III SA/Kr 747/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. D. o ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 31 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić wniosek. W złożonym dnia 4 lutego 2011 r. na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy E. D. domagała się ustanowienia dla siebie adwokata. Przedstawiła swoją sytuację rodzinną, posiadany majątek, otrzymywane dochody. Uzasadniając swoje starania wskazała na kwestie mające w jej przekonaniu znaczenie. Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Zacząć należy od tego, że jakkolwiek art. 246 §1 ppsa stanowi o "osobie fizycznej" to jednak nie można tracić z pola widzenia, że pozostałe przepisy Oddziału 2 Rozdziału 2 Działu V ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi traktujące o instytucji prawa pomocy operują tylko i wyłącznie pojęciem "strony" (por. art. 243, art. 247, 248, 251, 252, 257). Tą w znaczeniu procesowym – prócz organu, którego działanie lub bezczynność stanowi przedmiot skargi - jest wyłącznie jednostka, która występuje w danym postępowaniu we własnym imieniu albo jako skarżący (art. 32 ppsa) albo jako uczestnik (art. 33 ppsa w związku z art.12 ppsa). Wskazując na powyższe zwrócenia uwagi wymagają trzy kwestie. Po pierwsze, stronami niniejszego postępowania jest wyłącznie M. S. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze (vide: zarządzenia z dnia 13.07.2010r.). Po drugie z akt sprawy nie wynika by M. S. udzieliła E. D. pełnomocnictwa do działania w sprawie. Po trzecie w realiach rozstrzyganego przypadku, nie można tracić z pola widzenia, że wniosek o przyznanie prawa pomocy E. D. złożyła w imieniu własnym a nie M. S. Wskazuje na to wyraźnie podpis rzeczonej pod wnioskiem, zapis poczyniony przezeń w rubryce 2 urzędowego formularza i treści zawarte w rubrykach 5-8 i 10 wskazujące w sposób jasny i nie budzący żadnych wątpliwości że E. D. działała wyłącznie imieniem własnym a we wniosku złożyła oświadczenia dotyczące wyłącznie jej stanu rodzinnego, majątku, dochodów. Przy takim układzie procesowym nie istniała więc inna możliwość jak tylko konieczność oddalenia wniosku E. D. i w związku z tym orzeczono jak w sentencji. Na koniec i tylko ubocznie zwrócenia uwagi wymaga, że o ile M. S. uzna za stosowne wystąpić o przyznanie prawa pomocy, to orzeczenie niniejsze nie sprzeciwia się złożeniu przez M. S. stosownego wniosku.