III SA/Kr 713/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 4 maja 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany klasyfikacji gleboznawczej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Decyzją z dnia 4 maja 2009 r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] 2009 r. znak [...] orzekającą o zmianie użytków i klas gruntów w zakresie działek Nr 1/82, 1/93, 1/95, 1/99, 1/106 obręb [...] jedn. ew. [...]. Ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na tę decyzję S. Z. połączył wniosek o wstrzymanie jej wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wezwany o uzupełnienie braków wniosku przez wskazanie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie wykonaniem decyzji trudnych do odwrócenia skutków skarżący podniósł, iż zastąpienie użytków tereny różne -Tr, użytkami o charakterze gruntu leśnego- Ls utrudnia lub uniemożliwia negocjacje skarżącego jako właściciela dotyczące przyszłości tych gruntów, gdyż zmiana przeznaczenia gruntów leśnych rodzi długotrwałe procedury opisane w ustawie z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Nadto zdaniem skarżącego z uwagi na dopuszczenie się uchybień proceduralnych przy wydaniu decyzji "ujawnienie użytków w niej określonych byłoby na tym etapie niewskazane". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 zd I ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.)- dalej ustawa p.p.s.a- po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Powyższa regulacja wskazuje, iż podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stanowi tylko wykazanie, iż wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Utrzymana w mocy zaskarżona decyzją, decyzja organu I instancji wydana została w trybie postępowania, którego przedmiotem jest gleboznawcza klasyfikacja gruntów, a istota rozstrzygnięcia sprowadza się do przydania objętym postępowaniem gruntom charakteru użytków Leśnych (Ls), którego według dotychczasowej ewidencji gruntów i klasyfikacji nie miały. Wykonanie takiej decyzji w przedmiocie gleboznawczej klasyfikacji gruntów, podlega stosownie do § 9 Rozporządzenia rady Ministrów z dnia 4 czerwca 1956 r. w sprawie klasyfikacji gruntów ( Dz. U. Nr 19, poz. 97 ze zm.)- na wniesieniu wyników klasyfikacji do ewidencji gruntów. Podniesione w uzasadnieniu wniosku okoliczności nie dowodzą by zmiana danych ewidencyjnych sama przez się rodziła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Skarżący nawet nie wskazał konkretnego podmiotu, który chciałby nabyć grunty ale jako nie mające charakteru gruntów leśnych. Nadto brak zabezpieczenia nie pozbawia skarżącego roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej decyzją administracyjną o ile zachodzą przewidziane ustawą przesłanki odpowiedzialności. Natomiast skutki wykonania decyzji, której wykonanie polega na wpisie do ewidencji gruntów nie są trudne do odwrócenia. Z tych przyczyn orzeczono jak w postanowieniu.