III SA/Kr 752/19

WyrokWSA w Krakowie2019-10-16

Skład orzekający: Maria Zawadzka, Janusz Kasprzycki, Barbara Pasternak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy czynność materialno-techniczna organu gminy polegająca na nadaniu nowego numeru porządkowego nieruchomości, która nie zawiera uzasadnienia, może być uznana za skuteczną?
Ratio decidendi
Czynność materialno-techniczna organu gminy polegająca na nadaniu nowego numeru porządkowego nieruchomości, która nie zawiera uzasadnienia, narusza zasady demokratycznego państwa prawnego i zasady działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa. Brak uzasadnienia uniemożliwia sądowi kontrolę legalności tej czynności, co czyni ją bezskuteczną. Organ ma obowiązek wyczerpująco wskazać okoliczności faktyczne i prawne, którymi kierował się przy podejmowaniu rozstrzygnięcia.
Stan faktyczny
Wójt Gminy L zawiadomieniem z dnia 29 kwietnia 2019 r. poinformował o nadaniu nowego numeru porządkowego nieruchomości skarżącej. Skarżąca wniosła skargę do WSA w Krakowie, zarzucając naruszenie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego, rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów oraz Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżąca podniosła, że zmiana numeracji jest nieuzasadniona i narusza ciągłość zbioru numerów porządkowych. Wójt Gminy wniósł o odrzucenie lub oddalenie skargi, argumentując, że czynność była konieczna do usunięcia podwójnej numeracji porządkowej.
Rozstrzygnięcie
Sąd stwierdził bezskuteczność zaskarżonej czynności i zasądził od Wójta Gminy L na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Zawadzka Sędziowie WSA Janusz Kasprzycki (spr.) WSA Barbara Pasternak Protokolant sekretarz sądowy Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2019 r. sprawy ze skargi M. W. na czynność Wójta Gminy L z dnia 29 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nadania i zmiany numeru porządkowego nieruchomości I. stwierdza bezskuteczność zaskarżonej czynności, II. zasądza od Wójta Gminy L na rzecz skarżącej M. W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wójt Gminy zawiadomieniem z dnia 29 kwietnia 2019 r., znak: [...], wydanym na podstawie art. 47a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. jedn., Dz.U. z 2019 r., poz. 725 ze zm., zwanej dalej Prawem geodezyjnym i kartograficznym) oraz na podstawie § 9 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów (Dz.U. z 2012 r., poz. 125, zwanym dalej rozporządzeniem w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów) poinformował, że dla nieruchomości stanowiącej własność M. W. (dalej skarżąca), zamieszkałej w miejscowości B 4A w L, oznaczonej w ewidencji gruntów w obrębie [...], numer działki [...], położonej w miejscowości B, nadany został nowy numer porządkowy 4C. Powyższe zawiadomienie zostało doręczone skarżącej w dniu 7 maja 2019 r. Pismem nadanym za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 6 czerwca 2019 r. skarżąca wniosła na ww. zawiadomienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W skardze zarzuciła Wójtowi Gminy naruszenie: - art. 47a ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego mające wpływ na wynik sprawy, - § 9 rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów poprzez jego błędne zastosowanie i wydanie zawiadomienia o zmianie i nadaniu numeru porządkowego mimo braku istnienia ku temu przesłanek wyliczonych w tym paragrafie, - art. 7, 8, 75 § 1, 77 § 1 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn., Dz. U. z 2018 r. poz. 2096, zwanej dalej w skrócie – k.p.a.) poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz nieuwzględnienie przy wydaniu zawiadomienia dowodów z przedstawionych przez skarżącą organowi, - art. 10 k.p.a. poprzez