III SA/Kr 742/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: S WSA Maria Zawadzka Sędziowie: S WSA Hanna Knysiak-Sudyka ASR WSA Marta Kisielowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 października 2021 r. sprawy ze skargi K. J. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie rozstrzygnięcia skargi z Działu VIII k.p.a. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 15 marca 2020 r. K. J. (dalej: "skarżący") wniósł do Komendanta Powiatowego Policji podanie o wydanie kopii świadectwa służby uwierzytelnionej z akt osobowych. W uzasadnieniu wskazał, że wydany mu oryginał najprawdopodobniej uległ zniszczeniu na skutek zdarzenia losowego. Pismem z dnia 20 kwietnia 2020 r. Komendant Powiatowy Policji przesłał skarżącemu odpis żądanego we wniosku dokumentu, wskazując równocześnie, że w sprawie nie znajduje zastosowania art. 75 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. z 2020 r., poz. 256 , dalej: "k.p.a."), a odpis żądanego dokumentu został przesłany skarżącemu za pośrednictwem Poczty Polskiej. Przesyłka została doręczona skarżącemu w dniu 28 kwietnia 2020 r. (k. 6). W dniu 19 kwietnia 2021 r. K. J. (dalej: "skarżący") wniósł "ponaglenie na podstawie art. 37 k.p.a." do Komendanta Wojewódzkiego Policji za pośrednictwem Komendanta Powiatowego Policji wobec niezałatwienia przez właściwy organ Policji podania skarżącego o wydanie uwierzytelnionego świadectwa służby. Zaskarżoną czynnością z dnia 10 maja 2021 r. Komendant Wojewódzki Policji poinformował skarżącego, że w Wydziale Kontroli Komendy Wojewódzkiej Policji zbadano podnoszone przez skarżącego zarzuty na zasadach określonych w Dziale VIII k.p.a. Organ wskazał, że na podstawie § 25 ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 14 maja 2013 r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków przebiegu służby policjantów pismem z dnia 20 kwietnia 2020 r. KPP przesłał skarżącemu za pośrednictwem Poczty Polskiej odpis żądanego dokumentu. W rezultacie, w ocenie organu nie sposób uznać, że podanie skarżącego z dnia 15 marca 2020 r. nie zostało załatwione. Skargą skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zaskarżył czynność materialno-techniczną Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 13 maja 2021 r., znak [...]. Skarżący zarzucił, że organ bezpodstawnie odmówił rozpoznania wniesionego ponaglenia, mimo że przepisy k.p.a. obligowały Komendanta Wojewódzkiego Policji do rozpatrzenia tego środka. W ocenie skarżącego organ stworzył nową sprawę, która nie została wniesiona przez stronę. W oparciu o podniesione zarzuty skarżący wniósł o sporządzenie wystąpienia sądowego na podstawie art. 155 p.p.s.a., a także zasądzenie kosztów w kwocie 250 zł. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki wniósł o jej odrzucenie ewentualnie oddalenie. Organ wskazał, że pismo skarżącego zostało prawidłowo przez organ ocenione jako skarga powszechna, a nie ponaglenie ponieważ nie toczy się postępowanie administracyjne, w ramach którego mogłaby zostać zastosowana instytucja ponaglenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W niniejszej sprawie bezspornym jest, że skarżący wniósł w dniu 15 marca 2020 r. o wydanie odpisu świadectwa służby, a w dniu 22 kwietnia 2020 r. Komendant Powiatowy Policji nadał przesyłkę z żądanym odpisem na adres skarżącego. Przesyłka została odebrana w dniu 28 kwietnia 2020 r. Zgodnie z § 25 ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz. U. z 2020 r., poz. 1113) kopię świadectwa służby przechowuje się w aktach osobowych policjanta. W uzasadnionych przypadkach przełożony, o którym mowa w ust. 1, wydaje odpis tego świadectwa. Wskazać należy, że świadectwo służby potwierdza w sposób pisemny przebieg służby (por. np. postanowienie z dnia 30 lipca 2018 r., III SA/Gd 396/18, CBOSA). W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że świadectwo służby nie jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 244 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego. Jest natomiast dokumentem prywatnym potwierdzającym przebieg służby funkcjonariusza w danej formacji (np. wyrok w sprawie I OSK 889/07 z dnia 29 maja 2008 r., CBOSA). W ocenie Sądu rację ma Komendant Wojewódzki Policji, że odpis świadectwa służby nie jest wydawany w postępowaniu administracyjnym jurysdykcyjnym, do którego zastosowanie mają przepisy k.p.a. W jego wyniku nie dochodzi bowiem do rozstrzygania przez organ o prawach czy obowiązkach podmiotu zewnętrznego względem administracji. Świadectwo służby nie może i nie zawiera żadnych elementów kształtujących sytuację prawną zwolnionego funkcjonariusza, takie elementy zawiera i tę sytuacją prawną kształtuje chociażby decyzja o zwolnieniu ze służby (por. wyrok NSA z dnia 13 lutego 2013 r., I OSK 1095/12, CBOSA oraz wyrok WSA w Krakowie z 30 października 2013 r., III SA/Kr 1730/12 CBOSA). Równocześnie, w orzecznictwie sądów administracyjnych zasadnie zwraca się uwagę, że stosunek służbowy policjanta jest stosunkiem administracyjnoprawnym. Uznając zatem świadectwo służby za rodzaj zaświadczenia, należy dopuścić możliwość złożenia ponaglenia w przypadku złożenia wniosku o wydanie jego odpisu. Wskazać należy, że w niniejszej sprawie ponaglenie zostało złożone po odebraniu przez skarżącego żądanego odpisu świadectwa służby. Zasadnie zatem organ wskazał, że brak jest podstaw do twierdzenia, że podanie skarżącego nie zostało załatwione przez Komendanta Powiatowego Policji. Wskazać należy ponadto, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. skarga na postanowienie w sprawie załatwienia ponaglenia nie przysługuje. Sąd nie znalazł podstaw do wydania postanowienia w trybie art. 155 p.p.s.a. Brak było również podstaw prawnych do orzeczenia o wynagrodzeniu dla skarżącego ponieważ obowiązujące przepisy p.p.s.a. nie przewidują zasądzania kosztów postępowania w przypadku odrzucenia skargi. Nie przewidują ponadto zasądzenia wynagrodzenia dla strony. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.