III SA/Kr 772/24

|Sygn. akt III SA/Kr 772/24 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 września 2024 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Czarny-Drożdżejko, Asesor WSA Ewelina Dziuban, , Protokolant: Starszy Referent Monika Tuczyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2024 r., sprawy ze skargi T. Dystrybucja Spółki Akcyjnej w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 5 marca 2024 roku, nr SKO.Dr/4122/2/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na zlokalizowanie elektroenergetycznej sieci napowietrznej w pasie drogowym I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie na rzecz T. Dystrybucja Spółki Akcyjnej w Krakowie 680 zł (słownie: sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku Decyzją z dnia 5 marca 2024 r. znak: SKO.Dr/4122/2/2024, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie, działając na podstawie art. 138 §1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 39 ust. 3 i ust. 3a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 320, dalej: u.d.p.), uchyliło decyzję Burmistrza Brzeska z dnia 6 grudnia 2023 r. znak: IK.7230.3.183.2023.ABŚ w sprawie odmowy zezwolenia na zlokalizowanie elektroenergetycznej sieci napowietrznej 0,4 kV, tj. urządzenia obcego niezwiązanego z funkcjonowaniem drogi i ruchem drogowym w pasie drogowym ul. P. (dz. nr 1) w B. oraz w odległości określonej we wniosku, po szlaku nakreślonym zgodnie z załącznikiem graficznym stanowiącym załącznik do ww. wniosku złożonego w dniu 26 października 2023 r. Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Burmistrz Brzeska wyjaśnił, że T. S.A. z siedzibą w K. (dalej: skarżąca) projektuje w pasie drogowym gminnej drogi publicznej słup w miejscu wskazanym wg koncepcji zagospodarowania terenu, tj. w poboczu drogi w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącego zjazdu na drogę wewnętrzną. Organ stwierdził, że projektowana lokalizacja słupa ograniczy widoczność zarówno przy wyjeździe z drogi wewnętrznej na drogę publiczną, jak również ograniczy widoczność wyjazdu z posesji zlokalizowanej na dz. nr 2 obr. B. Ponadto lokalizacja słupa we wskazanym we wniosku miejscu wymusi konieczność wkroczenia pieszego na jezdnię, co zwiększy zagrożenie jego bezpieczeństwa. W związku z powyższym organ stwierdził, że wnioskowana lokalizacja słupa energetycznego w pasie drogowym w związku z planowaną budową sieci energetycznej napowietrznej 0,4 kV nie spełnia wymogów dotyczących umieszczenia w pasie drogi publicznej urządzeń niezwiązanych z funkcjonowaniem drogi. W odwołaniu wniesionym od ww. decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 8, art. 11 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a także naruszenie art. 39 ust. 3 w zw. z ust. 1 pkt 1 oraz ust. 1a ustawy o drogach publicznych poprzez jego błędne zastosowanie i odmowę wyrażenia zgody na lokalizację urządzenia w pasie drogowym, podczas gdy umieszczenie sieci napowietrznej 0,4 kV w pasie drogi gminnej nie będzie miało negatywnego wpływu na stan drogi oraz urządzeń znajdujących się w pasie drogowym oraz nie będzie zagrażało bezpieczeństwu w ruchu drogowym. Opisaną na wstępie decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie uchyliło decyzję organu I instancji i umorzyło postępowanie w sprawie. Kolegium wyjaśniło, że w toku postępowania odwoławczego ustaliło, że w niniejszej sprawie wydana została decyzja z dnia 3 lutego 2023 r. znak: IK.7230.3.14.2023.ABŚ, zmieniona następnie decyzją z dnia 13 lutego 2023 r. znak: IK.7230.3.14.2023.ABŚ. Treść decyzji z dnia 3 lutego 2023 r., z dnia 13 lutego 2023 r. i aktualnie wydanej jest niemalże identyczna. Różnice dotyczą fragmentów uzasadnienia, w których albo pominięto jedno zdanie w porównaniu z poprzednią decyzją, albo dopisano inne zdanie, którego w poprzedniej decyzji nie było. Powyższe oznacza, że organ l instancji już rozstrzygnął wniosek o wydania zezwolenia na zlokalizowanie elektroenergetycznej sieci napowietrznej 0,4 kV, tj. urządzenia obcego niezwiązanego z funkcjonowaniem drogi i ruchem drogowym w pasie drogowym ul. P. (dz. nr 1) w B. i to w dwóch decyzjach. Aktualna jest trzecią z kolei w której organ l instancji rozstrzyga wniosek o takim samym brzmieniu. Postępowanie wywołane aktualnym wnioskiem jest zatem bezprzedmiotowe. Taki wniosek został już dwukrotnie rozpatrzony. Za każdym razem organ l instancji wskazywał na praktycznie te same argumenty. Występuje też tożsamość stron postępowania. Zdaniem Kolegium powyższe prowadzi do wniosku, że konieczne jest uchylenie decyzji organu l instancji i umorzenie dalszego postępowania jako bezprzedmiotowego. Kolegium zaznaczyło, że nie oznacza to, iż spółka nie może ubiegać się o wydanie zezwolenia. Wniosek taki powinien jednak różnić się od tych już rozpatrzonych. