III SA/Kr 794/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie WSA Elżbieta Kremer (spr.) AWSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2007r. sprawy ze skargi B. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 20 kwietnia 2006r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania skargę oddala Burmistrz Gminy [...] pismem z dnia [...] 2006 r. postanowił przyznać M. B. wraz z rodziną lokal komunalny należący do zasobu Gminy [...], usytuowany w [...] przy ul. [...] składający się z dwóch pokoi, kuchni, łazienki o powierzchni [...] m2. W piśmie zawarto wskazanie do zawarcia umowy najmu miedzy uprawnioną a Dyrektorem Zakładu Administracji Budynków Komunalnych w [...]. W powyższym skierowaniu określono termin ważności - 30 dni od daty otrzymania pisma. Od powyższego pisma odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wniosła B. G. podnosząc, że w Sądzie Rejonowym w [...] toczy się sprawa o wykup mieszkania przy ul. [...] którą rozpoczęła jeszcze zmarła A. N. - matka odwołującej się. Do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego wniosła o wstrzymanie podejmowania wszelkich decyzji w sprawie wskazanego mieszkania. Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2006 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania. W uzasadnieniu podano, że niedopuszczalne jest wniesienie środka zaskarżenia od czynności organu administracji publicznej, które nie stanowi aktu administracyjnego. Pismo Burmistrza Gminy [...] stanowi skierowanie do zawarcia umowy najmu w oparciu o procedurę określoną w przepisach ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. nr 31, póz. 266 z późn. zm.), nie stanowiącego trybu administracyjnego. Brak zatem przedmiotu zaskarżenia wyłącza możliwość wniesienia od niego środka zaskarżenia, a w konsekwencji rozpatrzenia go przez kolegium. Z orzeczeniem tym nie zgodziła się B. G., która w skardze podała, że przydział na mieszkanie przy ul. [...] w [...] w latach 60-ych otrzymała jej zmarła matka A. N., która przed śmiercią złożyła wniosek o wykup mieszkania. Sprawa wykupu nadal toczy się przed Sądem Rejonowym. W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie i podniósł argumenty zawarte w treści zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r, nr 153, póz. 1270) skargę należy oddalić. Podstawą prawną rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] są przepisy ustawy z dnia ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, póz. 1071 zezm.). Z literalnego brzmienia przepisu art. 127. wynika, że od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji, przy czym właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy. W świetle klasyfikacji środków prawnych odwołanie jest środkiem prawnym zwyczajnym, jako że służy od rozstrzygnięcia nieostatecznego. Jego przedmiotem jest decyzja administracyjna wydana w pierwszej instancji (art. 127 § 1 k.p.a.), z wyjątkami wynikającymi z odrębnych przepisów. Celem odwołania jest doprowadzenie do ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia całości sprawy, co nadaje mu charakter środka prawnego renowacyjnego. Przedmiotem odwołania jest decyzja administracyjna wydana w l instancji. Zasadą jest, że środek ten przysługuje od każdej decyzji. Pierwszy etap postępowania odwoławczego przed organem odwoławczym to etap badania formalnego. Czynności w nim podejmowane zmierzają do ustalenia zaistnienia przesłanek formalnych dopuszczalności odwołania. Jeżeli czynności postępowania wstępnego ujawnią brak formalnych przesłanek dopuszczalności odwołania, nastąpi wydanie aktu administracyjnego, kończącego ostatecznie postępowanie w sprawie. Akt ten, przybierający na podstawie art. 134 k.p.a. formę postanowienia, nie tylko kończy zatem etap postępowania wstępnego, lecz jednocześnie całe postępowanie odwoławcze. Podstawowe przyczyny niedopuszczalności odwołania natury przedmiotowej to: a) nieistnienie w sensie prawnym przedmiotu zaskarżenia (czynność organu nie jest decyzją, lecz czynnością materialno-techniczną); b) niezaskarżalność określonych rodzajów decyzji administracyjnych wydawanych w postępowaniu jednoinstancyjnym, c) ostateczny charakter decyzji organu odwoławczego. Wystąpienie którejś z przesłanek negatywnych, tj. niedopuszczalności odwołania lub uchybienia terminu do jego wniesienia, nakłada na organ odwoławczy obowiązek jej stwierdzenia w formie postanowienia. Treść art. 134 k.p.a. będącego bezwzględnie obowiązującą normą prawną wskazuje na związany charakter rozstrzygnięcia. Nie pozostawiono tu organowi odwoławczemu jakiejkolwiek sfery uznania. W konkluzji zgadzając się w całej rozciągłości z przyjętą w tym zakresie obszerną linią orzecznictwa, Sąd stwierdza, iż w przedmiotowej sprawie odwołanie od pisma Burmistrza Gminy [...] było niedopuszczalne, zgadzając się zatem z zaskarżonym rozstrzygnięciem SKO w [...] Jak wskazuje bowiem NSA w Warszawie w wyroku z dnia 16 listopada 2000 r. V SA 235/00 LEX nr 81351 "niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak również podmiotowym. Przyczyny przedmiotowe obejmują przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki braku możliwości zaskarżenia decyzji w toku instancji. Zatem odwołanie nie służy od decyzji, która nie weszła do obrotu prawnego lub gdy czynność organu administracji państwowej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno-techniczną. niedopuszczalne jest odwołanie od decyzji wydanej w postępowaniu jednoinstancyjnym w trybach szczególnych przewidzianych przepisami prawa". Wskazać należy również , że procedura przyznawania lokalu komunalnego z zasobów gminy uregulowana jest w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (t.j. Dz.U. z 2005 nr 31 póz. 266 z późn. zm.) i nie odbywa się w trybie decyzji administracyjnej. Z dniem 12 listopada 1994r. został uchylony szczególny tryb najmu lokali mieszkalnych, a tym samym administracyjny tryb rozstrzygania w sprawach dotyczących zasobu mieszkaniowego gminy. Od tej daty najem lokalu mieszkalnego będącego w zasobie gminy następuje na podstawie umowy najmu, a nie decyzji administracyjnej, a powstałe spory rozpoznaje sąd powszechny, a nie sąd administracyjny. Kolegium nie miało zatem możliwości weryfikacji prawidłowości skierowania do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego, albowiem nie ma ono charakteru decyzji administracyjnej. Biorąc pod uwagę wskazane powyżej przepisy i stan faktyczny sprawy Sąd nie dopatrzył się podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia, albowiem jest ono zgodne z obowiązującym prawem. Nie stwierdzono również uchybień postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.