III SA/Kr 773/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz ( spr.) Sędziowie WSA Janusz Bociąga WSA Hanna Knysiak-Molczyk Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2014 r. sprawy ze skargi E. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 marca 2014r. nr [ ] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego skargę oddala Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej decyzją z dnia [...] 2014 r., znak: [...] odmówił przyznania E. S. świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla osoby uprawnionej – A. S. uzasadniając swoje rozstrzygnięcie tym, że dochód na osobę w rodzinie przekracza ustawowe kryterium dochodowe. Od powyższej decyzji E. S. odwołała się wskazując na trudną sytuację materialno-bytową rodziny. Samorządowe Kolegium Odwoławczego decyzją z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt: [...] utrzymało w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] 2014r. znak: [...]. W uzasadnieniu decyzji Kolegium podało, że w myśl art. 9 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 1228 z późn. zm.) świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują osobie uprawnionej do ukończenia przez nią 18 roku życia albo w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej do ukończenia przez nią 25 roku życia, albo w przypadku posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności - bezterminowo. Świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725 zł. Osobą uprawnioną – w myśl art. 2 pkt 11 ustawy jest osobę uprawniona do alimentów od rodzica na podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd, jeżeli egzekucja okazała się bezskuteczna. Z kolei stosownie do art. 2 pkt 4 i 5 ustawy przez dochód należy rozumieć dochód, o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych, a przez dochód rodziny - dochód rodziny, o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych. Okres świadczeniowy to okres, na jaki ustala się prawo do świadczenia z funduszu alimentacyjnego, tj. od dnia 1 października do dnia 30 września następnego roku kalendarzowego (art. 2 pkt 8 ustawy). Organ wskazał, że ilekroć w ustawie jest mowa o utracie dochodu - oznacza to utratę dochodu spowodowaną: a) uzyskaniem prawa do urlopu wychowawczego, b) utratą prawa do zasiłku lub stypendium dla bezrobotnych, c) utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, d) utratą zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, a także emerytury lub renty, renty rodzinnej lub renty socjalnej, z wyjątkiem renty przyznanej rolnikowi w związku z przekazaniem lub dzierżawą gospodarstwa rolnego, e) wyrejestrowaniem pozarolniczej działalności gospodarczej, f) utratą zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub zasiłku macierzyńskiego, przysługujących po utracie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (art. 2 pkt 17). Uzyskanie dochodu to uzyskanie dochodu spowodowane: a) zakończeniem urlopu wychowawczego, b) uzyskaniem prawa do zasiłku lub stypendium dla bezrobotnych, c) uzyskaniem zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, d) uzyskaniem zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, a także emerytury lub renty, renty rodzinnej lub renty socjalnej, z wyjątkiem renty przyznanej rolnikowi w związku z przekazaniem lub dzierżawą gospodarstwa rolnego, e) rozpoczęciem pozarolniczej działalności gospodarczej, f) uzyskaniem zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub zasiłku macierzyńskiego, przysługujących po utracie zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (art. 2 ust. 18). Zgodnie z art. 9 ust. 3 ww. ustawy w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy lub po tym roku, ustalając jego dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego. W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny po roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy jego dochód ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego (art. 9 ust. 4a). Z kolei art. