III SA/Kr 783/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędziowie WSA Barbara Pasternak WSA Halina Jakubiec Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2012 r. sprawy ze skargi Gminy Miasta Zakopane na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 17 maja 2012 r. nr PR-X.432.1.47.2012.MP w przedmiocie nieuwzględnienia protestu skargę oddala Gmina Miasta Zakopane wnioskowała w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013, Osi Priorytetowej Turystyka i Przemysł Kulturowy, Działanie Rozwój Infrastruktury Turystycznej o dofinansowanie projektu pod nazwą "Zakopane BIKE&SKI – wzmocnienie i rozwój potencjału turystycznego Małopolski". Pismem z dnia 2 kwietnia 2012r. Dyrektor Departamentu Funduszy Europejskich znak FE-III.432.1.62.2012 poinformował wnioskodawcę, że wniosek zgodnie z zapisami § 21 – 23 oraz § 27 – 29 Regulaminu konkursu poddany został ocenie formalnej, w wyniku której stwierdzono, że projekt nie spełnia kryteriów wyboru projektów określonych w załączniku Nr 4 do Uszczegółowienia Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007 – 2013. W związku z tym został odrzucony na etapie oceny formalnej ze względu na fakt niespełnienie kryterium " Kwalifikowalność projektu". Organ wyjaśnił, że wnioskodawca jako rodzaj projektu wybrał "Inwestycje w zakresie infrastruktury rekreacyjnej – inwestycje dotyczące zarówno istniejących, jak również nowych obiektów rekreacyjnych". Projekt dotyczył działań na Równi Krupowej, 15 – hektarowej łące w centrum Zakopanego, wpisanej do Rejestru Zabytków Województwa Małopolskiego jako dobro kulturowe, które wymaga szybkiej interwencji w zakresie: konserwacji zieleni, odwodnienia Równi, remontu ciągów spacerowych, budowy WC i stacji trafo, wykonania małej architektury, wykonania oświetlenia, budowy parkingu na 58 miejsc, budowy kładki nad ul. Kościuszki, utworzenia skansenu kultury pasterskiej, remontu chodników przy u. Przewodników Tatrzańskich i wykonania małej architektury przy ul. Przewodników Tatrzańskich. Analizując ten zakres rzeczowy organ stwierdził, że obejmuje on renowację i rekultywację ogólnodostępnych obszarów rekreacji i wypoczynku zabytkowej Równi Krupowej w Zakopanem. W ocenie organu tego typu obiekty charakteryzują się niewielkim zasięgiem oddziaływania turystycznego, są nakierunkowane w głównej mierze na realizację potrzeb społeczności lokalnej i nie przyczyniają się bezpośrednio do realizacji celów działania 3.1.C. Dodatkowo organ podkreślił, że zgodnie z zapisami Uszczegółowienia MRPO na lata 2007 – 2013 wsparcie mogą uzyskać inwestycje w zakresie infrastruktury rekreacyjnej nie będące standardową infrastrukturą rekreacyjno-sportową służącą zaspokajaniu potrzeb społecznych mieszkańców. Zgodnie z zapisami studium wykonalności jako pierwszych podstawowych odbiorców projektu, wnioskodawca wskazuje właśnie mieszkańców Zakopanego. Organ podkreślił, że ze względu na lokalny charakter projektu obejmujący standardową infrastrukturę rekreacyjno-sportową służącą zaspokajaniu potrzeb społecznych mieszkańców oraz brak udokumentowania wpływu projektu na wzrost turystyki w regionie, nie istnieje możliwość jego dofinansowania w ramach Działania 3.1.C. Dodatkowo, działania przewidziane w projekcie są zbieżne z zakresem wspieranym w ramach Schematu 3.2A Dziedzictwo kulturowe i rewaloryzacja układów przestrzennych. Dalej organ podał, że w ramach Schematu 3.2.A wspierane są projekty mające na celu ochronę i promocję dziedzictwa kulturowego i przyrodniczego oraz przystosowanie ich do celów turystycznych. W tym też schemacie wnioskodawca ubiegał się o dofinansowanie na realizację inwestycji "Ochrona krajobrazu i dobra kulturowego poprzez rewaloryzację terenu Równi Krupowej w Zakopanem MRPO.03.02.01-12-404/10. Zakres powyższego projektu zawiera elementy wykazane w przedmiotowym projekcie np. budowę WC, kładki nad ulicą Kościuszki czy remont ciągów spacerowych. Powyższe w ocenie organu potwierdza dodatkowo tezę, że projekt nie wpisuje się w cele Działania 3.1 i podlega odrzuceniu na etapie oceny formalnej. Do pisma załączona został karta oceny formalnej wniosku z pełną dokumentacją. Gmina Miasta Zakopanego, reprezentowana przez zastępcę Burmistrza Zakopanego, wniosła wobec powyższej informacji protest. Zakwestionowała stwierdzenie organu, że projekt charakteryzuje się "niewielkim zasięgiem oddziaływania turystycznego" i nakierowany jest w głównej mierze na realizację potrzeb społeczności lokalnej" . Gmina podkreśliła, że ocena ta stoi w sprzeczności z określonym w Studium Wykonalności i we wniosku aplikacyjnym poziomem rezultatu. W 2014 roku "Liczba korzystających z rozbudowanych/przebudowanych/zmodernizowanych obiektów" została oszacowania na poziomie 732 397 osób. Biorąc pod uwagę fakt, iż liczba mieszkańców Zakopanego w 2010 roku wynosiła 26 709 osób oraz, że nie istnieją żadne uzasadnione przesłanki by twierdzić, iż do 2014 roku liczba mieszkańców Zakopanego może wzrosnąć blisko 27,5 razy, skarżąca wysnuła przypuszczenie, iż minimum 705 688 osób korzystających rozbudowanych/przebudowanych/zmodernizowanych w ramach projektu obiektów będą inne osoby niż mieszkańcy Zakopanego. Podała dalej, że w tabeli nr 21 rozwiano wątpliwości skazując, iż na liczbę tę składają się: turyści pobytowi - 203 068 i turyści jednodniowi 508 484, a także mieszkańcy Zakopanego, ale jedynie w skromnej liczbie 20 845 osób. Liczby te wskazują, że projekt przeznaczony jest w główniej mierze dla