III SA/Kr 753/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie WSA Bożenna Blitek WSA Maria Zawadzka (spr.) Protokolant Ewelina Kalita po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi M. M. – Gabinet Stomatologiczny na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 10 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu skargę oddala. Zarząd Województwa działający przez Dyrektora Departamentu Polityki Regionalnej, pismem z dnia 10 czerwca 2011r. znak [...] zawiadomił wnioskodawcę – M. M. o nieuwzględnieniu protestu na odrzucenie, na etapie oceny merytorycznej właściwej, przez Instytucję Organizująca Konkurs pismem z dnia 28 kwietnia 2011r. znak [...], projektu p.t. "Poprawa konkurencyjności przedsiębiorstwa [...] M. M. poprzez uruchomienie nowoczesnego gabinetu [...]" złożonego za nr wniosku [...] o dofinansowanie do konkursu nr [...] w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013. W podstawie rozstrzygnięcia wskazano art. 30 b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.), ogólnie zapisy Podręcznika Instytucji Zarządzającej RPO na lata 2007-2013 przyjętego uchwałą Nr [...] Zarządu Województwa z dnia 31 marca 2011r. oraz Regulaminu Konkursu o dofinansowanie projektów mikroprzedsiębiorstw ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 w ramach II Osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy", Działanie 2.1 "Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw" Schemat A "Bezpośrednie wsparcie inwestycji w MŚP" stanowiącego załącznik Nr 1 do Uchwały [...] Zarządu Województwa z dnia 28 września 2010 r. Uzasadniając rozstrzygnięcie, którym nieuwzględniono protestu Zarząd Województwa – Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007-2013 ( dalej IZ RPO) wskazał następujące okoliczności i motywy. Centrum Przedsiębiorczości pismem z dnia 28 kwietnia 2011r. [...], zawiadomiło wnioskodawcę o odrzuceniu na etapie oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu p.t. " Poprawa konkurencyjności przedsiębiorstwa [...] M. M. poprzez uruchomienie nowoczesnego gabinetu [...]", zgłoszonego do konkursu w ramach II Osi priorytetowej, Działanie 2.1 Schemat A. Podstawę odrzucenia projektu stanowiła ocena merytoryczna dokonana przez Komisję Oceny Projektów (KOP), w wyniku której wniosek o dofinansowanie uzyskał średnią końcową ocenę punktową poniżej 60% maksymalnej liczby punktów. Maksymalna możliwa do uzyskania w ramach oceny merytorycznej liczba punktów wynosiła 74 pkt, a projekt uzyskał średnią merytoryczną ocenę 44,5 punkty, co stanowi 58,55 % maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Wskazano, że podstawę odrzucenia projektu z tej przyczyny stanowi § 19 pkt 28 Regulaminu Konkursu. W uzasadnieniu wskazano osiem kryteriów oceny merytorycznej, liczbę punktów możliwych do uzyskania w ramach każdego kryterium oraz liczbę punktów (średnią oceny dwóch asesorów) przyznanych przez KOP w ramach oceny z poszczególnych kryteriów. Przyjęta przez Instytucję Oceniającą Projekt punktacja przedstawiała się następująco w ramach poszczególnych kryteriów: • Kryterium 1 - potencjał i doświadczenie wnioskodawcy na rzecz realizacji projektu - 4/8 punktów, • Kryterium 2 - lokalizacja projektu - 2/8, • Kryterium 3 - zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu – 7,5/20 punktów, • Kryterium 4 - innowacyjny charakter projektu – 6/12 punktów , • Kryterium 5 - realizacja polityk horyzontalnych UE – 1/4 punktów • Kryterium 6 - zatrudnienie – 4/4 punktów • Kryterium 7 - gotowość projektu do realizacji -16/16 punktów. W proteście M. M. zakwestionowała ocenę merytoryczną projektu na podstawie Kryterium 3 - zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu. W ramach oceny według tego kryterium, pierwszy z asesorów przyznając 2 punkty, wskazał, że