III SA/Kr 727/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie WSA Barbara Pasternak (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2011 r. sprawy ze skargi A. M., R. M., B. M., R. M., W. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 30 kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów I. odrzuca skargę B. M., R. M. i W. M., II. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji Starosta decyzją z dnia [...] 2010r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 104 § 1 kpa oraz art. 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo Geodezyjne i Kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) w związku z § 44 pkt 2 i § 45 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz.454), odmówił wprowadzenia zmiany w operacie ewidencyjnym w części dotyczącej zmiany przebiegu granicy na mapie ewidencji gruntów pomiędzy działkami nr: 307/3, 307/4, 307/5 a działką 307/2 położonymi w obrębie: miasto M. W uzasadnieniu Starosta podał, że w dniu 16 listopada 2009r. w związku z wnioskiem A. i R. M. o zmianę przebiegu granicy wszczął postępowanie administracyjne. Z uwagi na to, iż stan wykazany w operacie ewidencji gruntów jest zgodny ze stanem uwidocznionym w KW nr [...], Starosta zobowiązał strony do przedłożenia dokumentów określających zmiany danych ewidencyjnych. Z przesłanego przez A. i R. M. aktu notarialnego nr rep. [...] wynikało, że nieruchomość będąca przedmiotem darowizny opisana w KW [...] (obecnie [...]) obejmująca dz. budowlaną l.kat. 41/1 i działkę gruntową l.kat. 271/1 o pow. 160 m2 wpisana została w tej księdze na podstawie postanowienia Sądu Powiatowego z dnia 25 marca 1959r. [...], oraz planu sytuacyjnego z daty 29 grudnia 1958r. Z dołączonego przez wnioskodawców wyrysu z mapy ewidencyjnej i wykazu zmian ([...] z dnia 17 października 2000r.) wynikało, że działka ewidencyjna nr 307/1 (która uległa podziałowi na dz. 307/3, 307/4 i 307/5 na podstawie decyzji Burmistrza M [...]) odpowiadała całej pb 41/1 i pgr. l.kat.271/1. Uznając, że dostarczone dokumenty zostały już ujawnione w ewidencji gruntów jak i w księdze wieczystej, a nie zostały przedstawione inne dokumenty zawierające wykazy zmian danych ewidencyjnych organ odmówił wprowadzenia zmian żądanych przez wnioskodawców. Od powyższej decyzji złożyli odwołanie A. i R. M., zarzucając, że granica między działkami nr 307/3, 307/4, 307/5 a działką nr 307/2 wykazana w planie sytuacyjnym podziału parcel z dnia 29 grudnia 1958 r., będącym załącznikiem do postanowienia Sądu Powiatowego z 25 marca 1959 r. znoszącym współwłasność nieruchomości "jest dotąd nie wprowadzona w ewidencję gruntów", natomiast granica z 1974 r. jest z tym planem sytuacyjnym, oraz postanowieniem Sądu niezgodna. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego decyzją z dnia 13 maja 2010r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków, utrzymał w mocy decyzję organu l instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z planem sytuacyjnym podziału parcel z dnia 29 grudnia 1958r., parcela l.kat. 41 podzieliła się na p.bud. 41/1 i 41/2, natomiast l.kat. 271 podzieliła się na p.gr. 271/1 i 271/2. Następnie postanowieniem Sądu Powiatowego z 25 marca 1959 r. orzeczono o zniesieniu współwłasności nieruchomości objętej Iwh [...] w następujący sposób: parcelę pb. 41/1 o pow. 62m2 i p.gr.271/1 o pow. 98 m2 wydzielono dla A. K. (poprzednika prawnego A. i R. M.), natomiast parcelę pb.41/2 o pow. 62m2 i p.gr 271/2 o pow. 98m2 wydzielono dla A. i W. M. Na podstawie dokumentów zgromadzonych w sprawie ustalono, że zmiany zawarte w postanowieniu zostały wprowadzone do operatu ewidencyjnego. Dowodem jest projekt podziału działki nr 307/1, przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 1 października 2003 r. Nr [...], zatwierdzony decyzją Burmistrza M z 13 października 2003 r. znak: [...]