III SA/Kr 74/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. D. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przyznania płatności postanawia oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych oraz w uzupełnieniu tego wniosku R. D. wskazał, że pozostaje w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Posiada kredyty w kwocie ok. 80 000 zł, rata miesięczna kredytu do spłaty wynosi 3 725 zł, dochód miesięczny z gospodarstwa rolnego wynosi 400 zł a z działalności gospodarczej 300 zł. Załączone zeznania o wysokości osiągniętego dochodu za rok 2005 i 2006 wskazują kolejno, iż z pozarolniczej działalności gospodarczej osiągnął on stratę w wys. 1307,09 zł i 715,61 zł, natomiast dochód w wysokości 66,08 zł i 224 zł. Jest właścicielem nieruchomości o powierzchni 64 m kw oraz nieruchomości rolnej o powierzchni 2,24 ha. W skład gospodarstwa domowego wchodzą uczący się synowie oraz matka, która otrzymuje emeryturę w wysokości 728,90 zł. Nie posiada żadnych przedmiotów wartościowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek R. D. o zwolnienie go od kosztów sądowych czyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, przy czym dowód przeprowadzony przez stronę musi być pełny i przekonywujący. Natomiast w ocenie Sądu, biorąc pod uwagę całokształt materiału zgromadzonego w przedmiocie przyznania skarżącemu prawa pomocy, należy stwierdzić, iż nasuwa on szereg wątpliwości, których nie usunęło dodatkowe oświadczenie skarżącego w zakresie sytuacji majątkowej. Mianowicie, skarżący twierdzi, że w gospodarstwie domowym pozostają na jego utrzymaniu dwaj synowie niepracujący, uczący się. Wykazany dochód miesięczny wynosi w sumie 700 zł, przy czym należy do tego dodać kwotę emerytury matki skarżącego 728,90 zł, która pozostaje w gospodarstwie domowym wraz ze skarżącym, co nasuwa wniosek, że przyczynia się do ponoszenia kosztów związanych z utrzymaniem domu. Zestawienie sumy wydatków: na tzw. "media" ok. 510 zł oraz miesięcznej kwoty rat kredytów ok. 3725 zł przy dodatkowym wskazaniu, że w roku 2005 i 2006 z prowadzonej działalności gospodarczej skarżący poniósł stratę wobec powyżej wskazanej sumy dochodów nasuwa prosty wniosek, iż suma wydatków przekracza znacznie sumę dochodów skarżącego. Sąd ma jednak za zadanie ocenić zasadność wniosku o prawo pomocy również z logicznego i życiowego punktu widzenia a wniosek wynikający z analizy wniosku na podstawie tej przesłanki jest taki, iż oświadczenie R. D. nie jest wiarygodne bowiem nie sposób przyjąć do wiadomości, iż posiadając niewysokie miesięczne dochody skarżący jest w stanie spłacać terminowo zobowiązanie kredytowe, określone miesięcznie na ponad 3000 zł. W każdym razie skarżący nie wykazał by posiadał w tym względzie zaległości. Ponadto nasuwa wątpliwość fakt, iż przy uzyskiwanej rok po roku stracie uznany był za osobę posiadającą zdolność kredytową. Należy jednakże zaznaczyć, że Sąd stwierdzeniem powyższym nie przesądza, iż R. D. zataił przed Sądem dodatkowe dochody a stąd wniosek jego nie może być uwzględniony. Sąd ma bowiem ocenić sytuacje majątkową na podstawie przedłożonych dokumentów, niemniej jednak w przedmiotowej sprawie Sąd oceny tej nie może dokonać z uwagi na wynikające z ustaleń sprzeczności w zakresie tego czy stać skarżącego na ponoszenie kosztów sądowych czy nie. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.