III SA/Kr 72/16

Kraków, dnia 27 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu prawa jazdy p o s t a n a w i a oddalić wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Pismem z dnia 18 grudnia 2015 r. S. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 16 listopada 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Starosty Powiatu z dnia [...] 2015 r. nr [...] odmawiającą zwrotu skarżącemu dokumentu prawa jazdy kat C+E. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 10 marca 2016 r. odrzucił skargę S. R. z powodu jej nieopłacenia. Postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 29 marca 2016 r. Skarżący wniósł w dniu 5 kwietnia 2016 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, twierdząc, że nie doręczono mu wezwania do usunięcia braku fiskalnego skargi. Wyjaśnił przy tym, że w okresie od dnia 21 stycznia do dnia 1 lutego 2016 r. przebywał we Włoszech w celach zarobkowych. Żaden z domowników nie podjął przesyłki z Sądu, co więcej, według skarżącego nie pozostawiono żadnego awiza. Skarżący w dniu 6 kwietnia 2016 r. opłacił skargę kwotą 200 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.), a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.). Podstawowymi przesłankami, które warunkują przywrócenie terminu jest zatem zachowanie wymogu formalnego z art. 87 § 1 P.p.s.a. oraz stwierdzenie uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy zainteresowanego. Jak podkreśla się w literaturze (por. np. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2004, str. 328-329) oraz orzecznictwie (por. np. wyroki NSA: z dnia 14 stycznia 2000 r., sygn. akt I SA/Gd 794/99, z dnia 2 lutego 2000 r., sygn. akt SA/Sz 2125/98, z dnia 19 września 2000 r., sygn. akt I SA 1072/00), o braku winy można mówić tylko w przypadku, gdy dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. gdy strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej. W niniejszej sprawie przesłanki formalne zostały spełnione, gdyż skarżący opłacił skargę, natomiast wniosek złożył w siódmym dniu od dnia ustania przyczyny uchybienia, które nastąpiło wraz z podjęciem wiedzy o wezwaniu go do uiszczania wpisu od skargi na skutek doręczenia mu postanowienia o odrzuceniu skargi (w dniu 29 marca 2016 r., a wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w dniu 5 kwietnia 2016 r.). Przechodząc do oceny, czy skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w nieopłaceniu w wyznaczonym przez Sąd terminie skargi - należy odpowiedzieć w tej mierze przecząco. Skarżący w istocie przeniósł odpowiedzialność za nieopłacenie skargi w terminie na doręczyciela pocztowego, podnosząc, że nie miał wiedzy o próbie doręczenia przesyłki sądowej, gdyż nie pozostawiono awiza. Ponadto wskazał na pobyt we Włoszech, który również uniemożliwił mu osobiste działanie w sprawie opłacenia skargi. Z akt sprawy wynika rzeczywiście, że przesyłka zawierająca wezwanie do opłacenia przez skarżącego skargi wróciła do Sądu z adnotacją o podwójnym w dniach 22 stycznia i 1 lutego 2016 r. awizowaniu. Formularz doręczenia zawierał informację o tym, że przesyłkę wobec braku możliwości doręczenia zgodnie z przepisami wynikającymi z Kodeksu postępowania administracyjnego (pozostawiono w placówce pocztowej w S Rynek 1, o czym umieszczono zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej. Powyższe elementy formularza doręczenia wraz z adnotacjami o podwójnym awizowaniu spełniają cechy doręczenia zstępczego, o którym mowa w art. 73 P.p.s.a, wobec czego przyjąć należy, że skarżący w świetle prawa był prawidłowo zawiadomiony o obowiązku opłacenia skargi a nieopłacenie skargi w wyznaczonym terminie należy rozpatrywać jedynie w kontekście zawinienia skarżącego. Należy wskazać, że formularz potwierdzenia odbioru stanowi dokument urzędowy i korzysta z domniemania zgodności z prawdą (post. SN z dnia 30 kwietnia 1998 r. III CZ 51/98, publ.: OSNC 1998). Adresat przesyłki, więc który twierdzi, wbrew zawartym na potwierdzeniu odbioru zapisom doręczyciela, że nie podejmowano prawidłowej próby, czy też prób doręczenia mu takiej przesyłki powinien ten fakt udowodnić, czego skarżący nie zdołał uczynić. Natomiast jeśli chodzi o wykazywany przez skarżącego brak zawinienia w opłaceniu na czas skargi związany z pobytem skarżącego za granicą również uznać należy, że okoliczność ta nie uprawdopodabnia braku zawinienia, gdyż wykonanie wezwania Sądu (opłacenie skargi) miało zgodnie z datą pierwszego awiza (22 stycznia 2016 r.) nastąpić między 6 a 12 lutego 2016 r. Skarżący wedle twierdzeń wniosku o przywrócenie terminu w tym okresie nie pozostawał za granicą. Miał wrócić w dniu 1 lutego 2016 r. Powyższe uzasadnia oddalenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji postanowienia.