turystów, co jest zgodne wbrew stanowisku organu z celami działania. Celem głównym działania 3.1, jak zauważyła dalej skarżąca Gmina jest "rozwój produktów i oferty turystycznej regionu oraz budowanie pozytywnego wizerunku Małopolski jako regionu atrakcyjnego turystycznie w kraju i za granicą, mające na celu zwiększenie liczby osób odwiedzających Małopolskę i zwiększenie wpływów z działalności turystycznej". Celem ogólnym projektu jest jak zauważyła jest wytworzenie ogólnodostępnej przyjaznej przestrzeni publicznej, wykorzystującej dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze Podhala jako silne wzmocnienie oferty turystycznej i atrakcyjności regionu. Celami bezpośrednimi natomiast: wytworzenie ogólnodostępnych miejskich obszarów rekreacji i odpoczynku wytworzenie produktu turystycznego poprzez renowację i dostosowanie zabytku dziedzictwa kulturowego do absorpcji ruchu turystycznego ochrona zabytku Podhala - Równi Krupowej przed technicznym i moralnym unicestwieniem i udostępnienie go szerokiej publiczności jako wybitnego przykładu kultury pasterskiej Podhala, stworzenie produktu turystycznego o walorach poznawczych i kulturowych i włączenie go do oferty turystyki kulturowo-przyrodniczej, rozszerzenie oferty turystycznej i poprawa jakości produktu turystycznego oferowanego przez miasto oraz zwiększenie w wyniku tego liczby turystów; zwiększenie wiedzy i świadomości mieszkańców Podhala o własnej tradycji i włączenie obiektu do ogólnopolskich programów dydaktycznych oraz wykreowanie obszaru aktywności turystycznej i wytworzenie nowych miejsc pracy w turystyce i przemysłach około turystycznych Przytoczone powyżej cele projektu są więc w ocenie skarżącej gminy w pełni zgodne z celami działania 3.1.c, a ich charakter potwierdza, iż budowa produktu turystycznego - ścieżki pieszo-narciarskiej na Równi Krupowej w Zakopanem i zwiększenie przez to absorpcji ruchu turystycznego ma wpływ na rozwój gospodarczy miasta i w konsekwencji regionu. W Studium Wykonalności zwrócono również uwagę, że rozwój alternatywnych do obecnych produktów turystycznych oferowanych przez Zakopane jest koniecznością, z uwagi na zmniejszającą się liczbę turystów, zwłaszcza pobytowych. Tym samym projekt niesie ze sobą efekty ekonomiczne, odpowiada na postulat "zwiększenia wpływów z działalności turystycznej", wpisany do celów działania. Powyższe wskazuje w ocenie skarżącej Gminy, iż projekt ma wielki wpływ na rozwój turystyki w Zakopanem, które jest drugim po Krakowie najliczniej odwiedzanym miejscem w Małopolsce, co implikuje bezpośredni wpływ na rozwój turystyki w całym regionie. Tym samym nie istnieje żadna przesłanka, by z tego powodu wniosek został odrzucony. Dalej skarżąca gmina wskazała, że fakt, iż projekt obejmujący rewitalizację zabytkowego terenu Równi Krupowej i przystosowanie go do absorpcji ruchu turystycznego był składany do konkursu 3.2.a "Dziedzictwo kulturowe i rewaloryzacja układów przestrzennych" jest bez znaczenia dla oceny projektu składanego do schematu 3.1.c. W Studium Wykonalności wskazano, że Rówień Krupowa w Zakopanem figuruje w Rejestrze Zabytków Województwa Małopolskiego pod numerem A-745 z dnia 23.01.2001 r., określającym granicę ochrony konserwatorskiej na całość obszaru, co dawało prawo do składania wniosku do działania 3.2.a. Fakt, że na terenie Równi Krupowej, która w projektcie dokumentu Sejmiku Województwa Małopolskiego "WOJEWÓDZKI PROGRAM OPIEKI NAD ZABYTKAMI W MAŁOPOŁSCE NA LATA 2010-2013", jest częścią jedynego, działającego w Małopolsce parku kulturowego (utworzonego uchwałą Rady Zakopane w 2006 roku), który wg założeń Województwa Małopolskiego winien zyskać status obiektu wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, uzasadnia skorzystanie z działania 3.1.c To, że budowa produktu turystycznego idzie w parze z odnową zabytku jest dodatkowo dla skarżącego punktowane w ramach działania 3.1.c., nie eliminowane. Niezrozumiały z tego względu jest dla skarżącej gminy zapis pisma organu, że z uwagi iż oba projekty mają podobne rozwiązania rzeczowe i zawierają podobne elementy "np. budowę WC, kładki nad ulicą Kościuszki czy remont ciągów spacerowych potwierdza "dodatkowo tezę, iż projekt nie wpisuje się w cele Działania 3.1.c. i podlega odrzuceniu na etapie oceny formalnej". W ocenie skarżącej gminy nic nie potwierdza założonej przez oceniającego tezy– jakoby z działania 3.1.c wykluczone są kładki, toalety i do tego ciągi spacerowe, albo też że wszystkie te elementy projektu są naznaczone piętnem działania 3.2.a, co skazuje na ich eliminację z działania 3.1.c. W ocenie skarżącej gminy generalnie, w związku z faktem, że oceniający nie wykazał, ż obiekty zabytkowe, będące produktami turystycznymi lub stanowiące bazę do budowy produktu turystycznego są wykluczone z dofinansowania z działania 3.1.c – nie istnieje podstawa do odrzucenia projektu. W odpowiedzi na protest Zarząd Województwa Małopolskiego (w imieniu którego występuje Dyrektor Departamentu Polityki Regionalnej) rozstrzygnięciem wydanym na podstawie art. 30 b ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, póz. 712, ze zm) z uwzględnieniem zapisów Podręcznika Instytucji Zarządzającej Małopolskim Regionalnym Programem Operacyjnym na lata 2007-2013 -wersja nr 9, przyjętego Uchwałą Nr 1515/11 Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 13 grudnia 2011 r. oraz Regulaminu Konkursu dla Osi Priorytetowej 3 Turystyka i przemysł kulturowy Działanie 3.1 Rozwój