III SA/Kr 770/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13.02.2007r. sygn. akt III SA/Kr 497/06 oddalającym skargę J. R. na decyzję Wojewody z dnia 11.05.2006r. Nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13.02.2007r. sygn. akt III SA/Kr 497/06 oddalono skargę J. R. na decyzję Wojewody z dnia 11.05.2006r. Nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej. Orzeczenie uprawomocniło się w dniu 2.06.2007r. Pismem złożonym w dniu 13.07.2009r., którego rodzaj sprecyzowała ostatecznie po wezwaniu Sądu w dniu 24.07.2009r. J. R. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wskazanym wyżej wyrokiem. Na wstępie nawiązała do odmowy sporządzenia przez adwokata w sprawie skargi kasacyjnej, uznając, że faktycznym motywem odmowy jest zbyt skomplikowany charakter sprawy. W dalszej części skargi o wznowienie podała, że Sąd naruszył w orzeczeniu prawo materialne. Niezasadnie jej zdaniem nie podjął się merytorycznych ustaleń czy jest ona osobą chorą czy zdrową tj. nie zostało to przez Sąd stwierdzone, z tym, że w jej ocenie nastąpiła ze strony sądu jedynie sugestia jakoby pozostawała osobą chorą Zarzuciła nieprawdziwość stwierdzenia Sądu, że procedura postępowania przed sądem administracyjnym nie przewiduje postępowania dowodowego za wyjątkiem możliwości przeprowadzenia dowodu uzupełniającego, domagając się orzeczenia, że pozostaje osobą zdrową. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a (Dz. U. nr 153, poz. 1270) wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem jest możliwe jedynie wyjątkowo, to jest w przypadku zaistnienia tzw. ustawowych podstaw wznowienia wymienionych kolejno, w art. 271 w/w ustawy, z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe, w art. 272 w/w ustawy gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, w art. 273 w/w ustawy gdy: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Ponadto można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy. Termin na wniesienie skargi o wznowienie określony jest w art. 277 w/w ustawy w ten sposób, że należy ją wnieść w terminie 3 – miesięcznym liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Badaniu przez Sąd podlega w pierwszej kolejności czy skarga zawiera ustawowe podstawy wznowienia oraz czy jest wniesiona w terminie. Zgodnie z art. 280 w/w ustawy w sytuacji braku jednej z tej przesłanek Sąd odrzuca skargę o wznowienie. W niniejszej sprawie skarżąca jedynie polemizuje z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13.02.2007r. sygn. akt III SA/Kr 497/06 nie wskazując żadnej konkretnej wskazanej wyżej podstawy wznowienia postępowania. Treścią skargi o wznowienie postępowania są jedynie zarzuty wobec rozstrzygnięcia Sądu. Mając na uwadze powyższe, wobec braku wskazania ustawowej podstawy wznowienia postępowania - skarga J. R. o wznowienie ulega odrzuceniu, stosownie do treści art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.