III SA/Kr 792/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. S. na rozkaz personalny nr [ ] Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 11 kwietnia 2016 r. znak: [ ] w przedmiocie przeniesienia i mianowania na równorzędne stanowisko postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Rozkazem personalnym nr [.....] z dnia 11 kwietnia 2016 r. Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy rozkaz personalny nr [....] Komendanta Powiatowego Policji w N. z dnia [....] 2015 r. w sprawie przeniesienia J. S. z urzędu do pełnienia służby w Komisariacie Policji w R. Na powyższe orzeczenie J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego nie uzasadniając jednak złożonego w tym przedmiocie wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi art. 61 § 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd może skorzystać z instytucji opisanej w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jedynie wtedy gdy wykonanie decyzji grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Z przytoczonej powyżej treści art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku powinno więc odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Natomiast brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Sąd bowiem nie jest zobowiązany ustalać tych okoliczności we własnym zakresie, gdyż w istocie sprowadzałby się do uzupełniania za stronę skarżącą uzasadnienia wniosku (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, niepubl.). Odnosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy podnieść należy, że skarżący nie zawarł żadnych konkretnych twierdzeń odnoszących się wprost do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze zawarł jedynie zarzuty dotyczące rozstrzygnięcia organu. Powyższe jest niewystarczające dla oceny zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na marginesie należy wyjaśnić, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie mógł badać zasadności skargi. Odnośnie do merytorycznych kwestii Sąd wypowie się w orzeczeniu wydanym po rozpoznaniu skargi. Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.