III SA/Kr 771/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner (spr.) WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu w dniu 16 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 30 maja 2018 r. nr [...] stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania przez M. S. – dalej skarżąca, od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2018 r. nr [...] , na mocy której ustalił , że świadczenie wychowawcze wypłacone skarżącej za okres od dnia 1 sierpnia 2017 r. do dnia 31 sierpnia 2017 r. w kwocie 500 zł jest świadczeniem nienależnie pobrane oraz nakazujące zwrot ww. świadczenia wychowawczego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 września 2017 r. do dnia spłaty. Podstawą wydania ww. postanowienia stanowił art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2017.1257, dalej: "k.p.a.") . Z uzasadnienia powyższego postanowienia wynika następujący stan faktyczny: Wójt Gminy decyzją z dnia [...] 2018 r. nr [...] ustalił , że świadczenie wychowawcze wypłacone skarżącej za okres od dnia 1 sierpnia 2017 r. do dnia 31 sierpnia 2017 r. w kwocie 500 zł jest świadczeniem nienależnie pobranym oraz nakazał zwrot ww. świadczenia wychowawczego wraz z odsetkami ustawowym za opóźnianie do dnia 1 września 2017 r. do dnia spłaty. Powyższa decyzja wraz z pouczeniem o terminie wniesienia odwołania została doręczona na adres skarżącej i odebrana przez S. O. – dorosłego domownika skarżącej – w dniu 9 kwietnia 2018 r. Data odbioru decyzji wynika za zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Termin do złożenia odwołania upływał z dniem 23 kwietnia 2018 r. Pismo z dnia 18 kwietnia 2018r. stanowiące odwołanie od ww. decyzji skarżąca wniosła w dniu 26 kwietnia 2018 r. (data nadania w placówce pocztowej) tj. 3 dni po upływie ustawowego terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a.. W związku z powyższym Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia dowołania. Organ stwierdził , że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której przyznała , że przekroczyła termin do złożenia odwołania , jednak nie jest to przekroczenie znaczne i nie wynikało ono z jej winy , czy opieszałości. Jak podniosła, odwołanie sporządziła w terminie, a jedynie zapomniała je wysłać we właściwym czasie. W dalszej części skargi skarżąca wyraziła swoje niezadowolenie z pracy ośrodka pomocy społecznej i wydania decyzji niesłusznie nakazującej jej zwrot pobranego świadczenia. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wskazał, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2016.1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonego postanowienia z przepisami prawa. Na podstawie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "p.p.s.a.") Sąd przy rozstrzyganiu sprawy nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego postanowienia w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie wyżej wymienionych ustaw, Sąd uznał, że nie zawiera ono wad powodujących konieczność jego wyeliminowania z obrotu prawnego. Sąd podziela argumentację organu zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 maja 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2018 r. Jednocześnie należy stwierdzić, że argumentacja skargi odnosząca się do zagadnień merytorycznych - oceny przesłanek wydania decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2018 r. nr [...] na mocy której uznano i ustalono świadczenie wychowawcze wypłacone skarżącej za okres od 1 sierpnia 2017 r. do 31 sierpnia 2017 r. w kwocie 500 zł jako nienależnie pobrane oraz nakazujące zwrot ww. nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 1 września 2017 r. do dnia spłaty - nie mogły być przedmiotem kontroli w niniejszym postępowaniu sądowym. Sąd podzielił stanowisko organu odwoławczego, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie wydane w oparciu o art. 134 k.p.a., stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2018 r. było zgodne z powołanym wyżej przepisem i znajdowało oparcie w materiale dowodowym sprawy W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy organ odwoławczy obowiązany jest zbadać, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Warunkiem bowiem skuteczności wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Zgodnie z treścią art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Z kolei w myśl art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Aby pismo mogło zostać uznane za skutecznie doręczone muszą zostać zachowane ściśle reguły określone w rozdziale 8 działu I Kodeksu postępowania administracyjnego. Kwestia doręczenia jest zatem kluczowa dla oceny zachowania terminu. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że decyzja Wójta Gminy z dnia [...] 2018 r. została doręczona w trybie art. 43 k.p.a., zgodnie z którym w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Należy jednocześnie podkreślić, że doręczenie w trybie art. 43 k.p.a. ma taki sam skutek prawny jak doręczenie dokonane bezpośrednio stronie postępowania. Jak wynika z dowodu doręczenia decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2018 r., została doręczona dorosłemu domownikowi – S. O. w dniu 9 kwietnia 2018 r. Tę okoliczność skarżąca nie kwestionuje. W związku z tym termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 23 kwietnia 2018 r. Z kolei skarżąca przedmiotowe odwołanie od ww. decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2018 r., złożyła w dniu 26 kwietnia 2018 r., a zatem po terminie, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a. W związku z powyższym organ odwoławczy prawidłowo orzekł o uchybieniu przez skarżącą terminu do złożenia odwołania od ww. decyzji Wójta Gminy z dnia [...] 2018 r. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się pogląd, który tut. Sąd w pełni podziela, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 K.p.a. (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 1997 r., SA/Łd 2990/95, Lex nr 29079). W związku z tym stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego i nawet nieznaczne przekroczenie terminu do wniesienia odwołania zobowiązuje organ do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania (por. wyrok NSA z dnia 27 listopada 1996 r., SA/Łd 2665/95, CBOSA), co też organ w przedmiotowej sprawie uczynił. Wbrew, zatem odmiennemu stanowisku prezentowanemu w skardze, sąd nie dopatrzył się w kontrolowanym postanowieniu uchybienia przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Należy również wskazać, że skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w związku z czym organ odwoławczy prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W świetle powyższych ustaleń stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, gdyż ani argumentacja skargi, ani też analiza akt sprawy nie ujawniła wad tego rodzaju, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.