projekt ma istotny wpływ na działalność wnioskodawcy, zapewni znaczny wzrost przychodów i dochodu, wynikający z wprowadzenia do oferty nowych usług oraz kompleksowości ofert. Ze względu na lokalny charakter działalności, realizacja projektu będzie miała istotny wpływ na wzrost konkurencyjności w skali lokalnej, bo taki jest zasięg i charakter przedsięwzięcia. Drugi z asesorów przyznając 1 punkt wskazał, że na podstawie opisu we wniosku i Biznes Planie można uznać jedynie małoistotny wpływ projektu na dalsze funkcjonowanie wnioskodawcy. Projekt ma wpływ na wzrost konkurencyjności wnioskodawcy jedynie na ryku lokalnym. Wnioskodawca sam deklaruje w części D BP iż odbiorcami usług będą osoby zamieszkujące na terenie A. Ponadto wnioskodawca wskazuje uzasadniony, ale bardzo mało znaczący w skali prowadzonej działalności wzrost przychodów w związku z realizacja projektu, co przy dwukrotnym wzroście operacyjnym, powoduje znaczne zmniejszenie zysku ze sprzedaży, a to świadczy o braku efektywności tego projektu. Skarżąca zarzuciła, że w części D.8.1. złożonego wniosku podkreśliła, że na skutek uruchomienia nowoprojektowanego gabinetu wejdzie na drugi, znacznie większy rynek, niż ten, na którym działa obecnie, co nadaje przedsięwzięciu charakter ponad lokalny, regionalny, przez co rynek klientów ulegnie znacznemu powiększeniu, poprzez pozyskanie pacjentów z A. Zatem skarżąca stwierdziła, że w ten sposób rozszerzy zasięg terytorialny prowadzonego przedsiębiorstwa, wchodząc na drugi, znacznie większy rynek. Działalności wnioskodawcy będzie prowadzona w dwóch gabinetach, działających na dwóch różnych lokalnych rynkach. Nadto skarżaca przedstawiła obecne i prognozowane przychody ze sprzedaży usług. Dodatkowo skarżaca podniosła, że w latach 2012-2014 koszty amortyzacji projektu wyniosą 51,7 tys. zł. W tym czasie nie planuje innych zakupów inwestycyjnych, a wyposażenie gabinetu jest objęte stawką amortyzacyjną 25%. Wzrost zysku z działalności operacyjnej z poziomu 27,8 tys. zł w 2010 r. wzrośnie do 64,9 tys. zł w 2014 r., zatem nie można uznać, że planowane przedsięwzięcie jest nieefektywne. Skarżaca zarzuciła, że zgodnie z kryteriami właściwej oceny merytorycznej przyjętymi przez Komitet Monitorujący Regionalny Program Operacyjny, ocena powinna zostać przeprowadzona przez pryzmat 3 elementów: 1. wpływ na konkurencyjność rynku 2. zwiększenie potencjału wewnętrznego 3. obecną i prognozowaną sytuację finansową przedsiębiorcy. W uzasadnieniu dokonanej oceny w zakresie niniejszego kryterium brak jest jasnego odniesienia do powyższych wytycznych. Zdaniem skarżącej uruchomienie drugiego gabinetu wyposażonego w nowoczesny sprzęt medyczny, funkcjonującego na drugim lokalnym rynku będzie miało znaczny wpływ na konkurencyjność przedsiębiorstwa. Na skutek realizacji projektu potencjał wewnętrzny przedsiębiorstwa ulegnie znacznemu zwiększeniu, gdyż przedsiębiorstwo zyska przystosowany do działalności gabinetu własny lokal użytkowy, a także wysokiej klasy sprzęt stanowiący wyposażenie. Instytucja Rozpoznająca Protest (IRP) – Zarząd Województwa, po dokonaniu analizy akt stwierdziła, że protest nie zasługuje na uwzględnienie. Ocena merytoryczna polega na sprawdzeniu opracowanej przez wnioskodawcę dokumentacji pod kątem spełnienia kryteriów merytorycznych zawartych w Załączniku Nr 4 do Uszczegółowienia RPO. Ocena merytoryczna jest dokonywana przez członków Komisji Oceny Projektów, czyli niezależnych zewnętrznych ekspertów (zwanych asesorami). Ocena przeprowadzana przez asesorów ma charakter oceny punktowej, w ramach oceny stopnia spełnienia każdego z kryteriów wyboru projektów. Ramy oceny merytorycznej wyznaczają zapisy całej dokumentacji konkursowej, w tym w szczególności zapisy Załącznika Nr 4 do URPO i zawarty w nich opis kryteriów wyboru