III SA/Kr 762/10

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 7 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. B. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej stronie z urzędu w związku z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 grudnia 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 762/10 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 18 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: oddalić wniosek. Ustanowiony dla skarżącego radca prawny (vide: k. 63 i 76) wyznaczony przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w osobie mecenas M. B. (vide: k. 88) w piśmie które do tutejszego wojewódzkiego sądu administracyjnego wpłynęło 27 września 2011 r. wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu w związku ze sporządzeniem opinii prawnej o przyczynach nie wniesienia skargi kasacyjnej. Do pisma dołączyła odpis sporządzonej opinii wraz z dowodem jej nadania do strony. Mając na uwadze powyższe zważyć należało, co następuje: Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 02/153/1270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z aktualnie obowiązującymi rozwiązaniami przyjętymi w § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 02/163/1348 ze zm.) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. Skoro zatem w realiach rozstrzyganego przypadku radca prawny nie złożyła takiego oświadczenia, bo nie ma go ani w treści pisma opatrzonego pieczęcią prezentaty tutejszego sądu z datą 27.09.2011 r. ani też takiego oświadczenia nie ma w treści sporządzonej opinii zatem przy zastanym układzie procesowym nie istniała inna możliwość jak tylko konieczność oddalenia złożonego wniosku o przyznanie kosztów pomocy prawnej. Brak było podstaw, aby wzywać radcę prawną do uzupełnienia wniosku w trybie art. 49 §1 ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 8 ppsa. Dyspozycja normy przepisu art. 49 §1 ppsa odnosi się bowiem wyłącznie do sytuacji gdy pismo obarczone jest brakami formalnymi. Zgodnie zaś z poglądem Sądu Najwyższego wyrażonym w uzasadnieniu postanowienia z dnia 14 października 1998r. (sygn. II CKN 687/98 OSNC 1999/3/63), - który zachowuje aktualność na kanwie rozstrzyganego przypadku - oświadczenie to nie stanowi braku formalnego pisma lecz brak w zakresie uzasadnienia wniosku. Będąc nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowi przesłankę do przyjęcia, że praca radcy prawnego nie została wynagrodzona w związku z czym zachodzi podstawa poniesienia kosztów z tego tytułu przez Skarb Państwa. Nie istniała też możliwość wyinterpretowania treści takiego oświadczenia z osnowy wniosku "o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego". Pomijając, że wniosek pochodzi od profesjonalisty, działanie takie prowadziłoby w istocie do niedopuszczalnego nadawania z urzędu składanym pismom treści, których są one pozbawione. Z tych przyczyn orzeczono więc jak w sentencji.