uniemożliwienie stronie skarżącej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem rozstrzygnięcia, - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wskazania dowodów, na jakich organ się oparł, wydając kwestionowane rozstrzygnięcie. Skarżąca uznała ww. zawiadomienie więc za krzywdzące. Przedstawiła następujący stan faktyczny sprawy: rodzice skarżącej A. i J. K. byli właścicielami nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] położonej w miejscowości B. Działka ta powstała z parceli gruntowej nr [...] powstałej z podziału parceli [...] gm. kat. K. Nieruchomość została przez nich zabudowana budynkiem mieszkalnym i budynkami gospodarczymi, a budynek mieszkalny posiadał numer porządkowy 4. W tym domu skarżąca się urodziła, tak samo jak jej rodzeństwo, została też tam zameldowana na pobyt stały w dniu 22 kwietnia 1966 r. W dniu 20 lutego 1970 r. został zameldowany pod numerem 4 jej mąż S. W. Nieruchomość sąsiednia, stanowiąca działkę ewidencyjną nr [...] nie była zabudowana żadnymi zabudowaniami mieszkalnymi ani gospodarczymi. Została zabudowana w późniejszym okresie, na przełomie lat 70 i 80 ubiegłego wieku. Za zgodą matki skarżącej, jako właścicielki działki nr [...], skarżąca wybudowała nowy budynek mieszkalny i po zakończeniu budowy przeprowadziła się i została tam zameldowana na pobyt stały w dniu 16 kwietnia 1986 r., co zostało potwierdzone w dowodach osobistych. Również dzieci zostały zameldowane w nowym domu. Adresem zameldowania w dowodach osobistych był adres: B 4a. Numer ten był używany w wielu dokumentach wydawanych przez Urząd Gminy jak i inne instytucje publiczne. Zwróciła uwagę, że na jej budynku jak i na sąsiednim widnieją numery oznaczone w sposób: 4a i 4 A. Wskazała ponadto, że uzyskała w 1973 r. zatwierdzenie planu realizacyjnego dotyczącego budowy budynku mieszkalnego (decyzja z dnia 31 maja 1973 r., znak: [...]), gdzie na załączniku graficznym uwidoczniony jest budynek istniejący oznaczony numerem B 4 oraz nowoprojektowany budynek mieszkalny zlokalizowany we wschodniej części działki przyległej do ulicy. W 1973 r. uzyskała pozwolenie na budowę tego budynku. Po śmierci matki zostały przeprowadzone wszystkie formalności związane uregulowaniem stanu prawnego tej nieruchomości, w wyniku czego została właścicielką działki nr [...] zabudowanej budynkiem mieszkalnym o numerze porządkowym B 4a, natomiast zabudowana działka [...] stała się własnością jej syna. Syn M. W. po nabyciu własności działki nr [...], na której znajdował się budynek mieszkalny znaczony numerem porządkowym B 4, w 1998 r. uzyskał pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego w ramach wymiany substancji. Budynek został zrealizowany we wschodniej części działki nr [...], a stary budynek oznaczony numerem porządkowym 4 został wyburzony. W 2018 r. numer porządkowy 4 został przydzielony nowemu budynkowi. W ocenie skarżącej, nie ma podstaw do dokonanej zmiany numeru porządkowego. Nieruchomości, stanowiącej uprzednio własność jej rodziców został nadany numer 4 i każda następna nieruchomość wydzielona z tej nieruchomości powinna, zdaniem skarżącej, posiadać taki numer wraz z dodaniem oznaczenia literowego, nieruchomość sąsiadów oznaczona jako działka nr [...] nie była zabudowana i winna mieć w jej ocenie nadany całkiem inny numer porządkowy w żaden sposób nie związany z numerem 4. W następstwie zmiany, numeracja budynków będzie określona w sposób niekonsekwentny i zakłócający prawidłową sekwencję numeracyjną, gdyż budynek znajdujący się na działce o nr [...] ma numer porządkowy 4B, następnie znajduje się budynek o numerze porządkowym 4 A (działka nr [...]), następnie jest budynek o numerze 4 (działka [...]) i ostatni zlokalizowany na działce [...] o numerze 4C (poprzednio 4a). W ocenie skarżącej dokonana skarżonym zawiadomieniem zmiana nie zachowuje ciągłości zbioru numerów porządkowych. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej odrzucenie względnie o oddalenie. Uzasadniając odrzucenie skargi wskazał, że skarżąca nie poprzedziła skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, wobec czego skarga jest przedwczesna. Uzasadniając z kolei oddalenie skargi, organ wskazał, że zmiana numeracji porządkowej nieruchomości położonej w miejscowości B, stanowiącej własność skarżącej, nastąpiła z uwagi na istnienie podwójnej numeracji porządkowej. Sprawę zainicjowała I. D., która zwróciła się do Wójta Gminy z wnioskiem z dnia 5 lutego 2019 r. o wyjaśnienie kwestii dublowania numeru domu w miejscowości B "4A" We wniosku wskazała, że powstało szereg nieprzyjemności i nieporozumień w związku z tym, że sąsiedzi oznaczyli prowadzoną przez nich firmę właśnie tym numerem. Organ wezwał do wyjaśnień skarżącą, która potwierdziła, że była zameldowana na pobyt stały w miejscowości B pod nr "4". Następnie została zameldowana pod numerem "4A", co potwierdziły przedstawione przez nią dokumenty (dowód osobisty jej, M. W., S. W., J. W. i M. W., kserokopia realizacyjnego planu zagospodarowania dz. Nr [...] we wsi B, kserokopia decyzji zatwierdzającej plan realizacyjny parceli nr [...] w miejscowości B, znak: [...] z dnia 31 maja 1973 r., kserokopia decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 2 lipca 1973 r., [...], kserokopia umowy dzierżawy zawarta w dniu 21 czerwca 1993 r., pomiędzy A. K. a M. W., kserokopia decyzji w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 r., kserokopia nakazu płatniczego za rok 2006 r., kserokopia umowy o wykonanie określonej pracy zawartej ze S. W., kserokopia karty rowerowej z datą ważności do dnia 31 grudnia 1962 r., kserokopia oświadczenia z dnia 7 grudnia 1983 r., kserokopia orzeczenia, znak: [...]). Następnie zgłaszająca wniosek I. D. została wezwana do złożenia wyjaśnień. Przedstawiła zaświadczenie Wójta Gminy z dnia 29 marca 2019 r. w sprawie zameldowania swojego ojca M. K. pod numerem "4 A" w miejscowości B od dnia 29 grudnia 1980. Wskazała, że sąsiedzi są zameldowani pod adresem B "4 A" dopiero od roku 1986 r. Organ wskazał, że z dokumentów z Referatu Organizacyjnego i Spraw Obywatelskich wynika, iż M. K. (matka I. D. ) była zameldowana pod adresem "4 A" od dnia 29 października 1980, tak samo ojciec I. D. M. K. Mąż skarżącej – S. W. jak i ona sama byli zameldowani pod adresem B 4A od dnia 16 kwietnia 1986. Organ dokonała analizy posiadanych danych i wskazał, że w miejscowości B pod numerem ,,4A" byli zameldowani: M. i M. K., rodzice I. D.) od dnia 29 października 1980 r., I. D. od dnia 7 kwietnia 1985 r., S. D. od dnia 2 czerwca 2010 r., B. D. od dnia 7 maja 2008 r.. Powyższe dane potwierdzają, że jako pierwsi pod ww. numerem zamieszkali rodzice I. D. Natomiast parę lat później pod tym samym adresem zostali zameldowani: J. W. od dnia 22 listopada 1986, J. W. od dnia 16 kwietnia 1986 r., M. W. od dnia 16 kwietnia 1986 r., M. W. od dnia 16 kwietnia 1986 r., S. W. od dnia 16 kwietnia 1986 r., A. W. od dnia 11 października 2010, S. W. od dnia 29 czerwca 2011 r., M. W. od dnia 21 listopada 2012 r. Wójt Gminy wyjaśnił, że zaszła w sprawie konieczność usunięcia nieprawidłowości polegającej na istnieniu w tej samej miejscowości dwóch identycznych numerów porządkowych a zmiana dotyczyła tej z nieruchomości, która nieprawidłowością została obarczona, natomiast o "wyborze" jednej z dwóch nieruchomości do zmiany numeru porządkowego zdecydował zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy oraz stopień uciążliwości tej zmiany dla właścicieli. Zmiany dokonano na podstawie § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Aktualizacja danych ewidencji, ich uzupełnienia lub zmiany dokonuje się z różnych przyczyn wymienionych w tym przepisie, w tym między innymi, jeżeli istniejąca numeracja porządkowa budynków zawiera wady utrudniające jej wykorzystywanie ( § 9 ust. 1 pkt 6 ww. rozporządzenia). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznając sprawę zważył, co następuje: Skarga była dopuszczalna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. ), strona może wnieść skargę do sądu administracyjnego na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków, wynikających z przepisów prawa. Ratio legis tego rodzaju regulacji rozszerzającej kontrolę sądu administracyjnego poza zakres decyzji i postanowień, jest w tym, by sądowa kontrola obejmowała także takie działania administracji publicznej, które nie są podejmowane w sformalizowanych postępowaniach, zapewniających ich uczestnikom określone gwarancje procesowe, ale również dotyczą praw i obowiązków obywateli i innych podmiotów w sferze publicznoprawnej, w stosunkach z organami administracji publicznej oraz w zakresie zadań realizowanych przez te organy, lub inne jednostki organizacyjne, za pośrednictwem których państwo realizuje swoje zadania (por. T. Woś: (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami admnistracyjnymi Komentarz, T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Komentarze LexisNexis, Wyd. 4, kom. do art. 3 ustawy.). Podkreślić należy, że kwestia nadania numeru porządkowego nieruchomości została uregulowana w art. 47a ustawy z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. jedn., Dz.U. z 2019 r., poz. 725 ze zm., zwanej dalej Prawem geodezyjnym i kartograficznym). Stosownie do treści ust. 1 art. 47a Prawa geodezyjnego i kartograficznego, do zadań gminy należy ustalanie numerów porządkowych oraz zakładanie i prowadzenie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Ewidencja miejscowości, ulic i adresów zawiera między innymi dane adresowe określające numery porządkowe budynków mieszkalnych oraz innych budynków przeznaczonych do stałego lub czasowego przebywania ludzi, w tym w szczególności budynków: biurowych, ogólnodostępnych wykorzystywanych na cele kultury i kultury fizycznej, o charakterze edukacyjnym, szpitali i opieki medycznej oraz przeznaczonych do działalności gospodarczej, wybudowanych, w trakcie budowy i prognozowanych do wybudowania (art. 47a ust. 4 pkt 5 lit. a Prawa geodezyjnego i kartograficznego). Zgodnie z ust. 5 art. 47a Prawa geodezyjnego i kartograficznego wójt (burmistrz, prezydent miasta) ustala numery porządkowe, o których mowa w ust. 4 pkt 5 lit. a, z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają. Nadanie numeru porządkowego nieruchomości jest zatem następstwem wykonania przez organ gminy zadań wskazanych w art. 47a ust. 1 pkt 1 i ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony został pogląd, że nadanie numeru porządkowego dokonywane jest w formie czynności z zakresu administracji publicznej i jest to czynność o charakterze technicznym (tak np. wyroki: NSA z dnia 1 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 6/07, LEX nr 447879, NSA z dnia 18 stycznia 2002 r., sygn. akt SA/Bk 1074/01, ONSA 2003/2/65, NSA z dnia 7 grudnia 2011 r., sygn. akt I OSK 30/11, LEX nr 1149370, WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia 13 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Go 760/10, LEX nr 953222). Formę czynności materialno-technicznej przybiera także rozstrzygnięcie o odmowie nadania lub o odmowie zmiany numeru porządkowego. Skoro z powyższego wynika, że nadanie, zmiana numeru porządkowego nieruchomości podejmowane są w drodze czynności materialno technicznej z zakresu administracji