Infrastruktury turystycznej Schemat C Rozwój produktów i oferty turystycznej regionu w ramach Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 (dalej: Regulamin konkursu), stanowiącego załącznik nr l do Uchwały Nr 1407/11 Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 29 listopada 2011 r., - protestu nie uwzględnił. Jak wyjaśnił w uzasadnieniu organ, Regulamin Konkursu oraz kryteria wyboru projektów - stanowiące Załącznik Nr 4 do UMRPO – są dla przedmiotowego konkursu podstawowymi dokumentami określającymi jego przebieg, w tym w szczególności procedurę wyboru projektów do dofinansowania i kryteria brane pod uwagę przy wyborze. Ocena formalna polega na sprawdzeniu poprawności wniosku o dofinansowanie oraz załączników złożonych w ramach danego konkursu pod kątem spełniania wymogów formalnych zawartych w Załączniku nr 4 do UMRPO i ma charakter logiczny: niespełnienie choćby jednego ze wskazanych wymogów formalnych przez projekt - każda odpowiedź "nie" w karcie oceny formalnej - skutkuje jego odrzuceniem. W punkcie 12 opisu działania 3.1 (Rozwój Infrastruktury turystycznej) UMRPO w odniesieniu do schematu C (Rozwój produktów i oferty turystycznej regionu) wskazano, iż" celem działania jest rozwój produktów i oferty turystycznej regionu oraz budowanie pozytywnego wizerunku Małopolski jako regionu atrakcyjnego turystycznie w kraju i granicą, mające na celu zwiększenie liczby osób odwiedzających Małopolskę i zwiększenie wpływów z działalności turystycznej". W punkcie 14 opisu działania 3.1 (Rozwój Infrastruktury turystycznej) w odniesieniu do schematu C (Rozwój produktów i oferty turystycznej regionu), jako jeden z przykładowych rodzajów projektów podlegających wsparciu wskazano "inwestycje w zakresie infrastruktury rekreacyjnej - inwestycje dotyczące zarówno istniejących jak również nowych obiektów rekreacyjnych (rozumiane wyłącznie jako kompleksowy, turystyczny, nie będący standardową infrastrukturą rekreacyjno - sportową zaspokajaniu potrzeb społecznych mieszkańców) [...] Obiekty rekreacyjne współfinansowane w ramach tego działania będą spełniały funkcje turystyczne i realizowały cele działania. W ocenie organu, słusznie IOK uznała, iż w ramach przedmiotowego projektu nie powstanie obiekt rekreacyjny rozumiany jako kompleksowy produkt turystyczny, nie będący infrastrukturą rekreacyjno - sportową służącą zaspokajaniu potrzeb mieszkańców". Organ w tym miejscu wyjaśnił, że nie sposób bowiem przyjąć, iż w ramach realizacji projektu powstanie produkt turystyczny, ani tym bardziej, iż będzie on kompleksowy. Projekt składa się bowiem z zasadniczych dwóch części: 1) dotyczącej ul. Przewodników Tatrzańskich oraz 2) dotyczącej Równi Krupowej. Wyjaśnił bliżej, że część dotycząca ul. Przewodników Tatrzańskich w sposób wręcz oczywisty nie stanowi obiektu rekreacyjnego. Wynika to z faktu, iż ów ciąg pieszy, choć malowniczy, pełni funkcję stricte komunikacyjną doprowadzając turystów do Kuźnic będących punktem wyjścia dla wycieczek w Tatry, zaś ilość pieszych poruszających się po nim nie wynika bezpośrednio z jego rekreacyjnego charakteru lecz z ograniczeń w ruchu na równoległej jezdni. W przypadku Równi Krupowej organ przyjął, iż stanowi on standardową infrastrukturę rekreacyjno -sportową służącą zaspokajaniu potrzeb społecznych mieszkańców, a przez to w gruncie rzeczy nie jest on obiektem turystycznym. Choć w tym miejscu organ przyznał rację Wnioskodawcy, iż ustalenie IOK, że "zgodnie z zapisami Studium Wykonalności za pierwszych, podstawowych odbiorców projektu, Wnioskodawca wskazuje właśnie mieszkańców Zakopanego" podniósł jednocześnie, że trudno zgodzić z treścią tabeli nr 21 (str. 63 S W), gdzie wskazano, że mieszkańcy Zakopanego będą zdecydowaną mniejszością pośród korzystających z projektu. Samo to jednak nie przesądza o wadliwości oceny ani o charakterze projektu, w szczególności o jego ponadlokalnym charakterze i wykraczaniu poza standardową infrastrukturę rekreacyjno - sportową służącą zaspokajaniu potrzeb społecznych mieszkańców. O tym, jak zaznaczył organ, przesądzałoby dopiero to, że korzystający z obiektu (rezultatów projektu) turyści przybyli do Zakopanego albo z powodu powstania tegoż obiektu (infrastruktury), albo przynajmniej jej powstanie (istnienie) byłoby istotnym czynnikiem wpływającym na decyzję o wyborze miejsca wypoczynku (rekreacji). Innymi słowy, nawet jeżeli przedmiotowy obiekt wykorzystywany jest do celów rekreacyjnych przez turystów, to o tym czy wykracza on poza standardową infrastrukturę rekreacyjno - sportową służącą zaspokajaniu potrzeb społecznych mieszkańców przesądzi odpowiedź na pytanie, czy gdyby nie było innych atrakcji turystycznych w Zakopanem i okolicach, również przyjeżdżaliby oni, aby skorzystać z niego w celach rekreacyjnych. W ocenie organu przyjęcie odmiennego podejścia prowadziłoby do wniosku, iż w zasadzie każdy remont (budowa) parku lub basenu w miejscowości letniskowej (gdzie liczba turystów przewyższa liczbę stałych mieszkańców) kwalifikuje się do dofinansowania w ramach przedmiotowego działania, gdyż z obiektu tego rodzaju korzysta większa liczba przyjezdnych, niż mieszkańców. Dalej organ wyraził ocenę, że przebudowana Rówień Krupowa nie będzie magnesem przyciągającym turystów, choćby z innych części regionu i jeśli będą z niej korzystać podczas pobytu pod Tatrami, to tylko dlatego, że przyjechali tam zachęceni licznymi innymi atrakcjami o charakterze ponadlokalnym. Organ omówił również planowaną do