III SA/Kr 752/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec WSA Dorota Dąbek (spr.) Sędziowie AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2009r. na rozprawie sprawy ze skargi M. O. i M. O. na pismo przewodniczącego Rady Miasta z dnia 25 czerwca 2007r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na wezwanie o usunięcie naruszenia prawa postanawia skargę odrzucić postanowienia WSA w Krakowie z dnia 27 stycznia 2009r. Pismem z dnia 25 czerwca 2007r., znak [...] Przewodniczący Rady Miasta poinformował M. i M. O., że ich pisma z dnia 21 maja 2007r. wzywające Radę Miasta do uchylenia uchwał: Nr [...], Nr [...] i Nr [...] zostały przekazane do rozpatrzenia Komisji Prawa i Samorządu. Komisja ta na posiedzeniu w dniu 18 czerwca 2007r. nie znalazła podstaw do uchylenia w/w uchwał i oddaliła wnioski. W dniu 2 lipca 2007r. M. i M. O. skierowali do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (za pośrednictwem Przewodniczącego Rady Miasta) skargę z dnia 30 czerwca 2007r. na treść powyższego pisma Przewodniczącego Rady Miasta znak [...]. Skarżący nie wskazali w niej jednak jakie są ich zarzuty w stosunku do tego pisma. W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Miasta wyjaśnił, iż w dniu 16 maja 2006r. do Urzędu Miasta wpłynęło pismo Kółka Rolniczego w L. o przyjęcie na rzecz Gminy darowizny nieruchomości oznaczonej w operacie ewidencji gruntów obrębu L. numerami geodezyjnymi: 441/1 o pow. 0,1987 ha, 442 o pow. 0,3388 ha objętej Księgą Wieczystą numer [...] oraz 466/4 o pow. 0,0368 ha objętej Księgą Wieczystą nr [...]. Zgodnie z odpisami z ksiąg wieczystych właścicielem w/w działek było Kółko Rolnicze w L. Wniosek o przyjęcie darowizny został poparty przez Komisję Rozwoju Gospodarczego i Inwentaryzacji na posiedzeniu w dniu 27 czerwca 2006r. W oparciu o pozytywną opinię w dniu [...] 2006r. Rada Miasta podjęła stosowną uchwałę nr [...] o przyjęciu darowizny. Jednocześnie został opracowany projekt dotyczący utworzenia na tym terenie zespołu sportowego służącego do rekreacji złożonego z boiska do koszykówki, kortu tenisowego i placu zabaw dla mieszkańców L. oraz sąsiednich sołectw. Projekt zagospodarowania obejmował nie tylko w/w nieruchomości, ale także działki sąsiednie o numerach geodezyjnych 441/2 o pow. 0,0314 ha i 882 o pow. 0,0094 ha, które zgodnie z Księgą Wieczystą nr [...] stanowiły własność Kółka Rolniczego w L. oraz działki stanowiące własność Skarb Państwa nr 444 o pow. 0,1306 ha, nr 445 o pow. 0,0827 ha i nr 466/1 o pow. 0,2191 ha (objęte Księga Wieczystą nr [...]). Zasadnym, więc stało się pozyskanie przedmiotowych działek. Rada Sołecka L. pismem z dnia 19 lipca 2006r., zwróciła się o przyjęcie w formie darowizny na rzecz gminy działek będących własnością Skarbu Państwa. W stosunku do działek będących własnością Kółka Rolniczego została podjęta stosowna uchwała nr [...] Rady Miasta z dnia [...] 2006r. Natomiast w stosunku do działek Skarbu Państwa, Gmina wystąpiła w dniu 28 sierpnia 2006r. do Starosty z wnioskiem o dokonanie darowizny na rzecz Gminy działek numer 444, 445 i 466/1. Starosta pismem z dnia 15 grudnia 2006r. wyraził zgodę na darowiznę, wobec powyższego Rada Miasta podjęła uchwałę numer [...] z dnia [...] 2007r. o przyjęciu na rzecz gminy działek stanowiących własność Skarbu Państwa (po wcześniejszym uzyskaniu pozytywnej opinii Komisji Rozwoju Gospodarczego i Inwentaryzacji z dnia 9 stycznia 2007r.). Równocześnie Przewodniczący Rady poinformował, że Gmina do chwili obecnej nie przyjęła darowizny działek od Kółka Rolniczego w L. z uwagi na fakt, iż niezbędnym było wyjaśnienie kwestii podatkowych (podatek VAT od transakcji) co wymagało wystąpienia o wiążące interpretacje podatkowe do organów podatkowych. Natomiast odnośnie działek stanowiących własność Skarbu Państwa oczekuje się na zgodę Wojewody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Jak wynika z akt sprawy, skarżący M. i M. O. kwestionowali kilka uchwał Rady Miasta i wzywali Radę do usunięcia naruszenia ich interesu prawnego. Zaskarżone pismo stanowi odpowiedź na to wezwanie. Podstawową kwestią wymagającą w niniejszej sprawie rozważenia jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Sąd administracyjny powołany został do kontroli działalności administracji publicznej. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a także akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, jak również inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Z treści § 3 cytowanego przepisu wynika, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki przewidziane w tych przepisach. Jednym z takich szczególnych przepisów, który ma zastosowanie w niniejszej sprawie jest art. 101 ustawy o samorządzie gminnym z którego wynika uprawnienie każdego, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem organu gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej do zaskarżenia takiej uchwały po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Przepis ten wprowadza szczególną w stosunku do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi regulację dotyczącą zakresu kognicji sądu w sprawach skarg z art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, powtarzając jednak zasadę przewidzianą w cytowanym powyżej art. 3 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, iż warunkiem wniesienia do sądu administracyjnego skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy jest to, że skarga ta dotyczy uchwały lub zarządzenia podjętego przez organ w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zakresu kognicji sądu administracyjnego w przypadku skarg wnoszonych na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym został zatem ograniczony wyłącznie do spraw z zakresu administracji publicznej, a skargę taką poprzedzić należy bezskutecznym wezwaniem do usunięcia naruszenia. Jak wynika z cytowanych powyżej przepisów, bezwzględnym wymogiem ustawowym objęcia uchwał rady gminy lub zarządzeń organów gminy zakresem kognicji sądu administracyjnego na podstawie cytowanego powyżej art. 101 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest, by zaskarżana uchwała lub zarządzenie były podjęte "w sprawie z zakresu administracji publicznej". Tylko zatem takie akty podlegać będą kontroli przez sąd administracyjny. W orzecznictwie podkreśla się bowiem, że "pojęcie w sprawie z zakresu administracji publicznej odnosi się do samego przedmiotu uchwały organu samorządowego, nie zaś do sfery "interesów prawnych" i uprawnień" podmiotów żądających ochrony sądowej" (postanowienie NSA z dnia 27 września 1990r., SA/Wr 952/90). Tymczasem zaskarżone niniejszą skargą pismo Przewodniczącego Rady Miasta stanowi jedynie odpowiedź udzieloną w imieniu Rady Miasta na wezwanie skarżących o usunięcie naruszenia ich interesu prawnego. Nie ma zatem charakteru władczego rozstrzygnięcia, bezpośrednio z tego pisma nie wynikają dla skarżących żadne prawa czy obowiązki. Zaskarżone pismo pozostaje zatem poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy w związku z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym zakresem kognicji sądu administracyjnego. W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżone w niniejszej sprawie pismo nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.