projektów do realizacji. W tak zakreślonych granicach ocena merytoryczna przeprowadzana jest przez asesorów, w oparciu o posiadaną przez ich specjalistyczną wiedzę i doświadczenie. Przechodząc do zarzutów protestu w odniesieniu do oceny merytorycznej w zakresie wskazanego protestem kryterium 3 - "zakres korzyści osiągnięty w wyniku realizacji projektu" IRP wskazała, że wnioskodawca otrzymał od pierwszego asesora 2 punkty, a od drugiego asesora 1 punkt, na 4 możliwe do zdobycia. Podczas rozpatrywania protestu nie potwierdził się zarzut wnioskodawcy, że treść uzasadnienia stoi w sprzeczności z informacjami zawartymi w dokumentacji projektowej. Sytuacja taka miałaby miejsce, gdyby asesorzy oparli ocenę na stanie faktycznym innym niż wynikający z dokumentów, podczas, gdy w przedmiotowej sprawie, zastrzeżenia wnioskodawcy sprowadzają się w zasadzie do kwestionowania oceny asesorów. Ocena dokonywana jest przez dwóch niezależnych ekspertów, a w związku z tym nie jest możliwe całkowite wyeliminowanie cechującego ja subiektywizmu. Nieznaczne rozbieżności, wynikające z odmiennych doświadczeń życiowych i zawodowych, są dopuszczalne i nie oznaczają, że ocena została dokonana w sposób nieprawidłowy. Podkreślono, że punktacja przyznana przez asesorów w ramach niektórych kryteriów różni się, jednak są to różnice nieznaczne i nie stanowią podstawy do uznania oceny za niepoprawną. IRP uznała, że w przedmiotowym przypadku należy w pierwszej kolejności zwrócić uwagę, że projekt ten zapewni konkurencyjność jedynie w skali lokalnej, co będzie mniejszą korzyścią, niż gdyby odnosiło się do skali województwa, kraju lub szerzej. Także zmiana (wzrost) potencjału wewnętrznego – choć niewątpliwie występuje, polega w dużej mierze na powieleniu dotychczasowego zakresu usług (świadczonych jednak na nowszym sprzęcie). Nowe rodzajowo usługi stanowią niewielką część przychodu, bo 8,9% w 2012r. i 15,23% w 2014r. IRP zwróciła uwagę również na obecną sytuację finansową przedsiębiorcy. Zgodnie z zapisami części F.2 BP (rachunek zysków i strat) ze sprzedaży (F.2.C BP) w latach 2012-2014 będzie się kształtował na poziomie - 6,2 tys. w 2012r. (strata!), 6,9 tys. w 2013r. oraz 20,2 tys. w 2014r., co oznacza zysk miesięczny ze sprzedaży (tam gdzie w ogóle występuje) na poziomie 575 zł i 1.683 zł. Wielkości te zawierają w sobie zysk z dotychczas prowadzonej działalności, a zatem zysk generowany przez "nowe elementy" przedsiębiorstwa, będące rezultatem projektu, jest tym mniejszy. Nawet gdyby doliczyć do ww. wielkości przewidywany przychód z wynajmu nowego gabinetu, na poziomie 24 000 zł rocznie, wciąż dochodowość przedsięwzięcia nie jest imponująca. Wszystko to pozwala przyjąć, że przyznana ocena średnio 1,5 pkt na możliwe 4 punkty jest wiernym odzwierciedleniem zakresu korzyści ociągniętych w wyniku realizacji projektu. Mając powyższe na uwadze IRO nie dopatrzyła się uchybień w ocenie kryterium 3, a zatem ocena przedmiotowego wniosku została przeprowadzona poprawnie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe rozstrzygnięcie M. M. wniosła o stwierdzenie, że rozstrzygnięcie Instytucji Rozpatrującej Protest narusza prawo i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zwrot kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenia prawa poprzez dokonanie oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie z naruszeniem zasad oceny zawartych w kryteriach wyboru projektów, zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO Uchwałą nr [...] z dnia 6 maja 2009 r., co skutkowało odrzuceniem wniosku o dofinansowanie na etapie właściwej oceny merytorycznej. Skarżąca podkreśliła, że 3 kryterium oceny merytorycznej ma szczególną wagę – co dowodzi o największym spośród branych pod uwagę znaczeniu w ocenie, dlatego też KMRPO w zawartych