utworzenia w ramach projektu "stałą wystawę plenerową o charakterze skansenu", która potencjalnie mogłaby stanowić obiekt turystyczny. Jej skromny zakres w ocenie organu nie pozwala przyjąć, iż jej zasięg byłby co najmniej regionalny. Już sama kwota planowanych na nią wydatków, tj. 54 000 zł w porównaniu do całkowitego kosztu projektu wynoszącego 8 000 000 zł jednoznacznie dla organu świadczy o śladowej roli skansenu. Generalnie, w ocenie organu w wyniku realizacji projektu powstanie zwykły park miejski. Odnośnie sformułowania IOK , że wnioskodawca ubiegał się o dofinansowanie w ramach schematu 3.2.A organ przyznał rację wnioskodawcy, że nie jest adekwatne do sytuacji, niemniej uznał okoliczność tę jako nie mającą znaczenia dla istoty sprawy. Organ nie zgodził się natomiast z twierdzeniem skarżącej Gminy, że brak skorzystania z możliwości uzupełnienia wniosku wyklucza jego odrzucenie ". Wyjaśnił, że z treści § 24 pkt 1 Regulaminu wynika, że IOK nie jest w każdej sytuacji zobowiązana do wzywania Wnioskodawcy do uzupełnień lub poprawy, lecz jedynie gdy wymaga tego dokumentacja, co ma miejsce w szczególności, gdy w dokumentacji są różnego rodzaju niespójności lub niejasności. Sytuacja taka jednakże nie zachodzi, gdy z zapisów dokumentacji wyłania się jednoznaczny obraz projektu, który - jak w przedmiotowym przypadku - nie kwalifikuje się do wparcia w ramach danego schematu. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Gmina Miasta Zakopane zakresem zaskarżenia objęła również rozstrzygnięcie organu o odrzuceniu wniosku i wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena formalna projektu złożonego Gminę Miasto Zakopane "Zakopane BIKE&SKI" została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, wraz z przekazaniem jednoczesnym sprawy do ponownego rozpatrzenia przez instytucję zarządzającą - Zarząd Województwa Małopolskiego oraz zarzuciła rozstrzygnięciu: naruszenie art. 26 ust 2 w związku z art. 31 ust 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez nierzetelną i niepopartą argumentami, uznaniową ocenę wniosku oraz protestu, co spowodowało naruszenie zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów oraz niezapewnienie przejrzystości reguł przy ocenie projektów, naruszenie przepisów art. 26 ust 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju poprzez przekroczenie przez organ granic uznania administracyjnego w procesie oceny projektu oraz naruszenie prawa materialnego i uchybienie zasadom wynikającym z dokumentu "Uszczegółowienie Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013", będącego Załącznikiem do Uchwały Nr 204/08 Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie zmiany Uchwały Nr 938/07 z dnia 27 listopada 2007 r. w sprawie przyjęcia Uszczegółowienia Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, ze zm., poprzez naruszenie kierunkowych zapisów rozwojowych wynikających z tych dokumentów. Nie zgadzając się z zaskarżonymi rozstrzygnięciami, Gmina Miasta Zakopane zauważyła, że ustawa z 2006r o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w art. 26 ust. 2 zobowiązuje instytucję zarządzającą do przestrzegania zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewnienia przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. Zasady konkursu określone w regulaminie powinny być stosowane jednakowo dla wszystkich i nie mogą być zmieniane dla potrzeb poszczególnych beneficjentów. Podawane przez organ argumenty odrzucenia protestu w ocenie skarżącej Gminy nie spełniają warunków jasności i obiektywizmu oraz równego traktowania podmiotów. Równocześnie wskazują na zastosowanie przez organ swobodnego wyboru beneficjentów w sposób uznaniowy. Posługiwanie się bowiem w uzasadnieniu orzeczeń ogólnymi twierdzeniami, że w przypadku realizacji projektu nie powstanie "kompleksowy produkt turystyczny" ma charakter czysto uznaniowy i nie poparty racjonalną dla skarżącej Gminy argumentacją. Dalej Gmina podała, że w zakresie podstawowej okoliczności odrzucenia wniosku czyli braku powstania obiektu rekreacyjnego rozumianego jako "kompleksowy produkt turystyczny, nie będący standardową infrastrukturą rekreacyjno - sportową zaspokajaniu potrzeb społecznych mieszkańców", organ błędnie określił grupy docelowe projektu i bez żadnego uzasadnienia przyjął, wbrew zapisom dokumentów aplikacyjnych, iż powstała infrastruktura będzie obiektem o znaczeniu lokalnym służącym zaspokajaniu potrzeb społeczności lokalnej. Takie działanie w ocenie Gminy naruszają zapisy dokumentu pn. "Uszczegółowienie Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013" (Załącznik do Uchwały Nr 204/08 Zarządu Województwa Małopolskiego z da 13 marca 2008 r. w sprawie zmiany Uchwały Nr 938/07 z dnia 27 listopada 2007 r. w sprawie przyjęcia Uszczegółowienia Małopolskiego regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, z późn. zm.), W ocenie Gminy w piśmie znak: PR-X.432.1.47.2012.MP z dnia 17 maja 2012 o nieuwzględnieniu protestu organ w sposób chaotyczny starał się udowodnić wcześniej przyjętą tezę, posuwając się do przywoływania zapisów sprzecznych. Wskazano przy tym - w tym samym zdaniu - iż Rówień Krupowa jest obiektem rekreacyjnym, z zastrzeżeniem "jak się wydaje" oraz, nie jest obiektem turystycznym. Po raz kolejny organ powołał się fakt, że turyści stanowić będą grupę 26 razy liczniejszą od mieszkańców Zakopanego, co nie przesądza o ponadlokalnym charakterze projektu. Gmina zarzuciła ogólnie nieracjonalną argumentację