publicznej, w rozumieniu 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., to w takim trybie czynności w tym przedmiocie mogą być zaskarżane do sądu administracyjnego. Skarga wniesiona przez skarżącą na czynność Wójta z dnia 29 kwietnia 2019 r. nadania nowego numeru porządkowego nieruchomości nie podlegała odrzuceniu. Zgodnie bowiem z treścią art. 52 § 1 i 2 oraz 53 § 2 , P.p.s.a. skargę na czynność tego rodzaju wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia dowiedzenia się o tej czynności bez uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Termin do wniesienia skargi został w niniejszym przypadku zachowany, skoro zawiadomienie organu z dnia 29 kwietnia 2019 r. o nadaniu nowego numeru porządkowego nieruchomości zostało skarżącej doręczone z dniem 7 maja 2019 r., a skarga została nadana w Urzędzie Pocztowym w dniu 6 czerwca 2019 r., tj., w ostatnim dniu terminu do jej wniesienia. Kwestionowana przez skarżącą w rozpatrywanej sprawie czynność o nadaniu nowego numeru porządkowego nieruchomości skarżącej jest elementem procesu aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, a numer porządkowy budynku stanowi jedną z danych ewidencyjnych. Z przepisów art. 47a Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów wynika, że nadanie, a więc i zmiana na wniosek numeru porządkowego budynku, następuje na podstawie danych określonych w art. 47a ust. 6 Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz dokumentów załączonych do wniosku, którego wzór określa wskazane rozporządzenie. Organ przed podjęciem rozstrzygnięcia w przedmiocie nadania, zmiany, lub odmowy nadania, czy też odmowy zmiany numeru porządkowego winien zatem dokonać analizy przedstawionych danych i dokumentów mając na uwadze treść obowiązujących przepisów. Pomimo tego, że działania właściwego organu w przedmiocie nadania, zmiany, lub odmowy nadania, czy też odmowy zmiany numeru porządkowego nie przybierają formy decyzji administracyjnej, to jednak w sytuacji, gdy kwestia nadania numeru, odpowiednio jego zmiany lub odmowy nadania, czy też odmowy zmiany numeru porządkowego, jest czynnością z zakresu administracji publicznej, poddanej kontroli sądu administracyjnego, to podjęcie tego rodzaju czynności przez organ powinno być umotywowane. Brak uzasadnienia stanowiska organu w sytuacji, kiedy czynność nadania, zmiany, odmowy zmiany, czy odmowy nadania nowego numeru porządkowego podlegają kontroli sądu administracyjnego powoduje, że czynność ta uchyla się spod kontroli Sądu. Nieprzedstawienie motywów, które legły u podstaw podjęcia takiej, a nie innej czynności, uniemożliwiają dokonanie przez Sąd kontroli jej legalności. Motywy przyjętego przez organ stanowiska muszą być nadto także znane stronie, której praw i obowiązków podjęta czynność dotyczy. Winny one zostać przez ten organ uzewnętrznione. Działanie organu w takim przypadku także polega na stosowaniu prawa i wywiera wymierne skutki w sferze praw i obowiązków adresata rozstrzygnięcia. Z konstytucyjnych zasad demokratycznego państwa prawnego - art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, oraz zasady działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa - art. 7 Konstytucji RP wynika, że działanie organu władzy publicznej mieszczące się w jego prawem określonych kompetencjach, ale noszące znamiona arbitralności i nie poddające się kontroli i nadzorowi, nie może być uznane za zgodne z prawem. Z zasady demokratycznego państwa prawnego wynika ponadto prawo każdego obywatela do podania podstawy prawnej, na jakiej organ podjął konkretną działalność (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 893/14; LEX nr 1513776). W kontrolowanej sprawie, pismo Wójta Gminy z dnia 29 kwietnia 2019 r., stanowiące uzewnętrznienie