III SA/Kr 730/14

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. C. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 stycznia 2014 r. nr [...], [...] w przedmiocie nałożenie kosztów związanych z przechowywaniem pojazdu na parkingu strzeżonym postanawia: przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący w złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy domagał się zwolnienia od kosztów sądowych. W formularzu tym uwidocznił brak osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Podał, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Swoje dochody oszacował na kwotę 40 zł za zlecenie. Uzasadniając swoje starania wyjaśnił, że jest osobą bez jakiegokolwiek majątku a jedynym jego dochodem jest zlecenie w zakładzie wulkanizacyjnym, gdzie zresztą zamieszkuje pilnując w nocy majątku firmy. Podał, że podstawowe potrzeby żywnościowe i ubraniowe zaspakaja dzięki pomocy małżonki. Zaakcentował jednak, że małżonkowie mają całkowitą rozdzielność majątkowa i mieszkają oddzielnie. Mają dwójkę małych dzieci. Wnioskodawca ma też trójkę dzieci z pierwszą żoną. Twierdzi, że jest osobą zadłużoną w ZUS-ie, organach skarbowych, bankach i u osób prywatnych. Podnosi, że w przeszłości był na leczeniu detoksykacyjnym a doraźnie korzysta z pomocy psychiatrycznej. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Przepis art. 245 ppsa przewiduje możliwość przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa) polega m.in. na zwolnieniu z opłat sądowych w całości lub w części. Następuje to w sytuacji, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W realiach niniejszej sprawy skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Z oświadczenia tego wynika, że skarżący nie ma żadnego majątku a jednym źródłem jego utrzymania jest niewielkie zlecenie. Boryka się z zadłużeniem w stosunku do instytucji publicznych oraz prywatnych a także wobec osób trzecich. Dotykają go problemy zdrowotne. W przeszłości był na leczeniu detoksykacyjnym a doraźnie korzysta z pomocy psychiatrycznej. Obecna sytuacja skarżącego nie przedstawia się więc szczególnie korzystnie. Okoliczność, że skarżący pozostaje w związku z małżeńskim nie zmienia tego spojrzenia w sposób zasadniczy. Jego sytuacja rodzinna jest bowiem specyficzna, skoro - jak powiada – pomimo tego, że z obecną żoną ma dwoje małych dzieci, to jednak mieszkają oddzielnie (skarżący w zakładzie wulkanizacyjnym gdzie pracuje, pilnując w nocy majątku firmy). Skarżący mocno też akcentuje całkowitą rozdzielność majątkową małżonków. Z tego wniosek, że może w tym zakresie natrafić na faktyczne utrudnienia. W konsekwencji biorąc to wszystko pod uwagę udzielono skarżącemu wnioskowanej pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi gdyż w obecnej sytuacji skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku dla swego koniecznego utrzymania ponieść pełnych kosztów postępowania. Z tego względu orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 246 § 1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.