III SA/Kr 764/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 maja 2009 r. wniosku M. G. o przywróceniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 15 czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 15 czerwca 2007 r. nr [...]. Decyzją z dnia 15 czerwca 2007 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] 2006 r. o braku podstaw do stwierdzania choroby zawodowej – uszkodzenia słuchu wywołanego działaniem hałasu. W dniu 17 sierpnia 2007 r. skarżący złożył pismo procesowe z dnia 10 sierpnia 2007 r. , w którym to domagał się on wznowienia postępowania. Następnie w piśmie z dnia 30 sierpnia 2007 r. skarżący domagał się zaniechania naruszania jego dóbr osobistych. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2009 r. Sąd przyznał M. G. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie dla skarżącego adwokata. W dniu 30 marca 2009 r. M. G. udzielił pełnomocnictwa adwokatowi z urzędu W. K. W dniu 6 kwietnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga pełnomocnika skarżącego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi pełnomocnik skarżącego podniósł, że w rozpatrywanej sprawie zachodzą szczególne przesłanki do przywrócenia terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym w trybie art. 86 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz, że uchybienie terminu którego dopuścił się skarżący wynika z jego predyspozycji osobistych. Ponadto pełnomocnik zwrócił uwagę na fakt, iż sytuacja skarżącego jest wyjątkowa , ponieważ miał on możliwość skorzystania z prawa pomocy dopiero po półtorej roku od złożenia pierwszego wniosku, a ponadto sprawa skarżącego trwa już 6 lat. Przeszkoda do sporządzenia skargi i złożenia wniosku o przywrócenie terminu ustała w dniu 1 kwietnia 2009 r. tj. kiedy to pełnomocnik mógł zapoznać się z aktami sprawy (pełnomocnictwo doręczono mu w dniu 30 marca 2009 r. – i jak oświadczył - w godzinach popołudniowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z art. 87 § 5 ww. ustawy , po upływie roku od uchybionego terminu , jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko z przypadkach wyjątkowych. W rozpatrywanej sprawie okoliczności podniesione we wniosku pełnomocnika skarżącego – w ocenie Sądu - wskazują na spełnienie przesłanek określonych w przytoczonych przepisach. Sąd podzielił stanowisko pełnomocnika skarżącego , że w rozpatrywanej sprawie zaistniały okoliczności , które spowodowały po stronie skarżącego błędne przekonanie o zaskarżeniu" merytorycznym" decyzji , pomimo , iż faktycznie skarga dotyczyła bezczynności organu. Sposób redagowania pism sporządzanych przez skarżącego , a kierowanych do Sądu uzasadnia ocenę , iż nawet przy dołożeniu najwyższej staranności , skarżący z uwagi na swoje predyspozycje , nie byłby w stanie właściwie korzystać z przysługującej mu ochrony prawnej w zakresie zaskarżania niekorzystnych dla siebie rozstrzygnięć. Mając powyższe na uwadze, brak winy po stronie skarżącego w dokonaniu w terminie czynności w postępowaniu sądowym , a z drugiej strony – długotrwałe , przewlekłe postępowanie administracyjne , zwłoka organu w wydaniu i doręczeniu decyzji skarżącemu , skutkująca złożeniem skargi na bezczynność organu, , niezrozumienie obowiązujących procedur i ich konsekwencji dla skarżącego , przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu dopiero w dniu 12.02.2009 r , należy ocenić jako wyjątkowy przypadek . Mając powyższe na uwadze Sąd działając na podstawie przytoczonych przepisów postanowił jak w sentencji.