wytycznych szczegółowo opisał, jakie elementy powinny być brane pod uwagę, w przypadku dokonywania oceny w zakresie tego kryterium. Zdaniem skarżącej w 3 kryterium oceny bez znaczenia pozostaje fakt, w jakim obszarze działa przedsiębiorstwo, czy jest to rynek lokalny, regionalny czy też ogólnopolski. Ocenie podlega, czy na skutek realizacji projektu przedsiębiorstwo stanie się bardziej konkurencyjne nawet bez zdobywania nowych rynków. Skarżaca nie zgodziła się ze stwierdzeniem, że nawet jak działa na terenie dwóch równych gmin, to nadal działa na rynku lokalnym. Analizując kryteria oceny istotne jest w tym przypadku, czy na skutek realizacji projektu przedsiębiorca zyska przewagę konkurencyjną na innymi przedsiębiorcami. Analizując obecna i prognozowana sytuację finansową przedsiębiorcy, nie sposób brać pod uwagę wyłącznie generowany zysk ze sprzedaży, gdyż głównym generatorem wzrostu kosztów działalności, jest amortyzacja drogiego wyposażenia w krótkim okresie czasu (4 lata). Zatem sytuację finansową przyszłą przedsiębiorcy należy rozpatrywać całościowo z uwzględnieniem przedstawianych wskaźników ekonomicznych, co jest zgodne z kryteriami oceny. Zarząd Województwa - Instytucja Zarządzająca RPO wniosła o oddalenie skargi, w całości podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z pózn. zm. – dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W myśl przepisu art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 z późn. zm.) kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeśli ustawy nie stanowią inaczej. Ustawa z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz.U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późn zm. - dalej: zppr) na podstawie art. 30c ust.1 w zw. z ust. 3 pkt 1 poddała kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych kontrolę pod względem zgodności z prawem przeprowadzenia oceny zgłoszonego projektu dokonanej w systemie realizacji programu operacyjnego zawierającego wniosek o dofinansowanie. Regulacje zawarte w przepisach art. art. 30b ust. 4, 30c ust. 1, ust. 2, ust. 3 pkt 1-3, ust. 4 i 5, art. 30e zppr dowodzą, że ma ona charakter ustawy szczególnej w rozumieniu art. 3 § 3 p.p.s.a. W myśl art. 37 zppr do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (teks jednolity: Dz.U.00.98.1071 ze zm. - dalej k.p.a.) Nadto art. 30g zppr podkreśla, że informacje otrzymywane przez wnioskodawcę dotyczące oceny jego wniosku, a także w trakcie trwania procedury odwoławczej, nie stanowią decyzji administracyjnej. Natomiast art. 30e ustawy stanowi, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, 150 i 152 tej ustawy. Wyłączony z odpowiedniego stosowania art. 150 ustawy p.p.s.a. przewiduje rodzaje rozstrzygnięć jakie może podjąć sąd administracyjny uwzględniając skargę na czynności, o których mowa w art. 3 p 2 pkt 4 p.p.s.a., w postaci uchylenia lub stwierdzenia bezskuteczności aktu lub czynności. Wyłączenie to jest oczywiste w świetle art. 30c ust. 3 pkt 1-3 ustawy, który określa rodzaje rozstrzygnięć jakie może podjąć sąd w następstwie rozpatrzenia skargi. Podkreślić należy, że przepis art. 30 e zppr nie wyłącza z odpowiedniego stosowania przepisu art. 145 ustawy p.p.s.a. . Przepis ten określa kryteria oceny naruszenia prawa. W myśl przepisu art. 145 § 1 pkt 1 podstawę uwzględnienia skargi stanowi stwierdzenie; a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Z uwagi na wyłączenie przepisów k.p.a. w sprawie procedury naboru wniosków, odpowiednie w ramach skarg wnoszonych w trybie art. 30c ust. 1 i 2 ustawy, zastosowanie ma przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. Oznacza to, że tylko naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, stanowią podstawę do uwzględnienia skargi. Nie jest wyłączone także stosowanie przepisu