III SA/Kr 755/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. J. na postępowanie Starosty Oświęcimskiego z dnia 21 marca 2025 r. znak: SGG.6620.5.67.2025.JS i innych z tym związanych postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 kwietnia 2025 r. J. J. (dalej: skarżący), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na "postępowanie Starosty Powiatu Oświęcimskiego SGG.6620.5.67.2025JS z dnia 21.03.2025 r., i innych z tym związanych". W treści skargi, skarżący domaga się m.in. uchylenia postepowań w całości. W odpowiedzi na skargę, Starosta wyjaśnił, że nie prowadzi "postępowania z dnia 21.03.2025 r. znak: SGG.6620.5.67.2025JS". Podkreślił, że pismem z dnia 21 maca 2025 r. znak: SGG.6620.5.67.223.JS, w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 6 marca 2025 r. dot. "przesłania kopii wniosku z dnia 2023-08-14 10:00:00 wraz z pisemnym uzasadnieniem, wypisu z rejestru gruntów z dnia 28.07.2023 w kw. KR1E/00012995/2, oraz wszystkich dokumentów w oparciu o które sporządzony został wniosek", poinformował skarżącego, że przesłał zawiadomienie o wprowadzonych zmianach w danych ewidencyjnych przesłanych do Sądu Rejonowego w Oświęcimiu Wydziału V Ksiąg Wieczystych w dniu 14 sierpnia 2023 r. Jednocześnie wskazał, że księga wieczysta KR1E/00012995/2 obejmuje nieruchomości, które nie stanowią własności skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zainicjowanej skargą sąd administracyjny obowiązany jest ocenić jej dopuszczalność, w tym dopuszczalność drogi sądowej. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn, zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, sąd skargę odrzuca. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie natomiast do art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a) oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3). Ponadto, w myśl art. 4 p.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a jak stanowi § 3 tego przepisu, sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, przede wszystkim wskazać należy, że skarżący objął zakresem zaskarżenia "postępowanie Starostwa Powiatu Oświęcimskiego SGG.6620.5.66.2025.JS z dnia 21.03.2025 r., i innych z tym związanych", które nie mieści się w tak określonej kognicji. Natomiast pismo Starosty Oświęcimskiego z dnia 21 marca 2025 r. znak: SGG.6620.5.66.2025.JS, było jedynie odpowiedzią na wcześniejsze wezwanie do udostępnienia dokumentacji i nie stanowi decyzji, postanowienia ani innego aktu lub czynności podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tych okolicznościach należy stwierdzić, że wniesiona przez skarżącego skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.