czynności polegającej na nadaniu nowego numeru porządkowego nieruchomości skarżącej, nie zawiera żadnego uzasadnienia. Nie wiadomo, czy jest ono zgodne z treścią przepisów prawa materialnego – Prawa geodezyjnego i kartograficznego - regulujących kwestię nadawania a więc i zmiany numeru porządkowego nieruchomości. Brak wskazania motywów podjętej czynności, czyni tę czynność, jako naruszającą powyższe zasady, a więc bezskuteczną. Zwrócić bowiem należy uwagę, że w sytuacji, jak wynika z obowiązujących regulacji rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów, brak opisanych cech numeracji porządkowej we wsi, a więc jeżeli numery porządkowe powtarzają się (nie są unikalne) lub jeżeli zbiór numerów porządkowych nie jest ciągły i nie zapewnia przestrzennej regularności numeracji porządkowej, może być podstawą do rozważenia zmiany numeracji porządkowej nieruchomości. Jednakże samo stwierdzenie swoistej, opisanej wyżej, wadliwości numeracji porządkowej, nie jest wystarczającą przesłanką do wprowadzenia zmiany numeracji porządkowej. Wadliwość ta powinna mieć określony skutek, mianowicie - utrudnienia wykorzystywania numeracji. W taki sposób podstawa zmiany numeracji porządkowej nieruchomości została sformułowana w przepisie § 9 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów. Jak trafnie zauważył WSA w Lublinie, w wyroku z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 698/14; LEX nr 1771610, "Z drugiej jednak strony okolicznością, która może przemawiać przeciwko wprowadzeniu zmiany numeracji porządkowej nieruchomości, nawet jeżeli numeracja jest wadliwa z powodu braku ciągłości i przestrzennej regularności, jest potrzeba zachowania dotychczasowej, ukształtowanej nieraz w długim okresie historycznym, numeracji porządkowej nieruchomości. Zmiana tak ukształtowanej numeracji nieruchomości, nawet jeżeli wprowadzona zostanie ciągłość i przestrzenna regularność numeracji, może bowiem prowadzić także do utrudnienia wykorzystywania nowej numeracji, na przykład ze względu na ukształtowane przyzwyczajenia mieszkańców. Omawiana okoliczność została uwzględniona przez ustawodawcę w taki sposób, że wprowadzona została zasada zachowania w jak najszerszym zakresie dotychczasowych danych adresowych. Wynika to wprost z przytoczonego wcześniej przepisu art. 47b ust. 5 P.g.k., formułującego upoważnienie ustawowe do wydania rozporządzenia wykonawczego oraz wytyczne dotyczące treści tego aktu. Według treści wytycznych określenie szczegółowego zakresu informacji gromadzonych w bazach danych ewidencji miejscowości, ulic i adresów, organizacja i tryb tworzenia, aktualizacja i udostępnianie tych baz powinno nastąpić z zachowaniem w jak najszerszym zakresie dotychczasowych danych adresowych. Wprawdzie przepis art. 47b ust. 5 P.g.k. bezpośrednio skierowany jest do ministra, który wydał rozporządzenie wykonawcze, jednakże sformułowana w art. 47b ust. 5 P.g.k. zasada powinna być uwzględniania także przez organy stosujące prawo jako reguła interpelacyjna dotycząca przepisów rozporządzenia wykonawczego. Omawiana zasada została wyraźnie uwzględniona w treści § 5 ust. 2 rozporządzenia, według którego dla każdej ulicy i każdego placu posiadającego nazwę tworzy się odrębne, ciągłe zbiory numerów porządkowych w sposób zapewniający przestrzenną regularność każdego z tych zbiorów oraz unikalność jego elementów, zachowując w miarę możliwości istniejące numery porządkowe, ujawnione w ewidencji numeracji porządkowej nieruchomości, oraz dotychczasowe zasady tej numeracji. Oczywiste jest, że zasada ta ma także zastosowanie w przypadku numeracji porządkowej dla wsi lub części wsi stanowiącej miejscowość oraz dla osiedla na obszarach miast, w których ulice i place nie posiadają nazw (§ 5 ust. 