negatywnych rozstrzygnięć. Gmina zauważyła przy tym, że złożony projekt był nakierowany na działania w zakresie rozwoju produktów i oferty turystycznej regionu oraz budowanie pozytywnego wizerunku Małopolski jako regionu atrakcyjnego turystycznie w kraju i za granicą, mające na celu zwiększenie liczby osób odwiedzających Małopolskę i zwiększenie wpływów z działalności turystycznej. W związku z tym podtrzymała swoje stanowisko wyrażane w proteście, iż ścieżki narciarskie i rowerowe zlokalizowane w mieście Zakopane na obszarze Równi Krupowej, infrastruktura dostępowa do kolei linowej na Kasprowy Wierch oraz skansen są produktami turystycznymi. Nie ma dla Gminy uzasadnienia dla twierdzeń, że fakt, iż "ul. Przewodników Tatrzańskich pełni funkcję stricte komunikacyjną doprowadzając turystów do Kuźnic będących punktem wyjścia dla wycieczek w Tatry, zaś ilość pieszych poruszających się po nim nie wynika bezpośrednio z jego rekreacyjnego charakteru lecz z ograniczeń w ruchu na równoległej jezdni". Zwróciła uwagę, że w żadnym z dostępnych dokumentów, dotyczących zasad aplikacji, nie zapisano warunku o rekreacyjnym charakterze realizowanych obiektów. Żaden z kościołów na Szlaku Architektury Drewnianej ( który został pozytywnie rozpatrzony na etapie formalnym) nie ma charakteru rekreacyjnego, co nie umniejsza jego roli jako produktu turystycznego, a o to chodzi w działaniu. Infrastruktura, która będzie realizowana w ramach projektu będzie infrastrukturą o charakterze ponadlokalnym, skierowaną do osób przebywających poza miejscem stałego zamieszkania czyli do turystów. O tym świadczą jak Gmina podkreśliła zapisy studium wykonalności i wniosku aplikacyjnego, w których za pomocą skwantyfikowanych wskaźników wykazano, iż liczba korzystających z infrastruktury turystów będzie wynosić 705 688, zaś mieszkańców Zakopanego 26 709. 26-krotnie większa liczba turystów w stosunku do społeczności lokalnej wskazuje jednoznacznie kierunek interwencji i określenie grupy, do której produkt ma być skierowany; dalej wskazano, że budowa, określonej w projekcie, infrastruktury przyczyni się do rozwoju ruchu turystycznego w Zakopanem. Gmina rozwinęła w tym miejscu temat czy miasto Zakopane jest miejscem o charakterze turystycznym. 0 tym mają świadczyć zapisy "Małopolskiej Strategii Rozwoju Turystyki na lata2007-2013", która na stronie nr 40 wykazuje Zakopane na pierwszym miejscu w rankingu najbardziej odwiedzanych miejsc w Małopolsce. Jednocześnie w Studium Wykonalności w pkt. 4 wskazano na zmniejszającą się z roku na rok liczbę turystów i ich odpływ do innych ośrodków. Negatywny wpływ obniżania się potencjału turystycznego Zakopanego w układzie konkurencyjnym w odniesieniu również do najpoważniejszego konkurenta jakim jest Słowacja wykazano w rozdziale pn.: "Geneza projektu". Jego konsekwencje są również odczuwane na turystycznym rynku małopolskim, który swój potencjał buduje głównie na dwóch miastach: Krakowie i Zakopanem, a odpływ narciarzy biegowych na Słowację może spowodować załamanie się tego sportu w Małopolsce w ogóle. Stąd też budowa właśnie w Zakopanem nowych produktów turystycznych jest nie tylko korzystna dla wzmocnienia potencjału turystycznego miasta i utrzymania jego lokalnej gospodarki w stanie nie pogorszonym, ale również ze wszech miar korzystna dla Małopolski, co wskazano w celu ogólnym projektu. Celem projektu, jak zaakcentowała Gmina, jest więc zwiększenie liczby turystów w Małopolsce, rozumiane jako zatrzymanie spadku odwiedzających Zakopane, poprzez budowę alternatywnych produktów turystycznych na terenie miasta Zakopane w postaci tras rowerowych i narciarstwa biegowego. Produkt ma mieć charakter kulturowy, co odpowiada na zapotrzebowanie obecnych trendów w europejskiej kulturze. W świetle powyżej argumentacji skarżąca Gmina stanęła na stanowisku, iż uzasadnienie odrzucenia protestu stanowi subiektywne stanowisko organu, co stanowi o naruszeniu podstawowych zasad wyboru ofert na realizację zadań z udziałem środków unijnych. Zarzut ten znajduje potwierdzenie w braku powołanych w uzasadnieniu protestu oraz rozpoznaniu formalnym wniosku analiz dotyczących atrakcyjności Równi, innych atrakcjach o charakterze ponadlokalnym. W skardze zawarto na koniec zarzuty arbitralności rozstrzygnięcia, braku obiektywizmu i zasad konkurencyjności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie, uzupełniając je o stwierdzenie, że projekt skarżącej Gminy obejmuje renowację i rekultywację ogólnodostępnych obszarów rekreacji i wypoczynku zabytkowej Równi Krupowej w Zakopanem. Tego typu obiekty charakteryzują się niewielkim zasięgiem oddziaływania turystycznego, są nakierowane w głównej mierze na realizacje potrzeb społeczności lokalnej i nie przyczyniają się bezpośrednio do realizacji celów działania 3.1 C" W dalszej części wywodu wskazano, iż "projekt nie przewiduje budowy jakichkolwiek ścieżek narciarskich", a "powstający na ul. Przewodników Tatrzańskich ciąg pieszy będzie pełnił funkcję komunikacyjną, a nie turystyczno — rekreacyjną, zaś infrastruktura powstająca na Równi Krupowej stanowi standardową infrastrukturę rekreacyjno — sportową służącą zaspokajaniu potrzeb społecznych mieszkańców, która nie podlega dofinansowaniu w ramach działania 3.1 C MRPO. Fakt, iż z ww. infrastruktury będą korzystać także turyści ma znaczenie drugorzędne, ponieważ powstająca w ramach projektu infrastruktura, nie przełoży się na zwiększenie ruchu turystycznego w Zakopanem (co jest