III SA/Kr 743/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 4 września 2009 r. wniosku S. B. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi S. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma [...] "A" S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 15 czerwca 2009 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Marszałka Województwa z dnia [...] 2009 r., [...] o nałożeniu na S. B. kary pieniężnej w kwocie 3000 zł za naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. S. B. wniósł skargę na powyższą decyzję Kolegium do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wraz z wnioskiem o wstrzymanie jej wykonania. Podniósł, że wykonanie decyzji spowodowałoby wystąpienie nieodwracalnych skutków po dokonaniu wpłaty kary określonej w bardzo wysokiej kwocie 3000 zł. Spowodować to może opóźnienie w płatnościach innych terminowych zobowiązań, np. wynagrodzenia, składki ZUS, podatki a to z kolei może spowodowac nieodwracalne skutki dla skarżącego w postaci naliczenia ustawowych odsetek karnych za spowodowanie opóźnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w §3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu, skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazał okoliczności, które świadczą o zasadności udzielenia ochrony tymczasowej. Niewątpliwie określona zaskarżoną decyzją kwota 3000 zł jest wysoką. Jednakże zdaniem Sądu, zapłacenie tej kary nie można uznać jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody z powodu opóźnienia w płatnościach innych terminowych zobowiązań publicznoprawnych, co z kolei może spowodować nieodwracalne skutki dla skarżącego w postaci naliczenia ustawowych odsetek karnych za spowodowanie opóźnienia. Skarżący prowadząc działalność gospodarczą - wykonywanie przewozu osób w transporcie drogowym - jest, bowiem zobowiązany do uiszczania należności publicznoprawnych a tym samym powinien zabezpieczyć na ten cel stosowne środki finansowe. Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji.