III SA/Kr 759/13

Kraków, dnia 23 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. Ś. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 czerwca 2013 r. nr [...] postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Pismem z dnia 27 czerwca 2013 r. Z. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 13 czerwca 2013r. nr [...]. W dniu 22 lipca 2013 r. (data prezentaty sądu) skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. We wniosku skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i trójką dzieci. Posiada lokal mieszkalny o powierzchni 41 m2, a miesięczne dochody całej rodziny oszacował na kwotę 500 zł. Postanowieniem z dnia 16 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił Z. Ś. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W uzasadnieniu swojego postanowienia Sąd powołał się na treść art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Pismem z dnia 30 września 2013 r. skarżący złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie adwokata. W formularzu PPF wskazał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną i trójką dzieci. Posiada lokal mieszkalny o powierzchni 41 m2, a miesięczne dochody całej rodziny oszacował na kwotę 800 zł. Postanowieniem z dnia 29 listopada 2013 r. referendarz sądowy oddalił wniosek Z. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Od powyższego postanowienia referendarza sądowego skarżący wniósł sprzeciw, w którym podniósł, iż w ostatnim okresie obciążają go koszty związane z zabezpieczeniem zniszczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem niniejszego postępowania jest wniosek skarżącego Z. Ś. z dnia 30 września 2013 r. (uzupełniony formularzem PPF w dniu 1 listopada 2013 r.) o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zaznaczyć należy, że jest to kolejny taki wniosek skarżącego złożony w niniejszej sprawie. Wcześniejszy, z dnia 22 lipca 2013r. (data prezentaty Sądu), został oddalony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 września 2013r. W postanowieniu tym Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy z uwagi na treść art. 247 P.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez potrzeby głębszej analizy prawnej, nie ulega wątpliwości, że nie może zostać ona uwzględniona. W okolicznościach niniejszej sprawy taka sytuacja właśnie ma miejsce, gdyż Z. Ś. złożył skargę na pismo z dnia 13 czerwca 2013 r. nr [...]. Sąd stwierdził, że pismo to stanowi odpowiedź na skargę wyżej wskazanego sporządzoną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Zatem skarga na tego rodzaju pismo nie mieści się w katalogu aktów i czynności podlegających kognicji sądu administracyjnego. Stan faktyczny i prawny w niniejszej sprawie nie uległ zmianie. Skarga Z. Ś. na pismo SKO, stanowiące w istocie odpowiedź na skargę, podlega odrzuceniu, gdyż zaskarżone pismo nie jest decyzją ani postanowieniem, o których mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a., ani też innym aktem, rozstrzygającym sprawę co do jej istoty. Nadal więc aktualna pozostaje przesłanka odmowy przyznania skarżącemu prawa pomocy, o której mowa w art. 247 P.p.s.a., tj. oczywista bezzasadność skargi. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 247 i art. 260 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.