III SA/Kr 729/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Z. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi S. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym ustanawiając na jego rzecz adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się ustanowienia adwokata. Oświadczył, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem. Objaśniając swoją sytuację rodzinną uwidocznił brak osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Określając swój majątek zadeklarował, brak nieruchomości, zasobów i przedmiotów wartościowych. Swoje miesięczne dochody oszacował na 637 zł renty czasowej z ZUS. Uzasadniając swoje starania podniósł, że z powodu niskich dochodów nie jest w stanie prywatnie skorzystać z pomocy prawnej. Z wykazanej ranty na lekarstwa wydaje ok. 150 zł miesięcznie. Resztę, która pozostaje wykorzystuje na bieżące wydatki związane z utrzymaniem. Powiada, że jest osobą bezdomną nie posiadającą miejsca stałego pobytu. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do art. 252 ppsa w związku z art. 246 §1 pkt. 2 osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym m.in. poprzez ustanowienie adwoakta z urzędu (art. 245 §3 ppsa) o ile – poza wnioskiem (art. 243 ppsa) - złoży również oświadczenie którym wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania. Skarżący złożył wymagane oświadczenie, które jest wystarczające do oceny możliwości płatniczych strony. Te nie rysują się szczególnie. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen oraz usług środki jakie ma do dyspozycji wystarczają z trudem na bieżącą egzystencję. Równocześnie skarżący nie ma żadnego majątku, który mogłaby spieniężyć i pozyskane tym sposobem środki przeznaczyć na opłacenie pełnomocnika z wyboru.. Uwzględniając to wszystko, udzielono zatem skarżącemu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustanawiając na jego rzecz adwokata, którego wyznaczy właściwy organ samorządu zawodowego. Konieczność wygospodarowania przez skarżącego środków na koszty kwalifikowanego pełnomocnika przekracza bowiem aktualnie jego możliwości i grozi zachwianiem sytuacji materialnej oraz bytowej w taki sposób że nie będzie w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.