3 rozporządzenia)." Wobec powyższego brak możliwości zapoznania się z motywami, które legły u podstaw podjęcia kontrolowanej czynności, nie pozwalał Sądowi na dokonanie kontroli jej legalności. Nie wiadomo jest z jakich racji Wójt Gminy nie uwzględnił racji skarżącej, a uznał argumentację wnioskującej o zmianę i nadanie nowego numeru porządkowego przedmiotowej nieruchomości. Z tych też przyczyn nie jest możliwe ustosunkowanie się do kwestii podnoszonych w treści skargi, ani też do wyjaśnień organu zawartych dopiero w odpowiedzi na skargę. Z całą stanowczością podkreślić należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych wypracowany został pogląd, i taki tez prezentuje Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, że obowiązkiem każdego organu administracji jest wyczerpujące wskazanie okoliczności faktycznych i prawnych, którymi kierował się przy podejmowaniu rozstrzygnięcia ( w tym wypadku podjęcia czynności z zakresu administracji publicznej), które to bezsprzecznie wywiera wpływ na sferę praw i obowiązków skarżącej, jako właściciela nieruchomości, której nadano nowy numer porządkowy. Uzasadnienie, które legło u podstaw podjęcia przez Wójta kwestionowanej czynności winno więc zawierać ocenę zebranego w postępowaniu materiału dowodowego, dokonaną przez organ wykładnię stosowanych przepisów oraz ocenę przyjętego stanu faktycznego w świetle obowiązującego prawa, zwłaszcza tych aspektów, na które zwrócił uwagę w przywoływanym wyroku WSA w Lublinie ( z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Lu 698/14; LEX nr 1771610). Wójt powinien zatem w motywach podjętej czynności przedstawić racje, które przemawiały za nadaniem nowego numeru porządkowego nieruchomości skarżącej i przedstawić w sposób spójny, logiczny i wyczerpujący - tok rozumowania organu, który doprowadził go do podjęcia określonej czynności, przedstawiając ocenę poszczególnych dowodów i podniesionych argumentów stron. Powinien więc w sposób szczegółowy ustosunkować się do racji właściciela nieruchomości, której nadawany jest nowy numer, jak i wnioskującej o jego nadanie, przedstawiając okoliczności związane z wadliwością wynikłą z braku ciągłości i zapewnienia przestrzennej regularności numeracji porządkowej oraz skutków w postaci utrudnienia wykorzystywania numeracji (§ 9 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia w sprawie ewidencji miejscowości, ulic i adresów). Nadto powinien także przedstawić, że istnieją, bądź nie istnieją, okoliczności zachowania dotychczasowej, ukształtowanej w długim okresie historycznym, numeracji porządkowej nieruchomości, które także mogą prowadzić do utrudnienia wykorzystywania numeracji (art. 47b ust. 5 Prawa geodezyjnego i kartograficznego). Wprawdzie odpowiedź na skargę jest pismem procesowym, ale w żaden sposób nie może konwalidować i przede wszystkim zastępować stanowiska organu, które stało się podstawą do podjęcia określonej czynności nadania nowego numeru porządkowego nieruchomości. Organ administracji, który nie ustosunkowuje się̨ do twierdzeń uważanych przez strony za istotne dla sposobu załatwienia sprawy, uchybia obowiązkom wynikającym z art. 7 (zasady prawdy obiektywnej), poprzez nieuzewnętrznienie podjęcia wszelkich czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz do jej załatwienia w zgodzie z praworządnością, art. 8 (zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów) i art. 11 (zasady przekonywania) k.p.a. Z powyższych względów skarga musiała wywrzeć zamierzony skutek. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie przepisu na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach rozstrzygnięto na podstawie art. 200 ww. ustawy, jak w punkcie II sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło