas gleboznawczych organy winny mieć na uwadze przedstawioną przez sąd interpretację przepisów prawa materialnego, która obliguje do uzupełnienia postępowania dowodowego i co z tego oczywiście wynika - dokonania oceny przeprowadzonych dowodów w aspekcie tych przepisów, celem wydania prawidłowego rozstrzygnięcia. Powyższe wskazuje, że wątpliwości organu dotyczą wyłącznie sposobu prowadzenia dalszego postępowania i sposobu rozstrzygnięcia sprawy mającej za przedmiot zmianę rodzaju użytków gruntowych oraz określenie klas bonitacyjnych gleby. Wyjaśnienie tego rodzaju wątpliwości leży jednak poza zakresem wynikającym z przepisu art. 158 p.p.s.a. W tej sytuacji, na podstawie art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.