III SA/Kr 79/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek WSA Janusz Kasprzycki (spr.) Sędziowie WSA Wojciech Jakimowicz Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Wójcik po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2015 r. na rozprawie sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej postanawia skargę odrzucić. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 grudnia 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), sprostowało oczywistą omyłkę pisarską w wydanej w dniu [...] 2014 r. decyzji nr [...] w ten sposób, że na stronie 1 w wersie 11 od góry zamiast słowa "zakupu" winno być "naprawy". Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] Prezydent Miasta odmówił przyznania K. K. świadczenia w formie zasiłku celowego specjalnego na dofinansowanie do opłat za energię elektryczną oraz na dofinansowanie do kosztu naprawy pralki. W wyniku rozpatrzenia odwołania K. K. od ww. decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało w dniu [...] 2014 r. decyzję nr [...], w komparycji której podało "(...) po rozpatrzeniu odwołania pana K. K. od decyzji wydanej z up. Prezydenta Miasta z dnia [...] 2014r., nr [...] odmawiającej przyznania panu K. K. świadczenia w formie zasiłku celowego specjalnego na dofinansowanie do opłat za energię elektryczną oraz dofinansowanie do kosztu zakupu pralki (...)". W dniu 17 grudnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało zaskarżone w niniejszym postępowaniu postanowienie nr [...], którym sprostowało z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w decyzji nr [...] z dnia [...] 2014 r. w ten sposób, że na stronie 1 w wersie 11 od góry zamiast słowa "zakupu" winno być "naprawy". W uzasadnieniu podało, że z akt przedmiotowej sprawy oraz z treści decyzji, gdzie wskazano datę i sygnaturę decyzji, od której Kolegium rozpatrzyło odwołanie, wyraźnie wynika, że przedmiotowa decyzja dotyczy "dofinansowania do kosztu naprawy pralki", a nie "dofinansowania do kosztu zakupu pralki". W postanowieniu pouczono o możliwości wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 14 dni od doręczenia postanowienia. W dniu 22 grudnia 2014 r. wpłynęła do WSA w Krakowie skarga na sprostowaną decyzję organu II instancji nr [...] z dnia 21 października 2014 r. W dniu 30 grudnia 2014 r. skarżący K. K. złożył w siedzibie Kolegium pismo zatytułowane "Skarga na postanowienie (...)", w którym podał, że w dalszym ciągu podtrzymuje swoją skargę do sądu z dnia 17 listopada 2014 r. w przedmiotowej sprawie, "(...) ponieważ decyzja wydana w grudniu br. jest tylko sprostowaniem pomyłki w wydaniu decyzji z dnia 21.X.2014 roku i nie zmienia meritum sprawy. (...)". W dniu 21 stycznia 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało ww. pismo K. K. jako skargę na postanowienie z dnia 17 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie ze względu na niewyczerpanie środków zaskarżenia, bowiem skarżący nie wnosił do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym było postanowienie o sprostowaniu, na podstawie art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., zwanej dalej w skrócie – k.p.a.), oczywistej omyłki pisarską w wydanej w dniu 21 października 2014 r. decyzji nr [...]. Zgodnie z tym przepisem "Organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach." W myśl § 3 tego przepisu na postanowienie w sprawie sprostowania i wyjaśnienia służy zażalenie. Stosownie jednak do treści art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Postanowienia tego przepisu mają zastosowanie w niniejszym stanie prawnym, gdyż postanowienie o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej, o którym mowa w art. 113 § 1 k.p.a., wydało Samorządowe Kolegium Odwoławcze . Mając więc na uwadze, że art. 144 k.p.a. w sprawach nieuregulowanych w rozdziale dotyczącym zażaleń odsyła do odpowiedniego zastosowania przepisów dotyczących odwołań, to na postanowienie SKO o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji służył zatem skarżącemu wniosek o ponowne rozpatrzenie, o czym skarżący został przez Kolegium w kwestionowanym przez niego skargą postanowieniu prawidłowo pouczony. W świetle art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Jak stanowi natomiast § 2 tego przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skoro ze wskazanych regulacji prawnych (art. 113 § 3 w zw. z art. 144 i art. 127 § 3 k.p.a.) jasno wynika, że skarżącemu służył środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (tj. kwestii sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej) przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, to nie skorzystanie z tego środka przed wniesieniem skargi do sądu, skutkować musiało jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca m. in. skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi występuje w szczególności, gdy została ona wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, tak jak to miało miejsce w tym przypadku. W takim stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.