III SA/Kr 715/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2012 r. Nr: [....] w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 lutego 2012 r. w przedmiocie zasiłku celowego G. P. zawarł wniosek o ustanowienie na jego rzecz pełnomocnika z urzędu. W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 30 maja 2012 roku, skarżącemu został przesłany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF" celem jego wypełnienia i odesłania do tut. sądu w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżący złożył osobiście w tut. sądzie wypełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jego miesięczny dochód wynosi 474 zł i stanowi go zasiłek stały w wysokości 444 zł oraz zasiłek okresowy w wysokości 30 zł. Oprócz tego otrzymuje zasiłek celowy na żywność w wysokości 50 zł miesięcznie oraz częściowy zwrot za zakup lekarstw. Skarżący leczy się u kilku specjalistów na przewlekłe choroby. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi piętro w starej kamienicy o powierzchni około 100 m². Nie posiada on zasobów pieniężnych, ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżący podniósł, iż liczy 59 lat i jest osobą niepełnosprawną z orzeczonym umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Cierpi na choroby przewlekłe. Ma dietę cukrzycowa i powinien jeść pięć razy dziennie. Jedynym źródłem jego dochodu są zasiłki z opieki społecznej. Opłata za hotel, w którym zamieszkuje wynosi 620 zł miesięcznie. Dochody z najmu nieruchomości, której jest współwłaścicielem, zostały zajęte przez komornika. W piśmie z dnia 26 czerwca 2012 roku skarżący zwrócił się z prośbą o wyznaczenie adwokata A. G., który prowadził trzy sprawy wnioskodawcy przed WSA, które wygrał i dokładnie zna sytuację życiową skarżącego. Mając na uwadze powyższe zważono, co następuje: Z dyspozycji art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) wynika, że właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Udzielenie stronie prawa pomocy jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa. Powinno mieć zatem miejsce jedynie w tych sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków finansowych na udział w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście obiektywnie niemożliwe. Dokonując zatem analizy wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy wzięto pod uwagę realne możliwości zabezpieczenia przez niego środków niezbędnych do pokrycia kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru w niniejszej sprawie. W ocenie orzekającego skarżący skutecznie wykazał, że spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. G. P. jest osobą samotną, niepełnosprawną, cierpiącą na przewlekłe schorzenia. Utrzymuje się jedynie z zasiłków oferowanych przez pomoc społeczną. Wnioskodawca nie dysponuje żadnymi oszczędności, jak również przedmiotami wartościowymi. Dochody z najmu nieruchomości, której skarżący jest współwłaścicielem, zostały zajęte przez komornika na spłatę alimentów. Środki finansowe, które wnioskodawca otrzymuje w postaci zasiłków, z trudem wystarczają na pokrycie jego podstawowych potrzeb życiowych, dlatego nie jest on w stanie pokryć kosztów wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku w koniecznym własnym utrzymaniu. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270).