. Zgodnie protokołem granicznym w dniu 23 września 2003 r. geodeta uprawniony C. P. dokonał czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości oznaczonej jako działka nr 307/1 i ustalił, że linia graniczna działki nr 307/1, która powstała z całej pb. 41/1 i całej parceli l.kat. 271/1 zostały ustalone prawnie postanowieniem Sądu Powiatowego z dniu 25 marca 1959r. i planem sytuacyjnym podziału tych działek z dnia 29 grudnia 1958r. Protokół ten został zaakceptowany i podpisany przez A. M., R. M., B. M. Dlatego organ odwoławczy uznał, że zarzut A. i R. M., iż granica między działkami nr 307/3, 307/4, 307/5 a działką nr 307/2 wykazana w planie sytuacyjnym podziału parcel z dnia 29 grudnia 1958 r., będącym załącznikiem do postanowienia Sądu znoszącym współwłasność nieruchomości jest niewprowadzona w ewidencję gruntów, był bezzasadny. W ocenie WINGiK stan wykazany w operacie ewidencji gruntów i budynków jest zgodny ze stanem uwidocznionym w księdze wieczystej Kw [...]. WINGiK wyjaśnił także , iż oświadczenie W. M. (syna A. i R. M.) z 3 grudnia 2009 r. i oświadczenie B. M. z 6 listopada 2009 r., że granica między parcelami gruntowymi 271 i 272 zawsze istniała i nadal istnieje w linii prostej od warsztatu, nie było dokumentem, na podstawie którego wprowadza się zmiany podmiotowe i przedmiotowe do operatu ewidencyjnego. Ponadto z protokołu z wizji w terenie przeprowadzonej w 22 maja 2009 r. na działkach nr 307/3, 307/4, 307/5 i 307/2 położonych w M w obecności ich współwłaścicieli wynika, że R. i A. M. utrzymują, że stan istniejący na gruncie i ogrodzenie siatkowe po przedłużeniu ściany budynku gospodarczego w linii prostej jest zgodne ze stanem prawnym ustalonym postanowieniem Sądu Powiatowego z 25 marca 1959r. Natomiast strona przeciwna – J. M., B. M. i S. M. uznali ten stan za niezgodny z prawnie ustaloną granicą i oświadczyli, że zwrócą się do Burmistrza M o przeprowadzenie rozgraniczenia ich nieruchomości. Zatem żądania A. i R. M. sprowadzały się do ustalenia zasięgu prawa własności związanej z przebiegiem granic nieruchomości i powinny być rozstrzygane w postępowaniu rozgraniczeniowym lub przed sądem powszechnym a nie w postępowaniu ewidencyjnym. Skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 13 maja 2010 r. wnieśli A. M., R. M., B. M., R. M. i W. M., zarzucając błędne ustalenie organu, iż przebieg granicy na mapie ewidencyjnej jest zgodny z treścią postanowienia Sądu Powiatowego z dnia 25 marca 1959 r. sygn. [...]. Świadczy o tym zdaniem skarżących kserokopia mapy ewidencyjnej z 24.09.1979 r., oraz kserokopia szkicu polowego mapy katastralnej z 23.09.1974 r. O przebiegu granicy ustalonej postanowieniem sądowym świadczyć ma nadto lokalizacja płotu postawionego wspólnie z dziadkami uczestników M. Natomiast przebieg granicy na mapie z 1974 r. nie ma podstawy w żadnych dokumentach. O akceptacji aktualnego przedstawionego na mapie przebiegu granicy nie mogą świadczyć czynności przeprowadzone przez geodetę w 2003 r. bowiem były one prowadzone wyłącznie w celu dokonania podziału działki stanowiącej własność skarżących, a nie dotyczyły przebiegu granicy z działką uczestników. Natomiast w czynnościach dotyczących ujawnienia nowej granicy w 1974 r. skarżący nie brali udziału, dlatego nie mogli wnieść żadnych zastrzeżeń. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia i argumentację zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżący B. M., R. M. i W. M., pomimo wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, braków tych nie uzupełnili, ponieważ w zakreślonym terminie nie podpisali skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania. Zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, oraz powołaną podstawą prawną. Orzekanie - w myśl art. 135 ustawy - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt.1 lit. c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie z przywołanymi wyżej zasadami, należało uznać, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów postępowania mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czyli zachodzi podstawa uwzględnienia skargi wymieniona w art. 145 § 1 pkt. 1 It. c) p.p.s.a. Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do art. 2 pkt. 