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych stwierdza, że ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób: a) przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne, b) deklarowany w oświadczeniu dochód z działalności podlegającej opodatkowaniu na podstawie przepisów o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, pomniejszony o należny zryczałtowany podatek dochodowy i składki na ubezpieczenia społeczne i zdrowotne, c) inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym dochody uzyskane z alimentów. Natomiast dochód rodziny to przeciętny miesięczny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy (art. 3 pkt 2). Samorządowego Kolegium Odwoławczego uznało rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji za prawidłowe. Z obliczeń dokonanych przez organ pierwszej instancji wynika, że dochód E. S. z tytułu zatrudnienia w 2012 roku został utracony, a zatem dochód ten nie jest uwzględniany przy obliczaniu dochodu rodziny. Natomiast do dochodu rodziny za 2012 rok należało wliczyć dochód z tytułu otrzymanych alimentów w kwocie 300 zł. A zatem miesięczny dochód rodziny wyniósł 25 zł (300 zł: 12 = 25 zł). Ponadto od dnia 7 czerwca 2013 roku E. S. przyznano świadczenie rehabilitacyjne, zaś wysokość tego świadczenia za pierwszy pełny miesiąc, tj. lipiec 2013 roku wyniosła 1.988,13 zł. W związku z powyższym do przeciętnego dochodu członka rodziny ustalonego w oparciu o dochód osiągnięty w roku 2012 należało dodać dochód uzyskany przez E. S. z tytułu uzyskanego świadczenia rehabilitacyjnego w miesiącu lipcu 2013 r. (opierając się na zasadach określonych w 9 ust. 4a ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów). Z powyższych ustaleń wynika, że miesięczny dochód w rodzinie strony wyniósł 2.013,13 zł. Zaś w przeliczeniu na osobę w rodzinie - 1.006,56 zł (2.013,13 zł : 2 = 1.006,56 zł), która to kwota przekracza ustawowe minimum uprawniające do przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego tj. kwotę 725,00 zł. Obliczenia dochodu rodziny skarżącej zostały w ocenie Kolegium dokonane przez organ pierwszej instancji zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Kolegium zwróciło uwagę, że decyzja w sprawie ustalenia prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego należy do tzw. decyzji związanych. Organ administracji nie ma możliwości wyboru spośród kilku równoprawnych rozwiązań. Jeżeli strona spełnia przesłanki ustawowe, musi świadczenie przyznać, a jeżeli nie spełnia, jest zobligowany do wydania decyzji negatywnej. Ponadto wskazano, że organ administracji publicznej nie może według swojego uznania przyznać świadczenia rodzinnego kierując się zasadami współżycia społecznego, czy słuszności w sytuacji nawet bardzo ciężkich okoliczności życiowych dotyczących rodziny wnioskodawcy. Z tych też względów stwierdzono, iż decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa, a orzeczenie przez organ o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, przy ustalonym stanie faktycznym byłoby niezgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 11 marca 2014 r., sygn. akt: [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie E. S. Skarżąca zakwestionowała sposób wyliczenia dochodu rodziny, podnosząc, że niezasadnie wzięto pod uwagę dochód w 2013 r. jedynie z miesiąca lipca. Wskazała też – powołując się na orzecznictwo sądowe, że dochód rodziny należy liczyć jako przeciętny roczny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym. Skarżąca zarzuciła organom naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. i wniosła o uchylenie decyzji organów obydwu instancji. Wskazała na swoją trudną sytuację bytową, z którą boryka się jako samotna matka. W odpowiedzi na wniesioną skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w całości podtrzymało swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zasygnalizować należy, że w świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04). Sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie spraw administracyjnych i nie ma kompetencji do zmiany zaskarżonych do niego decyzji administracyjnych, bada natomiast czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Badana sprawa dotyczy odmowy przyznania skarżącej świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla osoby uprawnionej A. S. na podstawie przepisów ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 1228 z późn. zm.) Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują osobie uprawnionej do ukończenia przez nią 18 roku życia albo w przypadku gdy uczy się w szkole lub szkole wyższej do ukończenia przez nią 25 roku życia, albo w przypadku posiadania orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności - bezterminowo. W myśl art. 2 pkt 11 ustawy, osoba uprawniona to osoba uprawnioną do alimentów od rodzica na podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd, jeżeli egzekucja okazała się bezskuteczna. Z kolei bezskuteczność egzekucji oznacza egzekucję, w wyniku której w okresie ostatnich dwóch miesięcy nie wyegzekwowano pełnej należności z tytułu zaległych i bieżących zobowiązań alimentacyjnych (art. 2 pkt 2 ustawy). Wniosek o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego został złożony w dniu 18 września 2013 r., a z zaświadczenia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym z dnia 10 września 2013 r. wynika, że w okresie ostatnich dwóch miesięcy egzekucja świadczeń alimentacyjnych należnych od R. S. przyznanych A. S. wyrokiem Sądu Rejonowego z dnia 21 grudnia 2012 r., sygn. [...] w wysokości 600 zł miesięcznie okazała się bezskuteczna. Oznacza to, że A. S. urodzona w dniu [...] 