kluczowe z punktu widzenia celów działania 3.1 C). Organ wyraził wątpliwości, czy aby turyści przyjeżdżali do ww. miasta ze względu na ciąg spacerowy, WC oraz parking znajdujący się na Równi Krupowej. W piśmie z dnia 21.09.2012r. Gmina Miasta Zakopane odnosząc się do argumentacji odpowiedzi na skargę, podniosła, że w pełni zgadza się z konkluzją Urzędu Marszałkowskiego Województwa Małopolskiego, iż WC samodzielnie nie generuje dostatecznego ruchu turystycznego, by stać się produktem turystycznym, o którym mowa w działaniu 3. l C MRPO. Zdaniem skarżącej, przy ocenie projektu organ powinien był się jednak skupić na innych produktach projektu, których realizacja pozwoliłaby na zwiększenie ruchu turystycznego w Zakopanem, a w konsekwencji w Małopolsce. Skarżąca zwróciła uwagę na pilny charakter poprawy w dziedzinie produktów turystycznych Zakopanego, zwłaszcza w zakresie turystyki kulturowej a jednocześnie by na jej bazie wzmocnić ofertę rekreacyjną w tym rowerową i narciarską. W tym znaczeniu rolę spełnia Równia Krupowa. Skarżąca zwróciła po raz kolejny uwagę na twierdzenia Studium Wykonalności świadczące o potrzebie stworzenia w Zakopanem nowej przestrzeni turystycznej. Generalnie skarżąca Gmina wskazała, że poprzez realizacje projektu nastąpiłaby zmiana, orientacji produktu turystycznego Zakopanego i rozwój produktu kulturowego i rekreacyjnego, jakim jest przywrócona dla ruchu turystycznego zabytkowa Rówień Krupowa zlokalizowana w centrum Zakopanego i będąca wytypowana jako park kulturowy, dostosowałoby infrastrukturę turystyczną dla osób niepełnosprawnych, co wzmacnia poziom oferty turystycznej, rozszerza jej zakres i wypełnia obowiązki wynikające z polityki unijnej równych szans dla osób niepełnosprawnych; zostałaby zwiększona liczba turystów i zostałby poprawiony wizerunek Zakopanego jako najważniejszego po Krakowie miasta turystycznego w Małopolsce. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył ci następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.- dalej ustawa p.p.s.a.) sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. W myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r., nr 84, poz. 712 z późn. zm.) przepisem art. 30 c ust. 1 w zw. z ust. 3 pkt 1, poddała kognicji wojewódzkich sądów administracyjnych kontrolę pod względem zgodności z prawem przeprowadzenia oceny zgłoszonego projektu, dokonanej w systemie realizacji programu operacyjnego, zawierającego wniosek o dofinansowanie. Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - dalej ustawa - nie wprowadza innego kryterium kontroli sądu administracyjnego niż zgodność z prawem. W świetle przytoczonego brzmienia art. 30c ust. 3 pkt 1 ustawy przedmiotem kontroli jest zgodność z prawem przeprowadzenia oceny projektu. Ustawa, przepisem art. 30 c ust. 3 pkt 1 - 3 określa rodzaje rozstrzygnięć jakie podjąć może sąd w wyniku rozpatrzenia skargi. Przepisy ustawy statuują co najmniej cztery zasady stanowiące wzorzec kontroli procesu oceny projektu pod względem jej zgodności z prawem. W myśl przepisu art. 26 ust. 2 ustawy instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjantów w ramach programu oraz zapewniać zasadę przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów. W myśl natomiast przepisu art. 31 ust. 1 zasady rzetelnej i bezstronnej oceny projektów w procesie ich wyborów legły u podstaw wprowadzenia w proces oceny ekspertów posiadających specjalistyczną wiedzę lub umiejętności z poszczególnych dziedzin objętych programem operacyjnym. Z powyższych zasad niewątpliwie przejrzystość reguł oceny, bezstronność oceny i jej rzetelność stanowią kryteria zgodności z prawem stosowane bezpośrednio na etapie oceny projektów w procesie ich wyboru do dofinansowania. Przepis art. 30 e ustawy stanowi, że w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52 - 55, art. 61 § 3- 6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Przepis ten nie wyłącza zatem z odpowiedniego stosowania przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Należy zgodzić się ze stanowiskiem Zarządu Województwa – jako Instytucji Zarządzającej RPO, w ramach którego zorganizowano przedmiotowy konkurs, zawartemu w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że podstawowymi dokumentami regulującymi przebieg konkursu, a w tym procedurę wyboru wniosków do dofinansowania jak i kryteria wyboru projektów są Regulamin Konkursu oraz Uszczegółowienie Regionalnego Programu Operacyjnego, a w szczególności załącznik Nr 4 do URPO, określający kryteria oceny projektów. W rozpoznawanej sprawie wniosek po I ocenie formalnej został odrzucony z uwagi nie spełnienie kryterium kwalifikowalności projektu. Jak wynika z Uszczegółowienia Małopolskiego Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013, a konkretnie z załącznika nr 4 zawierającego kryteria wyboru projektów. Jednym z kryteriów oceny formalnej jest kwalifikowalność projektu. W komentarzu do tego kryterium ( zawartym w Uszczegółowieniu MRPO 2007-2013) podano ‘Weryfikacji poddawana jest kwalifikowalność projektu w szczególności pod katem zgodności z wymogami Uszczegółowienia MRPO, Regulaminu konkursu, zasadami kwalifikowania wydatków, udzielania pomocy publicznej, linii demarkacyjnej – między innymi poprzez odpowiedzi na następujące pytania: 1) Czy projekt kwalifikuje się do wsparcia w ramach danego działania/schematu?, 2) Czy wydatki określone w projekcie wpisują się w listę wydatków kwalifikowanych dla danego schematu oraz