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005 r. nr 240, poz. 2027 ze zm.), zwanej dalej ustawą, ewidencja gruntów i budynków, to jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji i o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Przepis art. 20 ustawy określa rodzaje informacji o gruntach (ust. 1 pkt. 1) oraz ich właścicielach (ust. 2), które obejmuje ewidencja gruntów. Informacje te mają charakter przedmiotowy lub podmiotowy. W odniesieniu do gruntów informacje o charakterze przedmiotowym dotyczą ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub rodzaju dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Informacje podmiotowe dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych -innych osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części. Powyższe informacje zawiera tzw. operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do rejestrów - art. 24 ust. 1 ustawy. Podstawową zasadą prowadzenia ewidencji jest zasada aktualności, tj. utrzymywania operatu w zgodności z aktualnymi, dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi, co wynika z przepisów Rozdziału 3 (par. 44 i nast.) rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. nr 38, poz. 454) zwanego dalej rozporządzeniem, wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 26 ust. 2 ustawy. Zgodnie z § 45 ust. 1 tego rozporządzenia, aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. W myśl § 46 ust. 1 dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11. Zgodnie z § 46 ust. 2 pkt. 2, z urzędu wprowadza się zmiany wynikające z opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian ewidencyjnych. Przepisy rozporządzenia posługują się pojęciem aktualizacji ewidencji a nie jej prostowania. Usuwanie zatem błędów lub omyłek w ewidencji w ramach jej "aktualizacji" nie jest wyłączone, jednakże pod warunkiem, że uzasadnia to aktualny stan prawny, który ewidencja gruntów ma odzwierciedlać, a nie tworzyć (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 16. 04. 2008 r., III SA/Kr 119/08, LEX nr 510289). Postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją wszczęte zostało na wniosek skarżących A. i R. M., którzy domagali się ujawnienia w ewidencji gruntów przebiegu granicy między działkami nr 307/3, 307/4 i 307/5 stanowiącymi ich własność, a działką nr 307/2, zgodnie z treścią postanowienia Sądu Powiatowego z 25 marca 1959 r. [...] i planem sytuacyjnym inż. W. sporządzonym w dniu 29. 12. 1958 r. Wnioskodawcy twierdzili, że na planie tym granica między w/w działkami przebiega w linii prostej, natomiast na mapie ewidencyjnej linią łamaną. Zmiana przebiegu granicy nastąpiła według wnioskodawców w 1974 r. , bez ich wiedzy i zgody a mapa ewidencyjna nie odzwierciedla rzeczywistego przebiegu granicy na gruncie, który odpowiada ustaleniom dokonanym przez sąd w 1958 r. Skoro we wniosku wszczynającym postępowanie skarżący kwestionowali wykazany na mapie ewidencyjnej przebieg granicy, należy przypomnieć treść § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów, zgodnie z którym przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej : 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2) w celu podziału nieruchomości, 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. W razie braku dokumentacji wymienionej w § 36 lub jeżeli zawarte w niej dane są niewiarygodne, lub nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym, dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskuje się w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych lub fotogrametrycznych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie - § 37 rozporządzenia. Przebieg czynności mających na celu ustalenie przebiegu granic na gruncie regulują postanowienia § 38 rozporządzenia. W toku postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją organ l instancji zgromadził następujące dokumenty : kserokopię postanowienia Sądu Powiatowego z 12.03.1959 r. [...], kserokopię planu sytuacyjnego sporządzonego przez inż. W. dnia 27. 12. 1958r. , protokół graniczny z dnia 23. 09. 