III SA/Kr 732/09
PostanowienieWSA w Krakowie2009-07-23
Skład orzekający: Sędzia NSA Grażyna Danielec
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącego, który uznał sprawę za bezprzedmiotową, skutkuje umorzeniem postępowania sądowego?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe, ponieważ skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z przepisami, cofnięcie skargi przez stronę w każdym czasie powoduje umorzenie postępowania. W analizowanej sprawie pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 10 października 1997 r. jednoznacznie oświadczył o wycofaniu skargi, uznając sprawę za bezprzedmiotową.Stan faktyczny
W. Z. złożył skargę na postanowienie Wojewody utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta o odmowie zawieszenia postępowania administracyjnego dotyczącego anulowania czynności materialno-technicznej zameldowania. Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 10 października 1997 r. wniósł o oddalenie sprawy i stwierdził wycofanie skargi jako bezprzedmiotowej. Postępowanie było zawieszone z powodu śmierci uczestnika postępowania J. G., a następnie sąd wzywał do wskazania następców prawnych.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Danielec po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Z. na postanowienie Wojewody z dnia 9 lipca 1996 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe.
W. Z. poprzez swojego pełnomocnika dnia 1 sierpnia 1996 r. złożył skargę na postanowienie Wojewody utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] 1996 r. Nr [...] orzekające o odmowie zawieszenie postępowania administracyjnego prowadzonego w sprawie anulowania czynności materialno-technicznej polegającej na zameldowaniu W. Z. na pobyt stały w lokalu nr 4 przy ul. [...] 30 w K.
Pismem procesowym z dnia 10 października 1997 r. A. Z. w imieniu W. Z. wniósł o oddalenie sprawy. Ponadto stwierdził, że w wyniku umorzenia postępowania skargę wycofuje, gdyż prowadzenie dalej spawy jest bezprzedmiotowe.
Postanowieniem z dnia 23 października 1997r., sygn. akt. II SA/Kr 1294/96 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 97 § 1 kpa w związku z art. 59 ustawy z dnia 11.05.1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, z powodu śmierci uczestnika postępowania J. G.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie 16 lipca 2002 roku zwrócił się do A. Z. o wskazanie następców prawnych zmarłej zainteresowanej J. G. oraz złożenie oświadczenia czy skarga jest podtrzymywana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie 19 stycznia 2009 r. zwrócił się do M. M. i A. Z. o podanie spadkobierców J. G. W odpowiedzi na wezwanie, M. M. oświadczyła, że zmarła w chwili śmierci nie miała dzieci, nie była zamężna, jej rodzice już nie żyli i nie miała także żyjącego rodzeństwa, ani dzieci rodzeństwa. A. Z. do dnia dzisiejszego nie ustosunkował się do wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o Ustroju Sądów Administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Dlatego też właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ppsa sąd postanawia umorzyć postępowanie ze względu na skuteczne cofniecie skargi przez skarżącego. Skarżący może skutecznie cofnąć skargę w każdym czasie. W niniejszej sprawie dnia 10 października 1997 r. pełnomocnik skarżącego wystosował pismo, w którym w sposób jednoznaczny stwierdził, że skargę wycofuję i sprawę uważa za bezprzedmiotową.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 161 § 1 i § 2 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło