III SA/Kr 734/11

PostanowienieWSA w Krakowie2012-04-19

Skład orzekający: Krystyna Kutzner, Dorota Dąbek, Barbara Pasternak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na czynność materialno-techniczną organu administracji publicznej, polegającą na odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących od postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na czynność organu administracji publicznej, polegającą na odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała wcześniej przysługujących jej środków zaskarżenia, takich jak zażalenie na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Brak wyczerpania środków zaskarżenia stanowi przyczynę odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i 2 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na czynność materialno-techniczną Starosty z dnia 26 maja 2011 r., polegającą na odmowie przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie unieważnienia dokumentacji geodezyjnej przyjętej do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego. Skarżąca argumentowała, że kontrola WINB wykazała uchybienia, podważające zasadność włączenia dokumentacji do zasobu. Starosta odmówił wszczęcia postępowania, wskazując na brak podstaw prawnych w obowiązujących przepisach. Starosta wniósł o odrzucenie skargi z powodu niezachowania przez skarżącą trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa lub o jej oddalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Kutzner WSA Dorota Dąbek Sędziowie WSA Barbara Pasternak (spr.) Protokolant Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. U. na czynność Starosty z dnia 26 maja 2011 r. postanawia skargę odrzucić. M. U. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na czynność materialno-techniczną Starosty z dnia 26 maja 2011 roku, polegającą na bezzasadnej odmowie przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie unieważnienia przyjętej do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego dokumentacji geodezyjnej, zgłoszonej pod numerem [...]. W uzasadnieniu tak sformułowanego przedmiotu skargi skarżąca podała, ze powyższa dokumentacja była przedmiotem kontroli przeprowadzonej przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Przeprowadzona kontrola wykazała liczne uchybienia polegające na naruszeniu przepisów obowiązujących w zakresie prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, w tym kontroli opracowań przyjmowanych do tego zasobu oraz zasad zgłaszania prac geodezyjnych i kartograficznych, co wynika z treści pisma WINB sporządzonego po przeprowadzeniu kontroli. Zdaniem skarżącej, stanowisko, jakie zajął WINB po przeprowadzeniu kontroli dokumentacji KERG : [...] podważa zasadność włączenia jej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Dlatego też skarżąca zwróciła się do Starosty o usunięcie naruszenia prawa poprzez unieważnienie przedmiotowej dokumentacji. Pismem z dnia 26 maja 2011 r. Starosta odmówił przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie unieważnienie dokumentacji i nie ustosunkował się do argumentów zawartych w piśmie WINGiK z dnia 21 kwietnia 2011 r. W odpowiedzi na skargę Starosta wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niezachowanie przez skarżącą trybu przewidzianego w przepisie art. 52 § 3 i 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. nie dokonanie poprzez skarżącą uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa, względnie o jej oddalenie z uwagi na treść obowiązujących przepisów prawa, które nie pozwalają Staroście prowadzić postępowania w sprawie unieważnienia dokumentacji geodezyjnej przyjętej do PODGiK, oraz z uwagi na śmierć właściciela firmy pn. usługi geodezyjne [...], które to okoliczności przedstawił organ w piśmie z dnia 26 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądowa kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności zakresu administracji publicznej dotyczące obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa. Z kolei przepis art. 61 § 1 kpa stanowi, że postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu., natomiast gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę nie będącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania -art. 61 a § 1 kpa. Zgodnie z art. 124. § 1 kpa postanowienie powinno zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, oznaczenie strony lub stron albo innych osób biorących udział w postępowaniu, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego, oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania lub, jeżeli postanowienie wydane zostało w formie dokumentu elektronicznego, powinno być opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Na tle regulacji wynikającej z art. 124 § 1 kpa powstaje analogiczny problem, jak w odniesieniu do decyzji administracyjnych, a mianowicie, czy brak niektórych elementów czyni postanowienie wadliwym czy też nieistniejącym. Należy przyjąć, że brak jednego z tzw. istotnych składników postanowienia, do których zalicza się : oznaczenie organu administracji publicznej wydającego postanowienie, wskazanie adresata postanowienia, rozstrzygnięcie oraz podpis osoby upoważnionej do wydania postanowienia sprawia, że nie mamy w takim przypadku do czynienia z postanowieniem (por. A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz LEX, wyd. LEX a Wolters Kluwer Business, 4 wyd. kom. do art. 124 kpa). .Rozpoznając skargę M. U. na -jak to określiła skarżąca - czynność materialno-techniczną Starosty z dnia 26 maja 2011 roku, polegającą na bezzasadnej odmowie przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie unieważnienia przyjętej do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego dokumentacji geodezyjnej, zgłoszonej pod numerem KERG: [...], należało poddać analizie treść przedmiotowego pisma organu, w kontekście treści przytoczonych wyżej przepisów, celem należytego zakwalifikowania tego pisma, l tak z jego treści wynika, że zawiera ono niezbędne elementy decydujące o zakwalifikowaniu go jako postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności dokumentacji KERG: [...]. W istocie bowiem organ odmówił tym pismem wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności przedmiotowej dokumentacji, z uwagi na brak w przepisach prawnych podstaw do prowadzenia postępowania w .sprawie stwierdzenia nieważności dokumentacji geodezyjnej przyjętej do PODGiK. Jest to zatem postanowienie, o którym mowa w art. 61 a § 1 kpa, który wszedł w życie z dniem 11 kwietnia 2011 r. Nie ulega wątpliwości, że jednym z niezbędnych warunków wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek strony jest skierowanie przez stronę do organu takiego żądania, które dotyczy sprawy indywidualnej załatwianej w drodze decyzji. Jak wskazał organ w kwestionowanym przez skarżącą piśmie, obecne regulacje dotyczące zasad prowadzenia ewidencji gruntów i budynków nie zawierają podstaw do wszczęcia i prowadzenia postępowania w sprawie unieważnienia, czy też stwierdzenia nieważności dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Organ uznał więc, że postępowanie nie może być wszczęte i zgodnie z art. 61 a § 1 kpa odmówił jego wszczęcia. Zgodnie z § 2 art. 61 a na postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania przysługuje zażalenie. Wskazać należy, ze brak w postanowieniu pouczenia o możliwości jego zaskarżenia w drodze zażalenia czyni je wadliwym, jednak wada ta nie stanowi o nieistnieniu postanowienia, ani o niemożności kwestionowania zawartego w nim rozstrzygnięcia w drodze zażalenia, o którym mowa w art. 61 a § 2 kpa. Zgodnie natomiast z przepisem art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. § 2 art. 52 p.p.s.a stanowi, ze przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skoro skarżąca nie wniosła zażalenia do organu drugiej instancji na odmowę wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, oznacza to, że nie wyczerpała przed wniesieniem skargi środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a, zatem wniesienie skargi do sądu było niedopuszczalne. W tej sytuacji jedynie ubocznie nadmienić należy, kwestie wyłączania materiałów z zasobu ( nie stwierdzania ich nieważności, czy unieważniania) regulują przepisy § 7 i 8 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz.U. z 1999 r., Nr 49, poz. 493). Procedura ta jest procedurą wewnętrzną, przeprowadzaną na wniosek kierownika właściwego ośrodka dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, bez udziału stron i nie przewiduje wydawania w tym przedmiocie decyzji administracyjnej. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt. 6 p.p.s.a. stanowi, sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skoro skarżąca wniosła skargę przed wyczerpaniem przysługujących jej środków zaskarżenia, to na podstawie tego przepisu w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło