III SA/Kr 740/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie WSA Maria Zawadzka (spr) Protokolant Małgorzata Krasowska po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2016 r. na rozprawie sprawy ze skarg A Sp. z o.o. Sp. k. w W na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 8 maja 2015 r. nr [...] z dnia 8 maja 2015 r. nr [...] z dnia 8 maja 2015 r. nr [...] z dnia 8 maja 2015 r. nr [...] z dnia 8 maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia zawiesić postępowanie sądowe. Uzasadnianie Dyrektor Izby Celnej decyzjami z dnia 8 maja 2015 r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], po rozpatrzeniu odwołań A Sp. z o.o. Sp.k. w W, utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego: 1. z dnia [...] 2015 r., nr [...] wymierzającą karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w kwocie w kwocie 36.000 zł; 2. z dnia [...] 2015 r., nr [...] wymierzającą karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w kwocie w kwocie 36.000 zł; 3. z dnia [...] 2015 r., nr [...] wymierzającą karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w kwocie w kwocie 24.000 zł; 4. z dnia [...] 2015 r., nr [...] wymierzającą karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w kwocie w kwocie 36.000 zł; 5. z dnia 27 lutego 2015 r., nr [...] wymierzającą karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry w kwocie w kwocie 36.000 zł; W skargach do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca Spółka domagała się uchylenia zaskarżonych decyzji oraz poprzedzających ich decyzji organu l instancji. Zaskarżonym decyzjom zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego mających istotny wpływ na wynik sprawy, a to: art. 1 pkt 11 oraz art. 8 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy nr 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.), poprzez niedostrzeżenie, że przepis art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 14 i art. 2 ust. 5 ustawy o grach hazardowych, stanowi przepis techniczny w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy nr 98/34/WE, a w konsekwencji jego niewłaściwe zastosowanie pomimo nieprzeprowadzenia procesu notyfikacji wymaganego przez art. 8 ust. 1 ak. 1 dyrektywy nr 98/34/WE; art. 89 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 6 ust. 4 ustawy o grach hazardowych, poprzez nałożenie kary pieniężnej podmiot, którego forma prawna (spółka komandytowa) wyklucza możliwość urządzania gier hazardowych. W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Celnej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o ich oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W ocenie Sądu taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, gdyż Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył w dniu 8 marca 2016 r. wniosek o podjęcie uchwały wyjaśniającej w składzie siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego na podstawie art. 36 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) oraz art. 264 § 1-3 w zw. z art. 15 § 1 pkt 2 p.p.s.a.: "1. Czy art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.) jest przepisem technicznym w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 204, s. 37, ze zm.), którego projekt powinien być przekazany Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy i czy wobec niewykonania tego obowiązku, przepis ten mógł być podstawą wymierzenia kary pieniężnej za naruszenie niektórych przepisów ustawy o grach hazardowych? 2. Czy dla rekonstrukcji znamion deliktu administracyjnego opisanego w art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.) oraz stosowalności tego przepisu w sprawach o nałożenie kary pieniężnej, ma znaczenie techniczny - w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L z 1998 r. Nr 204, s. 37, ze zm.) - charakter art. 14 ust. 1 tej ustawy oraz nieprzekazanie projektu tego przepisu Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy tej dyrektywy?" 3. Czy urządzający gry na automatach poza kasynem gry, bez koncesji i wymaganej rejestracji automatu, podlega karze pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 612, ze zm.), czy też karze pieniężnej przewidzianej w art. 89 ust. 1 pkt 2 tej ustawy?" Wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt II GPS 1/16. W przedstawionej sytuacji uzasadnione jest zawieszenie z urzędu postępowania przez sąd administracyjny w rozpoznawanych sprawach, do czasu wydania uchwały wyjaśniającej wskazane w pytaniach wątpliwości interpretacyjne. Treść uchwały będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny spornego zagadnienia występującego w niniejszej sprawie. Przedmiotem uchwały będzie bowiem wyjaśnienie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących przepisów prawa, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonych decyzji. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się na dopuszczalność i potrzebę zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały mającej znaczenie dla oceny istotnego zagadnienia prawnego determinującego rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy sądowoadministracyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2015 r., II FZ 457/15; postanowienie NSA z dnia 22 kwietnia 2015 r., I GSK 1219/13; postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2015 r., I GSK 1871/13; postanowienie NSA z dnia 28 sierpnia 2014 r., II OSK 1905/14). W świetle powyższych okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.