czy spełniają wszystkie zasady związane z limitami na poszczególne kategorie?, 3) Czy projekt spełnia zasady wynikające z przepisów o pomocy publicznej. Dla spełnienia kryterium kwalifikowalności projektu decydujące znaczenie ma ocena, czy złożony projekt "mieści się " w zakresie przedmiotowym konkursu określonym w § 14 Regulaminu. Zgodnie z § 14 ust.2. W ramach tego Działania wspierane będą: 1. projekty dotyczące opracowania i wdrożenia nowych produktów turystycznych o zasięgu regionalnym oraz projekty dotyczące rozbudowy istniejących produktów turystycznych. Przez produkt turystyczny rozumie się spójną ofertę atrakcji i usług turystycznych wraz ze wspólnymi działaniami promocyjnymi. Dofinansowaniu podlegać będą jedynie produkty złożone, natomiast produkty typu rzecz (np. wydawnictwo promocyjne, płyta multimedialna), usługa (przewodnicka transportowa, gastronomiczna) praz produkty typu wydarzenie (np. festiwal folklorystyczny), które są definiowane jako produkty proste, nie mogą samodzielnie podlegać dofinansowaniu w ramach schematu, chyba że stanowią element produktu złożonego. Przez zasięg regionalny rozumie się produkt turystyczny związany z występowaniem atrakcji lokalnej o oddziaływaniu regionalnym, w tym w szczególności obiekty wpisane na Listę UNESCO. 2. projekty związane z budową, rozbudową i renowacją szlaków turystycznych ( pieszych i rowerowych). Preferowane będą projekty związane z uporządkowaniem szlaków w celu poprawy bezpieczeństwa podróżujących.3. inwestycje służące rozwojowi funkcji turystycznych stacji narciarskich i akwenów wodnych: - Budowa nowych i rozbudowa istniejących stacji narciarskich, rozumianych jako kompleksowa i spójna oferta atrakcji ( np. wyciągi narciarskie, trasy zjazdowe, trasy turystyczne ) i usług turystycznych /.../ - Budowa infrastruktury turystycznej służącej rozwojowi turystyki na akwenach wodnych /.../ 4. inwestycje w zakresie infrastruktury rekreacyjnej - inwestycje dotyczące zarówno istniejących jak również nowych obiektów rekreacyjnych ( rozumianych wyłącznie jako kompleksowy produkt turystyczny, nie będący standardową infrastrukturą rekreacyjno-sportową służącą zaspokajaniu potrzeb społecznych mieszkańców ) oraz inwestycje w infrastrukturę targowo-wystawienniczą związana z turystyka biznesowa /.../. Jak wynika z wniosku złożonego przez skarżącego projekt ma tytuł "Zakopane BIKE&SKI" – wzmocnienie i rozwój potencjału turystycznego Małopolski natomiast zakresem rzeczowym projektu objęto: I. Rówień Krupową zabytek kulturowy (realizacja w formule "zaprojektuj i wybuduj") – położoną w centralnej części Zakopanego, łąkę wykorzystywaną od dawna na cele turystyczne, ale jako dobro kultury wymagającej szybkiej interwencji: w tym kompleksowej w tym kompleksowej renowacji zabytku w celu przystosowania go do absorpcji ruchu turystycznego, w taki sposób by nie naruszyć stanu zabytku i nie spowodować zniszczeń zabytkowej infrastruktury, a jednocześnie, by w świadomości turystów i mieszkańców Rówień Krupowa zaistniała jako miejsce o randze historycznej i kulturowej. II. Pas pieszy ulicy Przewodników Tatrzańskich, w płd.- wsch. części miasta Zakopane ( zgłoszenie robót budowlanych) – gdzie stworzy się ciąg komunikacyjny spacerowy dla potrzeb osób niepełnosprawnych ( projektem objęto odcinek od Ronda Jana Pawła II do placu przy stacji kolejki linowej w Kuźnicach). Droga z piękną ekspozycją widokową biegnie podnóżem Tatr aż do Doliny Kościeliskiej. Zlokalizowane są przy niej hotele i pensjonaty, hala sportowa i tor lodowy, Polana Kuźnicka, na której istnieje wypas kulturowy i pomnik "Prometeusz rozstrzelany" W. H. Przy drodze rosną jesiony, modrzewie i jawory, które w 1979 uznane zostały za pomniki przyrody., dalej określono jakie działania będą podejmowane w projekcie. Mając na uwadze wskazany wyżej zakres przedmiotowy Działania 3.1 Schemat A oraz zakres przedmiotowy projektu określony przez skarżącego w wniosku zasadnie organ ocenił, że zakres projektu nie mieści się w zakresie przedmiotowym Działania 3.1 Schemat A. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że sam tytuł projektu " Zakopane BIKE&SKI " wskazuje, że projekt będzie między innymi dotyczył rozwoju narciarstwa jako jednej z funkcji turystycznych, potrzeba rozwoju narciarstwa w Zakopanem, ale narciarstwa innego typu bardziej wysublimowanego, bardziej eleganckiego i do tego nie sportowego, a rekreacyjnego wskazywana jest również w przedłożonym Studium Wykonalności (str. 9 SW ) do treści którego nawiązuje strona skarżąca zarówno w proteście jak i w skardze. Jednak w przedłożonym wniosku, zarówno w punktach dotyczących opisu projektu, celu projektu, brak jakiegokolwiek odniesienia się do tej funkcji turystycznej jaką pełni narciarstwo. Jedynie w punkcie dotyczącym działań jakie będą podejmowane w projekcie w tym między innymi budowa kładki, która ma połączyć część dolną z częścią górną Równi Krupowej, określono kładkę jako pieszo-narciarska (str.5 wniosku), można tym samym z całym przekonaniem stwierdzić, że przedmiotowy wniosek złożony i opracowany przez skarżącego nie dotyczy tej funkcji turystycznej jaką jest narciarstwo, tym czasem skarżący kwestionując stanowisko organu cały czas odwołuje się do funkcji i roli jaką dla Zakopanego może i powinno pełnić rozwój narciarstwa. Natomiast odnosząc się do stanowiska organu w zakresie dokonanej analizy treści zakresu rzeczowego złożonego wniosku, zasadnie organ stwierdził, że obejmuje on renowację