2003 r., szkic polowy nr 1 sporządzony w związku z podziałem działki nr 307/1, decyzję Burmistrza M z dnia 13.10.2003 r. , [...] zatwierdzającą projekt podziału działki nr 307/1 oraz projekt podziału tej działki sporządzone przez C. P., kserokopię szkicu sytuacyjnego sporządzonego na zlecenie Sądu Rejonowego w sprawie [...]. Akta administracyjne zawierają także kopię z mapy ewidencyjnej w skali 1:1000, sporządzoną w dniu 10.07.2009 r. Nadto w aktach znajduje się kopia mapy ewidencyjnej z wykazem zmian gruntowych pochodząca z 2000 r. przedstawiająca dziaki 307/1 i 307/2 zgodna z materiałami zaewidencjonowanymi w PODGiK, oraz niepotwierdzone za zgodność kopie mapy ewidencyjnej sporządzonej według stanu z roku 1978 i wypisu z rejestru gruntów z mapą według stanu z 1992 r. Organ przeprowadził ponadto rozprawę administracyjną, której przebieg obrazuje "notatka służbowa z wizji w terenie..." Podstawą ustalenia przez organ, że aktualny przebieg granicy na mapie ewidencyjnej jest zgodny ze stanem wynikającym z postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 12.03.1959 r. a co za tym idzie uznania, że wniosek skarżących podlega oddaleniu jest treść protokołu granicznego z dnia 23.09.2003 r. sporządzonego w związku z podziałem działki 307/1. Organ wskazał, że geodeta uprawniony dokonał ustalenia przebiegu granic nieruchomości oznaczonej jako działka 307/1 i ustalił, że linia graniczna działki 307/1 która powstała z całej działki 41/1 i całej parceli l.kat. 271/1 zostały "ustalone prawnie" postanowieniem Sądu Powiatowego z dnia 25.03.1959 r. sygn. akt [...] i planem sytuacyjnym podziału tych działek z dn. 29.12.1958 r. Zdaniem organu, skoro protokół ten został zaakceptowany przez A. M., R. M. i B. M., to zarzut dotyczący niewprowadzenia do ewidencji gruntów przebiegu granicy ustalonej postanowieniem sądowym jest bezzasadny. Powyższe stanowisko organu nie ma oparcia w przepisach rozporządzenia regulujących kwestie wykazywania w ewidencji przebiegu granic działek ewidencyjnych. Przede wszystkim bezzasadnie przyjęto, że w stanie faktycznym sprawy ma zastosowanie § 38 rozporządzenia z pominięciem regulacji przepisów poprzedzających, tj. § 36 i 37. Podstawę wykazywania przebiegu granic działek ewidencyjnych stanowi przede wszystkim dokumentacja określona w § 36. Dopiero w razie jej braku, lub stwierdzenia, że dane w niej zawarte nie odpowiadają obowiązującym standardom technicznym - co wyraźnie wynika z treści § 37, dane dotyczące przebiegu granic pozyskuje się w sposób wynikający z tego przepisu, przy czym szczegółowe zasady ustalania przebiegu granic na gruncie wynikają z § 38. Tymczasem przeprowadzone postępowanie nie daje podstawy do uznania, że istotnie podstawą wykazania granicy na aktualnej mapie ewidencyjnej, między działkami stanowiącymi własność skarżących i uczestników jest prawomocne rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego oraz sporządzona na jego potrzeby dokumentacja. Takie twierdzenie organu nie znajduje poparcia w materiale dowodowym sprawy - brak dokumentacji organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków, wskazującej, że istotnie sporna granica została wykazana na aktualnej mapie ewidencyjnej, na podstawie planu sporządzonego przez inż. W. w postępowaniu sądowym. Dokumentacji takiej nie stanowią szkic polowy ani szkic sytuacyjny z adnotacją dotyczącą przebiegu granicy. Skoro organ ustalił i twierdzi, że przebieg granicy na mapie ewidencyjnej jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia sądu, to powinno to znaleźć odzwierciedlenie w treści pozostającego w zasobach organu operatu założenia ewidencji gruntów, dotyczącego przebiegu granicy miedzy działką 307/1 i 307/2. Brak tych danych uniemożliwia weryfikację ustaleń organu stanowiących podstawę odmowy wprowadzenia żądanej zmiany. Znajdujące się w aktach administracyjnych kserokopie map i projektu podziału z 1958 r., nie zostały przez organ poddane analizie pod kątem porównania przebiegu granicy na planie sytuacyjnym z 1958 r. z aktualną mapą ewidencyjną. Protokół graniczny z 2003 r. został sporządzony dla potrzeb podziału działki 307/1 a nie ustalenia przebiegu granicy między działkami 307/1 i 307/2. Z jego treści nie wynika, aby o czynnościach ustalenia przebiegu granic byli zawiadomieni właściciele działki 307/2, co jest niezgodne z § 38 rozporządzenia. Natomiast z opisu przebiegu granic zawartego w protokole wynika, że na odcinku 20-10 granicę stanowi ściana budynku gospodarczego, a dalej ogrodzenie trwałe na podmurówce, do punktu 16. Od strony południowej ustalona jest służebność o szer. 1 m. Jednocześnie szkic graniczny zawiera uwagę, że linie graniczne działki 307/1 zostały ustalone prawnie postanowieniem Sądu Powiatowego z dnia 25.03.1959 r. i planem sytuacyjnym z dnia 29.12.1958 r. Zachodzi więc potrzeba ustalenia, czy opisany w protokole przebieg granicy jest zgodny z treścią mapy ewidencyjnej i planu sytuacyjnego z 1958 r. W sytuacji jednak, gdyby treść operatu założenia ewidencji gruntów potwierdziła, że przebieg granicy jest zgodny z treścią postanowienia sądu z 1959 r., wówczas nie byłoby konieczne odwoływanie się do protokołu z 2003 r. , co wynika z postanowień § 36 i 37 rozporządzenia. Wówczas może on stanowi c jedynie potwierdzenie stanu odpowiadającego regulacji § 36. Nadto brak wyrysu z mapy ewidencyjnej w stosownej skali, oraz czytelnej dokumentacji sporządzonej przez inż. W. w 1958 r. uniemożliwia weryfikację twierdzeń skarżących co do przebiegu granicy. Powyższe braki powodują, że zaskarżona decyzja została wydana przedwcześnie, bez przeprowadzenia wszystkich dowodów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Jej istotą jest bowiem konieczność nie budzącego wątpliwości ustalenia, czy żądanie wnioskodawców sprowadza się do konieczności dokonania rozgraniczenia, do czego nie jest powołany organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków. Zaskarżona decyzja dotknięta jest nadto wadą polegającą na nieprawidłowym ustaleniu kręgu stron postępowania. Jak wynika z akt sprawy (wypis z rejestru gruntów akty notarialne k. 30, 39-44 akt) zbędny był udział w postępowaniu R. M., ponieważ nie jest on właścicielem ani współwłaścicielem żądnej z działek będących przedmiotem postępowania. Uchybienie to jednak nie miało wpływu na wynik sprawy. Z akt sprawy wynika natomiast (k. 75), że uczestnik R. M. pozostaje za granicą od 7 lat. Informację te organy pominęły, doręczając korespondencję a także decyzje l i II instancji na adres domowy. W takiej sytuacji organ obowiązany był do podjęcia stosownych działań polegających przede wszystkim na ustaleniu adresu uczestnika, oraz pouczeniu o możliwości ustanowienia pełnomocnika, bądź pełnomocnika dla doręczeń, celem zapewnienia temu uczestnikowi możliwości udziału w postępowaniu. Takie działanie organu powoduje, że zaskarżona decyzja została wydana w warunkach wyczerpujących przesłanki wznowienia postępowania z uwagi na treść art. 145 § 1 pkt. 4 kpa. Narusza ono także zasadę wyrażoną w art. 9 kpa. Rozstrzygając ponownie sprawę organy winny mieć na uwadze konieczność uzupełnienia dowodów celem nie budzącego wątpliwości ustalenia, w jaki sposób na aktualnej mapie ewidencyjnej wykazany jest przebieg granicy działek 307/3, 307/4 i 307/5 z działka 307/2, oraz prowadzić postępowanie z zachowaniem zasad wynikających z przepisów art. 28 kpa i przepisów dotyczących ustanowienia pełnomocnika w przypadku zamieszkania uczestnika postępowania poza granicami kraju. Powyższe wady powodują, że zaskarżona decyzja została wydana przedwcześnie, bez przeprowadzenia wszystkich dowodów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, czyli z naruszeniem przepisów art. 7 i 77 kpa, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy., oraz z naruszeniem przepisów § 36 i 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków przez błędną ich interpretację. Wobec nie uzupełnienia przez skarżących B. M., R. M. i W. M. braków formalnych skargi, w pkt. l sentencji orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy o jej odrzuceniu. W wyniku rozpoznania skargi A. M. i R. M. należało na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w pkt. II sentencji.