art.134 § 1 p.p.s.a., w myśli którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślić należy, że uchwały zarządu województwa, jako organu wykonawczego województwa, w myśl art. 87 ust. 2 Konstytucji RP w zw. z art. 18 ust. 1, w zw. z art. 31 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 142 poz. 1590 ze zm.) nie mają przymiotu prawa powszechnie obowiązującego, jednak przepisy ustawy o zasadach polityki rozwoju w zakresie regionalnych programów operacyjnych, czynią zarząd województwa jako tzw. instytucję zarządzającą odpowiedzialnym za przygotowanie i realizację programów operacyjnych. Zgodnie z art. 20 ust. 2 zppr zarząd województwa przyjmuje w drodze uchwały projekt regionalnego programu operacyjnego, przed jego skierowaniem do przyjęcia przez Komisję Europejską, a po przyjęciu ogłasza go w wojewódzkim dzienniku urzędowym. Do zarządu województwa jako instytucji zarządzającej należy w myśl art. 26 zppr, szereg czynności m.in.: przygotowanie szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego oraz jego zmian, z uwzględnieniem wytycznych ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, o których mowa w art. 35 ust. 3 pkt 1 (art. 26 ust. 1 pkt 2), ogłoszenie w wojewódzkim dzienniku urzędowym, o adresie strony internetowej, na której instytucja zarządzająca zamieszcza treść szczegółowego opisu priorytetów regionalnego programu operacyjnego lub jego zmian (art. 26 ust. 3 pkt 2 lit.a), przygotowanie i przekazanie Komitetowi Monitorującemu do zatwierdzenia propozycji kryteriów wyboru projektów (art. 26 ust. 1 pkt 3), wreszcie wybór w oparciu o kryteria, o jakich mowa w pkt 3 projektów, które będą dofinansowane w ramach programu operacyjnego (art. 26 ust. 1 pkt 4), a także określenie systemu realizacji programu operacyjnego (art. 26 ust. 1 pkt 8). System ten definiowany jest przepisem art. 5 pkt 11 zppr, jako zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji strategii rozwoju oraz programów, obejmujące zarządzanie, monitoring, ewaluację, kontrolę i sprawozdawczość oraz sposób koordynacji działań tych instytucji; system realizacji określa również środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy w trakcie naboru projektów, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 3. Nie ma więc wątpliwości, że środki odwoławcze przysługujące wnioskodawcy, wchodzą w system realizacji programu. Przepis art. 28 ust. 1 pkt 3 ustawy przewiduje, że konkurs stanowi jedną z form naboru projektów do dofinansowania zgodnie z kryteriami zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący. Zgodnie zaś z art. art. 26 ust. 2 zppr instytucja zarządzająca jest ustawowo umocowana, w ramach nałożonego przepisem obowiązku uwzględnienia zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz obowiązku przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, do wydawania aktów dotyczących oceny i wymogów dokumentacji konkursowej odnoszących się do kryteriów dokonywanej oceny wniosków, w postaci np. Regulaminu Konkursu czy określenia kryteriów wyboru projektów. Podkreślić należy, że art. 28 ust. 1 pkt 3 zppr przewiduje, że konkurs stanowi jedną z form naboru projektów do dofinansowania zgodnie z kryteriami zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący. Przepis art. 29 zppr określa zakres informacji o konkursie, które obowiązana jest zamieścić instytucja realizująca zadania związane z realizacją programu operacyjnego. Przepis ten w ust. 2 przewiduje, że ogłoszenie o konkursie winno zawierać informację obejmujące: 1. rodzaj projektów podlegających dofinansowaniu, 2. rodzaje podmiotów, które mogą ubiegać się o dofinansowanie, 3. kwotę środków przeznaczonych na dofinansowanie projektów, 4. poziom dofinansowania projektów ( procent wydatków objętych dofinansowaniem), 5. maksymalną kwotę dofinansowania projektu, 6. kryteria wyboru projektów, 7. termin rozstrzygnięcia konkursu, 8. wzór wniosku o dofinansowanie, 9. termin, miejsce i sposób składania wniosków o dofinansowanie projektu, 10. wzór umowy o dofinansowanie projektu, 11. informacje o środkach odwoławczych służących wnioskodawcy w ramach systemu realizacji programu operacyjnego. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego instytucja zarządzająca jest ustawowo umocowana, w ramach nałożonego przepisem art. 26 ust. 1 ustawy obowiązku uwzględnienia zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz obowiązku zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów, do wydawania aktów dotyczących oceny i wymogów dokumentacji konkursowej odnoszących się do kryteriów dokonywanej oceny wniosków, w postaci np. Regulaminu Konkursu czy określenia kryteriów wyboru projektów. Takie akty służące realizacji celu ustawowego – sprawnego i rzetelnego przeprowadzania konkursu- uznaje się za zgodne z prawem i uzasadniające domaganie się od uczestników konkursu wypełnienia jego warunków (wyrok NSA z 2009.11.20 IIGSK 907/09 oraz wyrok z 4.08.2010, II GSK 790/10 – publ. http www.nsa.gov.pl). Nałożony wyżej wspomnianym przepisem art. 26 ust. 1 pkt 2 na instytucję zarządzającą obowiązek przygotowania szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego oraz jego zmian, z uwzględnieniem wytycznych ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, o których mowa a art. 35 ust. 3 pkt 1 - a więc wytycznych w zakresie szczegółowego opisu priorytetów programu operacyjnego, stanowi podstawę właśnie do podjęcia przez zarząd województwa, jako instytucję zarządzającą uchwał w przedmiocie tzw. "uszczegółowienia" regionalnych programów operacyjnych. Uszczegółowienia Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 dokonano uchwałą Nr [...] Zarządu Województwa z dnia 27 listopada 2007 r. w tym przedmiocie z późniejszymi jej zmianami. Zawarty w Uszczegółowieniu RPO opis Osi Priorytetowej 2 Gospodarka Regionalnej Szansy wskazuje, iż w jej ramach udzielane będzie bezpośrednie wsparcie inwestycyjne m.in. dla małych (a także mikro i średnich) przedsiębiorstw oraz wzmocnienie ich otoczenia instytucjonalnego. Konkurs nr [...], w ramach którego skarżąca złożyła wniosek, zorganizowany został dla mikroprzedsiębiorstw, w ramach II Osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy", działanie 2.1 "Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw" Schemat A "Bezpośrednie wsparcie inwestycyjne MŚP". Zasady m.in. organizacji, kryteria i sposób wyboru projektów małych przedsiębiorstw do dofinansowania określił "Regulamin Konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów mikroprzedsiębiorstw ze środków RPO na lata 2007-2013 w ramach II Osi priorytetowej "Gospodarka regionalnej szansy", Działanie 2.1. "Rozwój i podniesienie konkurencyjności przedsiębiorstw" Schemat A "bezpośrednie wsparcie inwestycji w MŚP". Regulamin tego Konkursu – dalej jako Regulamin, przyjęty został Uchwałą Nr [...] Zarządu Województwa z 25 sierpnia 2009 r. zmieniony Uchwałą Nr [...] Zarządu Województwa w tym przedmiocie. Zgodnie z § 19 pkt 32 lit. f projekt podlega odrzuceniu m.in. gdy (lit. f) na etapie właściwej oceny merytorycznej uzyska poniżej 60% maksymalnej liczby punktów. Z przepisu art. 30 c ust. 3 pkt 1 zppr wynika, że uwzględnienie skargi polega na stwierdzeniu, że ocena projektu została poprzedzona w sposób naruszający prawo i na przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. W świetle tej regulacji nie znajduje oparcia w przepisach prawa oczekiwanie skarżącej, że Wojewódzki Sąd Administracyjny przeprowadzi korektę punktową dokonanej oceny. Zdaniem Sądu ocena projektu dokonana przez powołanych do tego asesorów nie narusza prawa. W ramach kryterium Nr 3 skala ocen wynosi 0-4 punkty przy tzw. wadze 5. W zakresie tego kryterium ocenie podlega uzasadnione wzmocnienie konkurencyjności oceniane z punktu widzenia czy efekty finansowe i ekonomiczne inwestycji zostały przedstawione w postaci wskaźników, czy są możliwe do osiągnięcia, a ponadto czy założenia do prognoz finansowych i ekonomicznych są wiarygodne, realistyczne, czy mają jasne i szczegółowe objaśnienia. Ocena jest prowadzona przez pryzmat 3 elementów: wpływu na konkurencyjność rynku, zwiększenie potencjału wewnętrznego oraz obecną i prognozowaną sytuację finansową przedsiębiorcy. W ramach tego kryterium jest przewidziana następująca punktacja: 0 punktów – brak wpływu; 1 punkt – wpływ małoistotny, 2 punkty – istotny wpływ; 3 punkty – wpływ znaczący; 4 punkty – bardzo duży wpływ projektu, bardzo znaczące zwiększenie konkurencyjności. Wskazane aspekty oceny, nie mają jednak charakteru oddzielnie punktowanych subkryteriów. Wystawiona ocena dotyczy całego Kryterium, przy czym jeden z asesorów przyznał 2 punkty co przy tzw. współczynniku wagi 5, przełożyło się na uzyskanie 10, a drugi z asesorów przyrzynał 1 punkt, co przełożyło się na uzyskanie 5, co dało łącznie 7,5 na 20-cia możliwych do uzyskania punktów. Odnosząc się do zarzutu zaniżenia oceny w ramach tego Kryterium Instytucja Zarządzająca słusznie wskazała, iż skala zasięgu terytorialnego projektu będzie maiła jedynie zasięg lokalny. Sama skarżąca w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podkreśliła, że będzie prowadziła działalność na terenie dwóch gmin, co wskazuje na zasięg lokalny. Sąd podziela stanowisko zaskarżonego rozstrzygnięcia, że skoro oceny projektu dokonywali dwaj niezależni eksperci, to niemożliwe jest całkowite wyeliminowanie cechującego ich subiektywizmu. Sytuację taką przewiduje także Regulamin. Zatem stwierdzenie przez jednego z ekspertów KOP w ramach Kryterium 3, że "realizacja projektu będzie miała istotny wpływ na wzrost konkurencyjności w skali lokalnej, bo taki jest zasięg i charakter przedsięwzięcia", a przez drugiego z ekspertów, że "na podstawie opisu we wniosku i Biznes Planie można uznać jedynie małoistotny wpływ projektu na dalsze funkcjonowanie wnioskodawcy, a także że projekt ma wpływ na wzrost konkurencyjności wnioskodawcy jedynie na ryku lokalnym", samo przez się nie dyskwalifikuje żadnej z tych ocen, dokonywanych w ramach wiedzy i doświadczenia oceniających. Ocena przyjmująca rozwój w skali lokalnej wyraźnie odwołuje się do dostępnej we wniosku i biznesplanie informacji. Skarżąca nie wskazała tych fragmentów wniosku, czy biznesplanu, z których miałoby wynikać, że przyjęte oceny pozostają w sprzeczności z dostępną Komisji Oceniającej Projekt dokumentacją wniosku. Przede wszystkim jednak, w ramach tego kryterium oceniane są korzyści wnioskodawcy, a nie korzyści dla odbiorców zależne od terytorialnej skali zasięgu produktów projektu. Podkreślić również należy, że IRP rozpoznając protest skarżącej, dokonała szczegółowej analizy obecnej i przyszłej sytuacji finansowej skarżącej, wskazując że zysk miesięczny ze sprzedaży (tam gdzie w ogóle występuje) będzie się kształtował na poziomie 575 zł i 1.683 zł. I nawet gdyby doliczyć do ww. wielkości przewidywany przychód z wynajmu nowego gabinetu, na poziomie 24 000 zł rocznie, wciąż dochodowość przedsięwzięcia nie jest imponująca. Takie wyniki finansowe pozwalając przyjąć, że przyrzynana przez asesorów punktacja w ramach kryterium 3 odzwierciedla zakres korzyści ociągniętych w wyniku realizacji projektu. Dlatego też Sąd uznał, że skarżaca nie wykazała uchybień w ocenie kryterium Nr 3, które naruszałyby prawo. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 30 c ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. tj. z 2009 r., Nr 84, poz. 712).