III SA/Kr 757/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rzecznika Praw Obywatelskich na pkt 3.4.2 załącznika nr 2 do uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 26 listopada 2003r. Nr XXXII/268/03 w przedmiocie opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych na terenie Krakowa, w strefie płatnego parkowania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 31 maja 2011r. Rzecznik Praw Obywatelskich wniósł skargę na pkt 3.4.2 załącznika nr 2 do uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 26 listopada 2003r. Nr XXXII/268/03 w sprawie opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych na terenie Krakowa, w strefie płatnego parkowania, w części zawierającej zwrot "gdy zameldowanie na pobyt stały ma miejsce poza Miastem Krakowem", domagając się stwierdzenia jej nieważności w tej części. Pismem z dnia 7 lutego 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich o wyjaśnienie czy w związku z podjęciem w dniu 6 lipca 2011r. przez Radę Miasta Krakowa uchwały Nr XXI/229/11 w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania, ustalenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, wprowadzenia opłaty abonamentowej dla niektórych użytkowników dróg oraz sposobu pobierania tych opłat, którą uchylono uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 26 listopada 2003r. Nr XXXII/268/03 w sprawie opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych na terenie Krakowa, w strefie płatnego parkowania, podtrzymuje swoją skargę na w/w uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 26 listopada 2003r. Nr XXXII/268/03. Pismem z dnia 12 marca 2012r. Rzecznik Praw Obywatelskich cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Jak wynika z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne może nastąpić wyłącznie w sytuacji, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Po analizie akt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że nie zachodzą przesłanki, które powodowałyby uznanie cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Wobec faktu, że cofnięcie skargi nastąpiło skutecznie, postępowanie należało umorzyć. Jak wynika bowiem z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.