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Krakowie strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, w szczególności przepisów: - art. 7, art. 8, art. 77, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, a to przyjęcie, że słup energetyczny niskiego napięcia miałby być posadowiony na działce nr 1 przy ul. P. w B., kiedy faktycznie niniejsza sprawa dotyczy posadowienia słupa energetycznego na działce nr 2 przy ul. P. [...] w B., która jest działką prywatną, graniczącą z działką nr 3 w jej części wykorzystywanej dla potrzeb komunikacyjnych, jako droga publiczna (gminna) i droga wewnętrzna (dojazdowa, nie posiadająca statusu drogi publicznej), tj. na działce nr 2 przy ul. P. [...] w "trójkącie" zawierającym się pomiędzy działką nr 2 i 1, zgodnie ze złożonym wnioskiem i stanowiącym jego część załącznikiem graficznym - skutkiem czego ustalenie organu II instancji jakoby sprawa była bezprzedmiotowa (niniejsza sprawa została rozstrzygnięta przez Burmistrza Brzeska trzema decyzjami, tj. dwoma kolejno wydanymi w dniu 3.02.2023 r. znak: IK.7230.3.14.2023.ABŚ i zmieniającą ją decyzją ostateczną z dnia 13.02.2023 r. znak: IK.7230.3.14a.2023.ABŚ oraz obecnie zaskarżoną decyzją z dnia 6.12.2023 r. znak: IK.7230.3.183.2023.ABŚ) nie posiada żadnego oparcia w stanie faktycznym sprawy, a w konsekwencji i prawnym bowiem dotyczy dwóch różnych przedmiotowo spraw, gdzie w przekonaniu skarżącego, organ II instancji w ogóle nie orzekł co do istoty sprawy, - naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 8, art. 11 oraz art. 107 § 3 k.p.a., poprzez zaniechanie przez Burmistrza Brzeska jako organu I instancji wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego niniejszej sprawy, a to przez brak rzetelnej analizy, przy uwzględnieniu zawodowego (profesjonalnego) charakteru rozstrzyganej sprawy, zachowania warunków bezpieczeństwa drogowego, co do rzeczywistej sytuacji przy proponowanej lokalizacji słupa energetycznego na działce nr 2 i graniczącego z nią pasa drogowego części działki nr 1, wpływu lokalizacji słupa na możliwość nieskrępowanego wyjazdu z drogi wewnętrznej oraz z posesji działki nr 2 na drogę publiczną, skutkiem czego organ I instancji oparł się na dowolnych, zdaniem skarżącego nietrafnych, ustaleniach niemających odniesienia do rzeczywistego stanu sprawy, - naruszenie art. 39 ust. 3 w zw. z art. 39 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, poprzez jego błędne zastosowanie i odmowę wyrażenia zgody na lokalizację słupa energetycznego między innymi w pasie drogowym, podczas gdy umieszczenie elektroenergetycznej sieci napowietrznej 0,4 kV w pasie drogi gminnej, nie będzie miało negatywnego wpływu na stan drogi oraz stan urządzeń znajdujących się w pasie drogowym, a ponadto w żaden sposób nie zagraża i nie będzie zagrażało bezpieczeństwu w ruchu drogowym, nie narusza wymagań wynikających z przepisów odrębnych, ani też nie prowadzi do utraty uprawnień z tytułu gwarancji lub rękojmi w zakresie budowy, przebudowy lub remontu drogi. W oparciu o powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz (w uzupełnieniu skargi) poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także zasądzenie koszów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca wniosła także o przeprowadzenie dowodu z dokumentów, znajdujących się w aktach niniejszej sprawy oraz przeprowadzenie dowodu z załączonych dokumentów a to: - postanowienia o umorzeniu postępowania sądowego toczącego się przed Sądem Rejonowym w Brzesku I Wydział Cywilny pomiędzy skarżącą, a D. K., właścicielem działki nr 2, wraz z treścią zawartej ugody, opatrzonej wzmianką o prawomocności do sygn. akt sądowych: [...] - na okoliczność konieczności przesunięcia przez skarżącą słupa energetycznego niskiego napięcia na działce nr 2 w B. przy ul. P. [...], - dowodu z dokumentów w postaci załącznika graficznego nr I do wniosku skarżącej z dnia 28.12.2022 r. oraz załącznika graficznego nr II, do wniosku skarżącej z dnia 18.10.2023 r. znajdujących się w aktach sprawy, na okoliczność odmiennych lokalizacji słupa energetycznego na działkach nr 1 i nr 2 przy ul. P. w B. i w konsekwencji konieczności odmiennej oceny i kwalifikacji przez organ administracyjny, zaproponowanych różnych lokalizacji urządzenia energetycznego. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że wbrew stanowisku organu odwoławczego, że postępowanie wywołane aktualnym wnioskiem spółki stało się bezprzedmiotowe, obecny wniosek, złożony dnia 18.10.2023 r. dotyczy posadowienia słupa energetycznego w innym miejscu, a nowa lokalizacja winna zostać, zdaniem skarżącej, wnikliwie rozpoznana i rozpatrzona, co, w ocenie skarżącej, w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Zdaniem skarżącej rozstrzygnięcie dokonane przez Kolegium nie posiada żadnego oparcia w stanie faktycznym sprawy, a w konsekwencji i prawnym, bowiem dotyczy dwóch różnych przedmiotowo spraw, w konsekwencji czego Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie orzekło, co do istoty sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. W wyniku kontroli zaskarżonej decyzji należy uznać, że organ II instancji nieprawidłowo umorzył postępowanie administracyjne toczące się z wniosku skarżącej. Art. 105 § 1 k.p.a. dotyczy sytuacji, gdy postępowanie administracyjne z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wówczas wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowość czyli brak przedmiotu sprawy administracyjnej oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jedną z podstaw dopuszczalności prowadzenia postępowania administracyjnego jest stwierdzenie, iż w zakresie zgłoszonego żądania strony, nie toczy się już lub nie zostało zakończone postępowanie w tym przedmiocie. Zawisłość sprawy (lis pendens) lub zapadnięcie ostatecznego rozstrzygnięcia - powaga rzeczy osądzonej (res iudicata) należy zaliczyć do przesłanek procesowych negatywnych. Mając powyższe na uwadze nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że w sprawie wystąpiła tożsamość przedmiotowa i podmiotowa. W decyzji z dnia 13 lutego 2023 r. zmieniającej decyzję z dnia 3 lutego 2023 r. organ I instancji wskazał, że skarżąca projektuje słup w pasie drogowym gminnej drogi publicznej w miejscu wskazanym wg koncepcji zagospodarowania terenu, tj. w poboczu drogi w bezpośrednim sąsiedztwie istniejącego zjazdu na drogę wewnętrzną. Organ stwierdził, że projektowana lokalizacja słupa ograniczy widoczność zarówno przy wyjeździe z drogi wewnętrznej na drogę publiczną, jak również ograniczy widoczność wyjazdu z posesji zlokalizowanej na dz. nr 2 obr. B. Ponadto lokalizacja słupa we wskazanym we wniosku miejscu wymusi konieczność wkroczenia pieszego na jezdnię, co zwiększy zagrożenie jego bezpieczeństwa. W związku z powyższym organ stwierdził, że wnioskowana lokalizacja słupa energetycznego w pasie drogowym w związku z planowaną budową sieci energetycznej napowietrznej 0,4 kV nie spełnia wymogów dotyczących umieszczenia w pasie drogi publicznej urządzeń niezwiązanych z funkcjonowaniem drogi. Tymczasem we wniosku z dnia 18 października 2023 r. skarżąca wyraźnie wniosła o zgodę na lokalizację w pasie drogowym ulicy P. w m-ci B. (dz. nr 1) sieci elektroenergetycznej napowietrznej 0,4kV postaci przewodu izolowanego AsXSn 4x35+lx25mm2 zgodnie z załączonym planem sytuacyjnym (zatem w istocie o przesunięcie istniejącej już sieci napowietrznej) oraz na zbliżenie projektowanego słupa nr [...], zlokalizowanego po przebudowie na działce numer 2 poza ogrodzeniem posesji, do krawędzi jezdni drogi publicznej (ul. P.), zgodnie z załączonym planem sytuacyjnym na odległość mniejszą niż określona w ustawie o drogach publicznych. Niewątpliwie lokalizacja słupa w pasie drogowym gminnej drogi publicznej, w poboczu drogi (dz. nr 1) nie jest tożsama z lokalizacją słupa na działce numer 2 stanowiącej własność prywatną, w konsekwencji wobec różnej lokalizacji słupa, oczywistym jest, że również wnioskowany przebieg elektroenergetycznej sieci napowietrznej w obu sprawach nie jest taki sam. Istotnie natomiast organ I instancji różnicy tej nie dostrzegł i w decyzji z dnia 6 grudnia 2023 r. odniósł się do wniosku skarżącej z dnia 28 grudnia 2022 r., nie zaś do wniosku z dnia 18 października 2023 r., co uszło uwadze organu odwoławczego. W konsekwencji w zaistniałym stanie faktycznym i prawnym, nie można zgodzić się z organem odwoławczym, że w sprawie brak było podstawy do rozpoznania przez organ pierwszej instancji po raz kolejny tożsamego żądania skarżącego i wydania decyzji rozstrzygającej tę samą sprawę co do jej istoty. Nie ulega bowiem wątpliwości Sądu, że sprawa uprzednio wszczęta i rozstrzygnięta ostatecznie, nie jest sprawą tożsamą ze sprawą zainicjowaną wnioskiem w niniejszej sprawie. Natomiast tylko tożsamość żądania, przy niezmienionym stanie faktycznym i prawnym sprawy, może prowadzić do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, a jeżeli zostało wszczęte – do jego umorzenia. W tym stanie sprawy, uznając że skarga jest usprawiedliwiona, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w zw. z art. 135 p.p.s.a., uchylił decyzje organów obu instancji, wobec uznania, że brak jest tożsamości spraw, a organ I instancji nie rozpoznał wniosku skarżącej. O kosztach postępowania w pkt II sentencji, Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.