i rekultywację ogólnodostępnych obszarów rekreacji i wypoczynku zabytkowej Równi Krupowej w Zakopanem. W ocenie organu tego typu obiekty charakteryzują się niewielkim zasięgiem oddziaływania turystycznego, są nakierunkowane w głównej mierze na realizację potrzeb społeczności lokalnej i nie przyczyniają się bezpośrednio do realizacji celów działania 3.1.C. Nadto zgodnie z zapisami Uszczegółowienia MRPO na lata 2007 – 2013 wsparcie mogą uzyskać inwestycje w zakresie infrastruktury rekreacyjnej nie będące standardową infrastrukturą rekreacyjno-sportową służącą zaspokajaniu potrzeb społecznych mieszkańców. Zgodnie z zapisami studium wykonalności jako pierwszych podstawowych odbiorców projektu, wnioskodawca wskazuje właśnie mieszkańców Zakopanego. Stąd też zasadnie organ podkreślił, że ze względu na lokalny charakter projektu obejmujący standardową infrastrukturę rekreacyjno-sportową służącą zaspokajaniu potrzeb społecznych mieszkańców oraz brak udokumentowania wpływu projektu na wzrost turystyki w regionie, nie istnieje możliwość jego dofinansowania w ramach Działania 3.1. Schemat C. Wskazywane przez skarżącego wskaźniki rezultatu tj liczba osób korzystających z rozbudowanych/ przebudowanych / zmodernizowanych obiektów, obliczone na podstawie analizy trendów z lat 2006-2010, dotyczą prognozowanej liczby osób odwiedzających Zakopane, natomiast brak jest związku pomiędzy tymi liczbami a przedmiotowym projektem, jednym słowem nie wykazano, że to renowacja Równi Krupowej spowoduje wzrost liczby turystów odwiedzających Zakopane. Stąd też oceniając projekt w części dotyczącej Równi Krupowej zasadnie organ przyjął, iż stanowi on standardową infrastrukturę rekreacyjno - sportową służącą zaspokajaniu potrzeb społecznych mieszkańców, a przez to w gruncie rzeczy nie jest on obiektem turystycznym. Nadto organ zwrócił uwagę, że zakresem projektu objęto dwa przedsięwzięcia: jedno dotyczące Równi Krupowej i drugie przedsięwzięcie dotyczące pasa pieszego ulicy Przewodników Tatrzańskich. W ramach tego drugiego przedsięwzięcia ma powstać ciąg komunikacyjny spacerowy dostępny również dla potrzeb osób niepełnosprawnych od Ronda Jana Pawła II do placu w Kuźnicach wraz z oświetleniem, ławkami, koszami na śmieci. W Studium Wykonalności odnośnie tego ciągu komunikacyjnego ( szlak turystyczny dla osób niepełnosprawnych ) podano tylko, że w konstrukcji chodnika warstwa ścieralna ma być z kostki betonowej ( wraz z stosownym podłożem ), a w konstrukcji ciągu pieszo-jezdnego warstwa ścieralna ma być z kostki kamiennej ( i odpowiednim podłożem ). Stąd też zasadnie organ przyjął, że ten ciąg pieszy nie stanowi obiektu rekreacyjnego. Wynika to z faktu, iż ów ciąg pieszy, choć malowniczy, pełni funkcję stricte komunikacyjną doprowadzając turystów do Kuźnic będących punktem wyjścia dla wycieczek w Tatry, zaś ilość pieszych poruszających się po nim nie wynika bezpośrednio z jego rekreacyjnego charakteru lecz z ograniczeń w ruchu na równoległej jezdni. Oceny przedmiotowego projektu nie może również zmienić, planowana do utworzenia w ramach projektu "stała wystawa plenerowa o charakterze skansenu", która potencjalnie mogłaby stanowić obiekt turystyczny. Jednak jej skromny zakres nie pozwala przyjąć, iż zasięg wystawy byłby co najmniej regionalny. Już sama kwota planowanych na nią wydatków, tj. 54 000 zł w porównaniu do całkowitego kosztu projektu wynoszącego 8 000 000 zł jednoznacznie wskazuje, na minimalną rolę skansenu w tym projekcie, podobnie jak obszar przewidziany pod jej realizację w dolnej części Równi Krupowej zaznaczony w Studium Wykonalności. Jednym słowem słuszna jest ocena organu, że w wyniku realizacji projektu powstanie zwykły park miejski. Zasadnie organ zwrócił uwagę, że działania przewidziane w niniejszym projekcie są zbieżne z zakresem projektu jaki złożył skarżący w ramach Działania 3.2 Rozwój produktu dziedzictwa kulturowego, Schemat A Dziedzictwo kulturowe i rewaloryzacja układów przestrzennych. W ramach tego Działania 3.2 Schemat A wspierane są między innymi projekty związane z konserwacją, renowacją, rewaloryzacją, zachowaniem oraz zabezpieczeniem przed zagrożeniami układów przestrzennych (urbanistycznych i ruralistycznych ) o wybitnych wartościach historyczno-kulturowych. . W tym też schemacie wnioskodawca ubiegał się o dofinansowanie na realizację inwestycji "Ochrona krajobrazu i dobra kulturowego poprzez rewaloryzację terenu Równi Krupowej w Zakopanem MRPO.03.02.01-12-404/10. Zakres powyższego projektu zawiera elementy wykazane w przedmiotowym projekcie np. budowę WC, kładki nad ulicą Kościuszki czy remont ciągów spacerowych. Nadto wniosek złożony w ramach Działania 3.2 schemat A uzyskał pozytywną ocenę formalną natomiast nie znalazł się na liście projektów z wynikami oceny merytorycznej. Powyższa okoliczność wskazuje, że projekt dotyczący ochrony krajobrazu i dobra kulturowego poprzez rewaloryzację terenu Równi Krupowej spełniał wymogi kwalifikowalności projektu dla Działania 3.2 Schemat A, a okoliczność ta dodatkowo potwierdza tezę, że będący przedmiotem niniejszej sprawy projekt, aczkolwiek inaczej nazwany, ale w istocie zmierzający do tego samego celu jakim jest renowacja Równi Krupowej nie wpisuje się w cele Działania 3.1 i dlatego podlega odrzuceniu na etapie oceny formalnej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. art.30c ust.3 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ( Dz.U. z 2009r. Nr 84, poz. 712 ze zm. ) skargę oddalił.