1996 r. jest osobą uprawnioną do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, przy czym zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725 zł. Dochód rodziny według art. 2 pkt 5 ustawy to dochód rodziny, o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych. Dochód ten oznacza zatem sumę dochodów członków rodziny, zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j.: Dz.U. z 2013 r., poz. 1456 z późn. zm.). W niniejszej sprawie dochód rodziny to dochód E. S., gdyż jej córka A. S. jest uczennicą liceum ogólnokształcącego i nie osiąga dochodu. Według art. 2 pkt 5a ustawy dochód członka rodziny to przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, z zastrzeżeniem art. 9 ust. 3-4a, przy czym okres świadczeniowy to według art. 2 pkt 8 ustawy okres, na jaki ustala się prawo do świadczenia z funduszu alimentacyjnego, tj. od dnia 1 października do dnia 30 września następnego roku kalendarzowego. Dochodem E. S. jest zatem jej przeciętny miesięczny dochód osiągnięty w roku kalendarzowym 2012 r., z zastrzeżeniem art. 9 ust. 3-4a. Z akt sprawy wynika, że E. S. w 2012 r. osiągnęła dochód ze stosunku pracy, jednakże jest to dochód utracony, tj. utracony w związku z utratą zatrudnienia (art. 2 pkt 17 lit. c) i jako taki nie jest uwzględniany zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy, według którego "w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy lub po tym roku, ustalając jego dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego". Utrata zatrudnienia w 2012 r. wynika ze świadectwa pracy z dnia 18 grudnia 2012 r. Jednakże w 2012 r. E. S. otrzymała alimenty w wysokości 300 zł, co wynika z zaświadczenia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym z dnia 10 września 2013 r. Alimenty na rzecz dzieci wchodzą w skład dochodu na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy w związku z art. 3 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach rodzinnych. Przeciętny miesięczny dochód E. S. w 2012 r. wyniósł zatem 25 zł (w wyniku podziału kwoty 300 zł przez liczbę 12 miesięcy). Według art. 9 ust. 4a ustawy, w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny po roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy jego dochód ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, powiększonego o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Z akt sprawy wynika, że od dnia 7 czerwca 2013 r. E. S. otrzymywała świadczenie rehabilitacyjne i świadczenie to było przyznane do dnia 1 czerwca 2014 r. (oświadczenie skarżącej z dnia 10 lutego 2014 r.). Świadczenie to stanowi dochód uzyskany w 2013 r. zgodnie z art. 2 pkt 18 lit. f ustawy. Dochód z tego tytułu był uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, tj. w dniu wydania decyzji pierwszoinstancyjnej czyli w dniu [...] 2014 r., a zatem dochód E. S. należało powiększyć o kwotę świadczenie rehabilitacyjnego z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód z tego tytułu został osiągnięty, tj. z miesiąca lipca 2013 r. Z zaświadczenia ZUS z dnia 22 stycznia 2014 r. wynika, że dochód z tego tytułu wynosił 1988,13 zł. Dochód E. S. obejmuje zatem kwotę 25 zł z tytułu jej przeciętnego miesięcznego dochodu w 2012 r. oraz kwotę 1988,13 zł z tytułu uzyskanego w 2013 r. dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty. Dochód ten stanowi zatem kwotę 2013,13 zł, a w konsekwencji dochód na członka dwuosobowej rodziny wynosi 1006,56 zł i przekracza kryterium dochodowe, o jakim mowa w art. 9 ust. 2 ustawy. Odnosząc się do stanowiska skarżącej zaprezentowanego w skardze do sądu administracyjnego, Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę nie podziela poglądu, zgodnie z którym dochód rodziny należy liczyć jako przeciętny miesięczny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym, a zatem organy powinny uwzględnić jedynie 1/12 dochodu uzyskanego przez skarżącą w lipcu 2013 r. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 stycznia 2014 r., I OSK 2094/13, "zestawienie treści art. 9 ust. 4a z ustawowymi definicjami pojęć "dochód rodziny" i "dochód członka rodziny" prowadzi do wniosku, że w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny po roku poprzedzającym okres świadczeniowy, przeciętny miesięczny dochód osiągnięty przez niego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy należy powiększyć o kwotę uzyskanego dochodu z miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód został osiągnięty. Ustalając natomiast wysokość dochodu rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie, trzeba ustalić dochód każdego z członków rodziny, następnie dochody te zsumować i podzielić przez liczbę osób w rodzinie. (...) Z szeregu przepisów ustawy w aktualnym brzmieniu, wynika, że kryterium dochodowe ujęte w skali miesiąca musi być spełnione w trakcie całego okresu świadczeniowego, tak by dochód rodziny uzyskiwany w każdym miesiącu tego okresu mieścił się w granicach określonych ustawowo, a więc by nie przekraczał kwoty 725 zł na osobę w rodzinie. Potwierdzeniem tego jest unormowanie zawarte w art. 19 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym w przypadku wystąpienia zmian w liczbie członków rodziny, uzyskania lub utraty dochodu albo innych zmian mających wpływ na prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego osoba uprawniona albo jej przedstawiciel ustawowy, którzy złożyli wniosek o przyznanie świadczenia z funduszu są obowiązani do niezwłocznego powiadomienia o tym organu wypłacającego świadczenia. Z kolei art. 18 ust. 5 ustawy stanowi, że w przypadku gdy dochód rodziny powiększony o uzyskany dochód powoduje utratę prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, świadczenia nie przysługują od miesiąca po pierwszym miesiącu od miesiąca, w którym dochód został uzyskany. (...) Uzyskanie dodatkowego dochodu przez członka rodziny tylko w jedynym miesiącu nie wpływa na prawo do świadczenia alimentacyjnego. Z treści art. 9 ust. 4a ustawy wynika, że nie chodzi o dochód uzyskiwany tylko przez 1 miesiąc, doliczeniu podlega bowiem dochód z miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty. Z kolei zawarte w omawianym przepisie zastrzeżenie, zgodnie z którym dochód uzyskany po roku poprzedzającym okres świadczeniowy dolicza się do dochodu członka rodziny, pod warunkiem że jest on uzyskiwany w dniu ustalania prawa do świadczeń, zakłada doliczenie do dochodu długotrwale uzyskiwanego. Natomiast w przypadku utraty takiego dochodu, nawet gdyby do utraty doszło po 2 miesiącach jego uzyskiwania, należałoby dochód rodziny pomniejszyć o utracony dochód. Tak więc dochód uzyskany w 1 miesiącu w ogóle nie wpłynie na prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, natomiast uzyskany na okres dłuższy, będzie miał wpływ na to prawo tylko przez okres jego otrzymywania". Również w wyroku z dnia 4 lipca 2013 r., I OSK 2373/12 NSA podkreślił, że "już zatem będące skutkiem uzyskania nowego źródła dochodu przekroczenie kryterium (725 zł) w jednym miesiącu rzutuje na prawo do świadczeń, zważywszy, że dochody uzyskane w roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy stanowią podstawę do ustalenia miesięcznej kwoty dochodu rodziny na cały okres świadczeniowy, przez co nowy uzyskany w trakcie tego okresu dochód wpływa jedynie na wysokość miesięcznego dochodu rodziny, nie zaś na sumę dochodów, ustaloną i wyliczoną w skali roku dla danego okresu świadczeniowego. Natomiast średnia dwunastomiesięczna z roku bazowego (roku kalendarzowego poprzedzającego okres świadczeniowy) jest jedynie punktem wyjścia dla ustalenia dochodu rodziny (miesięcznego) z uwzględnieniem doliczanego do niej dochodu uzyskanego i odliczanego od niej dochodu utraconego, co ustawa ujmuje jako zdarzenie jednostkowe związane z uzyskaniem przez rodzinę nowego źródła dochodu (art. 2 pkt 18) lub utratą dotychczasowego źródła dochodu (part. 2 pkt 17)". Sąd w składzie rozpoznającym tę sprawę podzielając powyższe stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego stoi na stanowisku, że w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny po roku kalendarzowym poprzedzającym okres świadczeniowy, dochód obejmujący kwotę miesięcznego dochodu następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty, doliczany jest do kwoty przeciętnego miesięcznego dochodu osiągniętego przez członka rodziny w roku poprzedzającym okres świadczeniowy, tj. dochodu członka rodziny. W rozpoznawanej sprawie organy prawidłowo ustaliły dochód skarżącej zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami, a stwierdzając przekroczenie kryterium dochodowego zobligowane były orzec o odmowie przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego, niezależnie od niekwestionowanej trudnej sytuacji bytowej skarżącej. Niezasadny okazał się tym samym zarzut naruszenia przez organ art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Z powyższych powodów skargę, jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić.